|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 90051 | सुभिनु | अ.क्रि. | सुम्ने होइनु; फापिनु। |
| 90052 | सुभो | वि. | १. भलो; कल्याणकारी; शुभ। |
| 90053 | सुभो | वि. | २. आफूलाई फाइदा गर्ने; फाप्ने। |
| 90054 | सुमङ्गल | वि. | १. ज्यादै मङ्गल गर्ने; कल्याणकारी। ना. |
| 90055 | सुमङ्गल | वि. | २. शुभ लक्षणको वस्तु। |
| 90056 | सुमङ्गली | ना. | १. विवाहमा गरिने मङ्गलकार्य। |
| 90057 | सुमङ्गली | ना. | २. विवाहमा दुलहीलाई सिन्दूर हाल्दा पढिने मन्त्र। |
| 90058 | सुमडी | वि. | १. अशुभ, कृपण। |
| 90059 | सुमडी | वि. | २. अल्छी र लोसे। |
| 90060 | सुमडी | वि. | ३. कुनै कुराको वास्ता नगर्ने। |
| 90061 | सुमति | ना. | १. असल मति; सुबुद्धि। वि. |
| 90062 | सुमति | ना. | २. ज्यादै बाठो; चतुर; बुद्धिमान्। |
| 90063 | सुमन | ना. | १. फूल; पुष्प। |
| 90064 | सुमन | ना. | २. राम्रो मन; प्रसन्न मन। |
| 90065 | सुमन्त्र | ना. | १. राम्रो वा असल मन्त्र। |
| 90066 | सुमन्त्र | ना. | २. राजा दशरथका मन्त्री; बग्गी हाँक्ने सारथि। |
| 90067 | सुमन्त्र | ना. | ३. राम्रो सल्लाह; असल सुझाउ। |
| 90068 | सुमन्त्रित | वि. | १. मन्त्रले राम्ररी फुकफाक गरिएको। |
| 90069 | सुमन्त्रित | वि. | २. राम्रो सल्लाहद्वारा तयार गरिएको। |
| 90070 | सुमर्नु | स.क्रि. | १. भाले पशुहरूलाई खसी पार्नु; अण्डकोष निष्कृय बनाउनु। |
| 90071 | सुमर्नु | स.क्रि. | २. कुनै मालमत्ताको उपभोग गर्नु;भोगचलन गर्नु। |
| 90072 | सुमर्नु | स.क्रि. | ३. छोरीबुहारीलाई खुबसँग काममा जोत्नु। |
| 90073 | सुमराइ | ना. | सुमर्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 90074 | सुमराइनु | क.क्रि. | सुमर्न लाइनु। |
| 90075 | सुमरिनु | क.क्रि. | सुमर्ने काम गरिनु; खसी पारिनु। |
| 90076 | सुमसुम | क्रि.वि. | १. बिस्तारै छाम्ने वा सुमसुम्याउने गरी। |
| 90077 | सुमसुम | क्रि.वि. | २. कामगराइमा ढिलो चालसँग। |
| 90078 | सुमसुम्याइ | ना. | सुमसुम्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 90079 | सुमसुम्याइनु | क.क्रि. | सुमसुम्याउन लाइनु; मुसारिनु। |
| 90080 | सुमसुम्याउनु | स.क्रि. | १. बिस्तारै हातले प्रेम वा माया गरेर छुनु; मुसार्नु। |
| 90081 | सुमसुम्याउनु | स.क्रि. | २. हल्का किसिमले हातगोडा आदि मिच्नु; हल्का मर्दन गर्नु। |
| 90082 | सुमसुम्याहट | ना. | सुमसुम्याउने भाव, गुण वा क्रिया; सुमसुम्याइ। |
| 90083 | सुमान्य | वि. | विशेष रूपले मान्नुपर्ने; प्रतिष्ठित। |
| 90084 | सुमार्ग | ना. | १. राम्रो वा असल बाटो; सुपथ। |
| 90085 | सुमार्ग | ना. | २. राम्रो बानीबेहोरा; सदाचार। |
| 90086 | सुमित्रा | ना. | लक्ष्मण र शत्रुघ्नकी आमा; राजा दशरथकी रानी। |
| 90087 | सुमुख | वि. | १. राम्रो मुख भएको; सुन्दर अनुहारको। |
| 90088 | सुमुख | वि. | २. राम्रो ढोका भएको; दक्षिणतिर मुख फर्केको ( द्वार)। |
| 90089 | सुमुख | वि. | ३. प्रफुल्ल ।ना. |
| 90090 | सुमुख | वि. | ४. राम्रो मुख। |
| 90091 | सुमुख | वि. | ५. मिठो बोली। |
| 90092 | सुमुख | वि. | ६. शिव। |
| 90093 | सुमुख | वि. | ७. गणेश। |
| 90094 | सुमुखी | वि. | १. राम्रो मुख भएकी (स्त्री)। ना. |
| 90095 | सुमुखी | वि. | २. प्रत्येक पाउमा क्रमश: सात जगण, एक लघु र एक गुरु हुने वार्णिक छन्द। |
| 90096 | सुमुखी | वि. | ३. सुन्दरी स्त्री। |
| 90097 | सुमेरु | ना. | १. पुराणअनुसार पर्वतहरूको राजा मानिएको देवताहरूले सभा गर्ने सुनको पर्वत। |
| 90098 | सुमेरु | ना. | २. उत्तरी ध्रुव। |
| 90099 | सुमेरु | ना. | ३. जपमालाको जोर्नीको बिचमा राखिने रुद्राक्ष वा तुलसी काठको ठुलो दाना; सुमेर्नी। |
| 90100 | सुमेरु | ना. | ४. हुक्काको चिलिम राख्ने ठाउँ, चिलिम अड्याउने हुक्काको ठाडो सोतो। |