|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 13951 | काकताली | ना. | २. संयोगले; पूर्वयोजनाविना नै। |
| 13952 | काकताली न्याय | ना. | संयोगवश हुन वा मिल्न जाने कुनै घटना। |
| 13953 | काकदन्त | ना. | १. कागको दाँत। |
| 13954 | काकदन्त | ना. | २. अस्तित्व नै नभएको असम्भव कुरो। |
| 13955 | काकपक्ष | ना. | बालक वा तन्नेरीहरूका दुवै कनपटीका लामा लामा केश (विशेष गरेर छेत्रीहरूको)। |
| 13956 | काकपद/पाद | ना. | १. हस्तलिखित ग्रन्थादि पाण्डुलिपिमा कुनै अक्षर, पद आदि छुटेको सङ्केत गर्दा प्रयोग गरिने चिह्न (^); कागखुट्टे। |
| 13957 | काकपद/पाद | ना. | २. सम्भोगको एक विशेष रीति। |
| 13958 | काकपुष्ट | ना. | कोइली; कोकिल। |
| 13959 | काकबलि | ना. | १. कार्तिक कृष्ण त्रयोदशीका दिन धार्मिक दृष्टिकोणले कागलाई खान दिइने चिजबिज; कागतिहारको दिन कौवालाई दिइने बलि। |
| 13960 | काकबलि | ना. | २. श्राद्धका समयमा कौवालाई दिइने भोजनको अंश। |
| 13961 | काकवन्ध्या | ना. | एउटा मात्र छोरो पाएर फेरि कुनै सन्तान जन्माउने स्त्री। |
| 13962 | काकली | ना. | १. मधुर अस्फुट ध्वनि; श्रुतिमधुर तरङ्ग; मन्दमधुर स्वर। |
| 13963 | काकली | ना. | २. कैँची। |
| 13964 | काका १ | ना. | बाबुको भाइ; कान्छा बाबु; कान्छाबा। |
| 13965 | काका २ | क्रि.वि. | १. काग वा कौवा कराउँदा आवाज निस्कने चालमा। ना. |
| 13966 | काका २ | क्रि.वि. | २. त्यस्तो आवाज। |
| 13967 | काकाकुल | ना. | १. पानीका लागि मेघमा भर पर्ने एक पक्षी; चातक। |
| 13968 | काकाकुल | ना. | २. पानी खान लाग्दा नदिनेलाई प्रयोग गरिने शब्द। |
| 13969 | काकाकौवा | ना. | १. कल्की भएको, रङगीबिरङ्गी सुगा जातिको एक पक्षी वा चरो; काकातुवा। |
| 13970 | काकाकौवा | ना. | २. सालको पातलाई बिचमा चिरी सिन्का घुसारेर कौवाका पखेटा जस्तै पारी हल्लाउँदै केटाकेटीले खेल्ने खेल। |
| 13971 | काकातिल | ना. | घाँटीमा रातो डल्लो झुन्डिएको एक पक्षी। |
| 13972 | काकातुवा | ना. | हे. काकाकौवा। |
| 13973 | काकी | ना. | काकाकी स्त्री; कान्छी आमा। |
| 13974 | काकु | ना. | १. भय, शोक, क्रोध आदि संवेगका कारणले स्वरमा आउने परिवर्तन। |
| 13975 | काकु | ना. | २. स्वीकारात्मक अर्थलाई प्रकट गर्ने निषेधात्मक शब्द। |
| 13976 | काकु | ना. | ३. गुनगुनाहट। |
| 13977 | काकु | ना. | ४. जिब्रो। |
| 13978 | काकुल | ना. | मिलाएर छाँट पारी काटिएको कपाल; जुल्फी। |
| 13979 | काकुलाइ | ना. | काकुलिने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 13980 | काकुलिनु | अ.क्रि. | घुम्रिनु; कुलकुलाउँदो हुनु (कपाल आदि)। |
| 13981 | काकुवक्रोक्ति | ना. | कण्ठध्वनि विकारका आधारमा वक्ताले बोलेको वाक्य सुनेर श्रोताले अभिप्रेत अर्थबाट इतर अर्थको व्यञ्जना गर्ने वाक्विन्यास; वक्रोक्ति अलङ्कारको एक भेद। |
| 13982 | काकोल | ना. | १. एक जातको काग; कालो काग, पहाडी काग; ढोले। |
| 13983 | काकोल | ना. | २. सर्प। |
| 13984 | काकोल | ना. | ३. विष ( हलाहल )। |
| 13985 | काकोली | ना. | मरुई लताविशेष। |
| 13986 | काख | ना. | बसेका अवस्थामा मानिसको कम्मरदेखि घुँडासम्मको अग्रभाग; पलेँटीको माथिल्लो भाग; अङ्क। |
| 13987 | काखको बालो | ना. | चिचिलो बालक; साह्रै सानो नानी। |
| 13988 | काखी | ना. | काँधको जोर्नी पर्ने कुममन्तिरको खोपिल्टो; खुकुनी; कोखेलो। |
| 13989 | काखे | वि. | १. अर्काको काखमा मात्र बसिरहन मन गर्ने (बालक)। |
| 13990 | काखे | वि. | २. काखमा राख्न मात्र ठिक्क हुने। |
| 13991 | काग १ | ना. | १. औषधी आदि राखिएको बोतलमा बिर्को लगाउन प्रयोग गरिने कमलो काठको वस्तु; भित्री बिर्को; बुजो। |
| 13992 | काग १ | ना. | २. मटितेल आदि खन्याउन प्रयोग गरिने सोली; ट्वाक। |
| 13993 | काग २ | ना. | चिल्लो कालो प्वाँख हुने, रुखो र कर्कश स्वर निकालेर कराउने एक जातको केही लाम्चो चरा; कौवा; काक। |
| 13994 | कागखुट्टे | ना. | हे. काकपद/काकपाद। |
| 13995 | कागचुच्चे | ना. | कागको टाउकाको जस्तो आकारको फल फल्ने, निलो फूल फुल्ने, करेलाको झैँ पात हुने लताविशेष; त्यसकै फल वा फूल। |
| 13996 | कागज | ना. | कागत; पत्र। |
| 13997 | कागजपत्र | ना. | विभिन्न विषयका कागजहरू; कागजात। |
| 13998 | कागज जाँच | ना. | हे. कागत जाँच। |
| 13999 | कागजात | ना. | विभिन्न विषय लेखिएका कागजहरूको फाइल; कागजपत्र; मिसिल। |
| 14000 | कागजी | वि. | १. कागजसम्बन्धी; कागजमा आधारित। |