|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 92251 | स्वरूप | ना. | ६. किसिमले; तवरसँग; रूपमा। |
| 92252 | स्वरूपवान् | वि. | सुन्दर रूप भएको; खुब राम्रो। |
| 92253 | स्वरूपी | वि. | १. रूप भएको; रूपवान्। |
| 92254 | स्वरूपी | वि. | २. कसैको स्वरूप जस्तै देखिने; समरूपी। |
| 92255 | स्वरूपी | वि. | ३. अरूको रूप धारण गरेको; छद्मवेशी। |
| 92256 | स्वरूपोत्प्रेक्षा | ना. | उत्प्रेक्षा अलङ्कारको एक भेद; वस्तूत्प्रेक्षा। |
| 92257 | स्वरोदय | ना. | स्वर वा नाकको श्वासप्रक्रियाका आधारमा सबै किसिमको शुभ र अशुभ फल थाहा पाइने वा भनिने एक विद्या। |
| 92258 | स्वर्ग | ना. | १. पुण्यात्मा र सत्कर्मीहरू मृत्युपछि सुख भोग्न जान्छन् भनी पुराण, स्मृति आदिले भनेको लोक; देवलोक। |
| 92259 | स्वर्ग | ना. | २. अमरावती; इन्द्रपुरी।। |
| 92260 | स्वर्ग | ना. | ३. अत्यन्त रमणीय ठाउँ; सुन्दर स्थान। |
| 92261 | स्वर्गगामी | वि. | १. मरणोपरान्त स्वर्ग जाने; स्वर्गतर्फ गमन गर्ने। |
| 92262 | स्वर्गगामी | वि. | २. मृत; स्वर्गीय। |
| 92263 | स्वर्गङ्गा | ना. | आकाशगङ्गा; मन्दाकिनी। |
| 92264 | स्वर्गद्वारी | ना. | नेपालको प्यूठान जिल्लामा पर्ने एक प्रसिद्ध तीर्थस्थान। |
| 92265 | स्वर्गद्वारी प्रभु | ना. | उक्त तीर्थस्थानको स्थापना गर्ने एक सिद्ध पुरुष। |
| 92266 | स्वर्गवास | ना. | १. स्वर्गमा गएर बस्ने काम; स्वर्गको बसाइ। |
| 92267 | स्वर्गवास | ना. | २. देहावसान; मृत्यु ; मरण। |
| 92268 | स्वर्गवासी | वि. | १. स्वर्गमा बस्ने; स्वर्गको निवासी। |
| 92269 | स्वर्गवासी | वि. | २. देहान्त भएको; मरेको; दिवङ्गत। |
| 92270 | स्वर्गस्थ | वि. | १. स्वर्गमा बसेको; स्वर्गमा रहेको। |
| 92271 | स्वर्गस्थ | वि. | २. स्वर्गवासी; स्वर्गीय। |
| 92272 | स्वर्गारोहण | ना. | १. स्वर्ग जाने काम; स्वर्गगमन। |
| 92273 | स्वर्गारोहण | ना. | २. देहान्त; मरण। |
| 92274 | स्वर्गीय | वि. | १. स्वर्गमा हुने; स्वर्गको; स्वर्गसम्बन्धी। |
| 92275 | स्वर्गीय | वि. | २. देहान्त भएको; मरेको। |
| 92276 | स्वर्गीय | वि. | ३. असाधारण; अलौकिक। |
| 92277 | स्वर्ण | ना. | १. सुवर्ण; सुन। |
| 92278 | स्वर्णकार | ना. | १. सुनको गहनागुरिया बनाउने पेसा भएको मानिस। |
| 92279 | स्वर्णकार | ना. | २. सुनार; बाँडा। |
| 92280 | स्वर्णकीट | ना. | १. सुनजस्तो रङ हुने एक जातको झल्कने किरो; सुनकिरी। |
| 92281 | स्वर्णकीट | ना. | २. एक प्रकारको जूनकिरी। |
| 92282 | स्वर्णगिरि | ना. | सुनजस्तो पहेँलो पर्वत; सुमेरुपर्वत। |
| 92283 | स्वर्णजयन्ती | ना. | कुनै व्यक्ति, सङ्घसंस्था, महत्त्वपूर्ण कार्य आदिको जन्म, आरम्भ वा स्थापनाको पचास वर्ष प्रवेश भएको उपलक्ष्यमा मनाइने उत्सव; पचासौँ जन्मोत्सवको पर्व। |
| 92284 | स्वर्णदिवस | ना. | १. बनिबनाउ भएको दिन; सुखशान्तिको दिन। |
| 92285 | स्वर्णदिवस | ना. | २. महत्त्वपूर्ण घटना घटेको दिन। |
| 92286 | स्वर्णमान | ना. | आफ्नो द्रव्यको एकाइको मूल्यलाई सुनको मूल्यसँग समानुपातमा निश्चित गरिएको मान। |
| 92287 | स्वर्णमुद्रा | ना. | सुनको धातुबाट बनाइएको मुद्रा; असर्फी। |
| 92288 | स्वर्णयुग | ना. | प्रशस्त उन्नति तथा सुखशान्ति भएको युग; सुनौला युग। |
| 92289 | स्वर्णाभ | वि. | १. सुनजस्तो आभा वा चमक भएको। |
| 92290 | स्वर्णाभ | वि. | २. सुनका जस्तो रङ्गको; सुनौलो। |
| 92291 | स्वर्णिम | वि. | सुन जस्तै चम्किलो; सुनौलो। |
| 92292 | स्वर्लोक | ना. | देवलोक; स्वर्ग। |
| 92293 | स्वर्वैद्य | ना. | स्वर्गका वैद्य; अश्विनीकुमार। |
| 92294 | स्वलङ्कृत | वि. | राम्ररी सिँगारिएको वा सजाइएको; शृङ्गारका साधनहरूले अलङ्कृत। |
| 92295 | स्वल्प | वि. | १. साह्रै अल्प वा थोरै; अलिकति मात्र। |
| 92296 | स्वल्प | वि. | २. ज्यादै सानो; क्षुद्र; तुच्छ। |
| 92297 | स्वल्पाहार | ना. | साह्रै थोरै खवाइ; सामान्य वा हल्का भोजन। |
| 92298 | स्वल्पाहारी | वि. | स्वल्पाहार गर्ने; थोरै खाने। |
| 92299 | स्ववासी | वि. | आफैँ बसेको; आफैँले भोगचलन गरेको (घरबारी)। |
| 92300 | स्वविवेक | ना. | गुणदोष, हितअहित, प्रियअप्रिय, कर्तव्यअकर्तव्यजस्ता विषयलाई आफैँ सोच्न वा ठम्याउन सक्ने शक्ति; आफ्नै उचित ध्यान वा विचार। |