|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 7651 | आर्यपुत्र | ना. | १. प्राचीन कालमा पत्नीले पतिलाई सम्बोधन गर्दा भनिने शब्द । |
| 7652 | आर्यपुत्र | ना. | २. आर्यकुलमा जन्मेको पुरुष | |
| 7653 | आर्य सभ्यता | ना. | आर्यहरूले स्थापित गरेको सभ्यता; आर्य संस्कृति । |
| 7654 | आर्य समाज | ना. | १. सनातन धर्ममा उदारता ल्याउन भारतका स्वामी दयानन्द सरस्वतीले चलाएको एक धार्मिक सम्प्रदाय |
| 7655 | आर्य समाज | ना. | २. आर्यजातिको समाज | |
| 7656 | आर्यसमाजी | वि. | आर्यसमाजको सिद्धान्त मान्ने, आर्य समाजको (सदस्य, सिद्धान्त इ.) । |
| 7657 | आर्या | ना. | १. मान्य स्त्री । |
| 7658 | आर्या | ना. | २. पार्वती; दुर्गा। |
| 7659 | आर्या | ना. | ३. पहिलो र तेसो पाउमा बाह्र बाह मात्रा, दोस्रो पाउमा अठार मात्रा अनि चौथो पाउमा पन्ध्र मात्रा हुने मात्रिक छन्दको एक भेद | |
| 7660 | आर्यागीति | ना. | आर्याको पूर्वार्धमा एक गुरु र उत्तरार्धमा पनि एक गुरु थपिएर बनेको र दुवै पदको अन्तिम गण मगण भएको मात्रिक छन्द। |
| 7661 | आर्यावर्त | ना. | १. आर्यहरूको निवासस्थल; पौराणिक मान्यताअनुसार हिमालदेखि विन्ध्याचलसम्म र पूर्वी समुद्रदेखि पश्चिमी समुद्रसम्म फैलिएको विस्तृत भूभाग । |
| 7662 | आर्यावर्त | ना. | २. भारतवर्ष । |
| 7663 | आर्याष्टाङ्ग मार्ग | ना. | बुद्धद्वारा प्रतिपादित दुःख निवृत्तिका आठ मार्ग । |
| 7664 | आर्येरानी | ना. | भारोपेली भाषा परिवारका दश शाखामध्ये एक; भारत - इरानेली । |
| 7665 | आर्येरानी भाषा | ना. | आर्येरानी शाखामा पर्ने कुनै पनि भाषा । |
| 7666 | आर्येरानी मूल | ना. | संस्कृत र फारसीको साझे मूल मानिने प्रागैतिहासिक भारोपेली भाषा । |
| 7667 | आर्येली | ना. | भारोपेली परिवारको एउटा शाखा; भारत- इरानेली; आर्येरानी । |
| 7668 | आर्योत्तरयुग | ना. | इतिहासका अनुसार धातुयुगपछि आउने समय; प्रायद्वीपमा आर्यहरूको प्रवेशपछिको युग । |
| 7669 | आर्ष | वि. | १. ऋषिसँग सम्बन्धित; ऋषिहरूद्वारा प्रयुक्त; ऋषिको । |
| 7670 | आर्ष | वि. | २. प्राचीन । |
| 7671 | आर्ष | वि. | ३. वैदिक । |
| 7672 | आर्ष प्रयोग | ना. | पाणिनि आदिका व्याकरणअनुसार अशुद्ध ठहरिए पनि वेद तथा पुराणमा प्रचलित भएको आधारमा शुद्ध मानिने भाषिक प्रयोग । |
| 7673 | आर्ष विवाह | ना. | कन्याका पिताले वरसित दुइटा गोरु लिएर गरिदिने वैदिक विवाह; आठ प्रकारका विवाहमध्ये एक । |
| 7674 | आर्सी | ना. | हे. आरसी । |
| 7675 | आह्रिस | ना. | डाढ; ईर्ष्या; आरिस | |
| 7676 | आह्रिसे | वि. | डाढे; ईर्ष्यालु; आरिसे। |
| 7677 | आह्रिस्याइँ | ना. | आहिसेको स्वभाव, व्यवहार वा आचरण; आरिस्याइँ | |
| 7678 | आलङ्कारिक | वि. | १. साहित्यशास्त्रका अनुसार अलङ्कारले युक्त ( कुनै रचना ) । |
| 7679 | आलङ्कारिक | वि. | २. अलङ्कार परेको (कथन, उक्ति आदि) । |
| 7680 | आलङ्कारिक | वि. | ३. ज्यादै चखिलो वा घुमाउरो ( भनाइ वा बोली ) । |
| 7681 | आलङ्कारिक | वि. | ४. गहनासम्बन्धी; गहनाले युक्त । ना. ५ अलङ्कारशास्त्र जान्ने व्यक्ति; अलङ्कारशास्त्रको ज्ञाता। |
| 7682 | आलटाल | ना. | १. मनले नखाएको काममा लाग्नुपर्दा ढिलाइ गर्ने बानी; अलमल; अल्याङमल्याङ; आलेटाले आनाकानी । |
| 7683 | आलटाल | ना. | २. काममा भरसक हच्कने प्रक्रिया; टारटुर । |
| 7684 | आलपिन | ना. | अलग्गिएका वा छरिएका कागजपत्र नत्थी गर्ने, नाथ्रीका ठाउँमा ल्वाङकाँटीको झैँ छातो हुने सियो । |
| 7685 | आलमारी | ना. | भित्र तह तह मिलाएर फलेकहरू जडी खण्ड खण्ड गराइएको, ढोका लगाउन हुने र मालमत्ता राख्न हुने धातु वा काठको ठाडो सन्दुस; बोकेर ठाउँ सार्न मिल्ने दराज | |
| 7686 | आलमाल | ना. | मालमत्ता; झिटीमिटी; झिटीझाम्टा; मालताल । |
| 7687 | आलम्ब | ना. | १. आश्रय; आधार; सहारा । |
| 7688 | आलम्ब | ना. | २. उत्तोलकलाई अड्याउने आड । |
| 7689 | आलम्बन | ना. | १. आश्रय; सहारा; अवलम्ब । |
| 7690 | आलम्बन | ना. | २. साहित्यशास्त्रमा रस - निष्पत्तिको कारण; आलम्बन विभाव | |
| 7691 | आलम्बी | वि. | सहारा लिने वा दिने; आश्रित वा आश्रयी । |
| 7692 | आलय | ना. | १. घर; गृह; वासस्थान । |
| 7693 | आलय | ना. | २. आश्रय; आधार । |
| 7694 | आलय | ना. | ३. ठाउँ; स्थान। |
| 7695 | आलवाल | ना. | बोटबिरुवा हुर्काउनका लागि फेदमा पानी अड्याउन वरिपरि बनाइएको डिल; आली । |
| 7696 | आलस | ना. | गहतजस्तो थेप्चो, कैलो रङको, चिल्लो र लाम्चो तैलान्न; तिसी । |
| 7697 | आलस | ना. | १. आलस्य; अल्छीपन । वि. |
| 7698 | आलस | ना. | २. आलसी; अल्सी; जाँगर नभएको । |
| 7699 | आलसतालस | ना. | १. कामको बोझ; व्यस्तता । |
| 7700 | आलसतालस | ना. | २. गर्मी, पीडा आदिले बेचैन हुने किसिम वा चाल; थकित अवस्था । वि. |