|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 14951 | किच्च्याइनु | क.क्रि. | किच्याउने काम गरिनु; गिज्याउनु। |
| 14952 | किच्च्याउनु | प्रे. क्रि. | किच्चिन लाउनु। |
| 14953 | किच्च्याहट | ना. | किच्चिने काम; किच्च्याइ। |
| 14954 | किजात | ना. | किरिया हाल्दा प्रयोग गरिने शब्द; कुजात। |
| 14955 | किञ्चित् | वि. | १. थोरै, अल्पशः अलिकति, इषत्, केही; मनाक्। क्रि.वि. |
| 14956 | किञ्चित् | वि. | २. अलिकति पनि; थोरै पनि; केही पनि। |
| 14957 | किञ्जल्क | ना. | १. कमलको केसर (उदा.- मैले न्वाउनलाइ शैलतटमा छन् दुधका पोखरी। टल्कन्छन् जलमा जहाँ किरणका किञ्जल्क रेखा परी। - माधव घिमिरे। )। |
| 14958 | किञ्जल्क | ना. | २. नागकेसर। वि. |
| 14959 | किञ्जल्क | ना. | ३. केसरको रङजस्तो पहेँलो। |
| 14960 | किट्नु १ | स. क्रि. | रिस, आवेग वा तीव्र असन्तोषका भावनाले तलमाथिका दाँत रगड्नु; दाँत रगडेर किर्र किर्र आवाज निकाल्नु। (उदा.- रिसको झोकमा हरिले दाँत किट्यो)। |
| 14961 | किट्नु २ | स. क्रि. | १. कुनै कामकुराका बारेमा यही नै हो भनेर टुङ्गो लाउनु; यस्तै हो भनेर तोक्नु। |
| 14962 | किट्नु २ | स. क्रि. | २. निधो गर्नु; तोक्नु। |
| 14963 | किट्नु २ | स. क्रि. | ३. मर्यादा निश्चित गर्नु। |
| 14964 | किट | ना. | धातु खार्दा निस्किएको कस वा कसर; किट्ट। |
| 14965 | किटाइ | ना. | १. झोकले तलमाथिका दाँत रगड्ने काम वा प्रक्रिया। |
| 14966 | किटाइ | ना. | २. कुनै कामकुराका बारेमा तोक्ने वा निधो गर्ने क्रियाप्रक्रिया। |
| 14967 | किटाइनु | क.क्रि. | १. झोकले दाह्रा किट्न लाइनु। |
| 14968 | किटाइनु | क.क्रि. | २. कुनै कामकुरो तोक्न लाइनु। |
| 14969 | किटाउनु | प्रे. क्रि. | १. झोकले दाह्रा किट्न लाउनु। |
| 14970 | किटाउनु | प्रे. क्रि. | २. निधो गराउनु; तोक्न लाउनु। |
| 14971 | किटान | ना. | कुनै कामकुराका बारेमा यही नै हो किट्ने वा तोक्ने काम; निश्चय; निधो। |
| 14972 | किटानी | ना. | निश्चयसाथ भनिएको कुरो; तोकिएको कुरो। |
| 14973 | किटुवा | वि. | १. निश्चय वा निधो गरिएको; तोकिएको ( काम वा कुरो)। |
| 14974 | किटुवा | वि. | २. किटान गर्ने; तोक्ने (व्यक्ति)। |
| 14975 | किट्ट १ | ना. | १. थेग्रिएर रहेको पदार्थ; थिग्रेनी। |
| 14976 | किट्ट १ | ना. | २. फलाम आदिको मयल; कीट। |
| 14977 | किट्ट १ | ना. | ३. मल; विष्ठा। |
| 14978 | किट्ट २ | क्रि.वि. | किट् आवाज आउने गरी। (उदा.- उसले दाँत किट्ट किट्यो।) |
| 14979 | किट्टी | ना. | चार जना बसेर प्रायः नौ नौ पत्ती तासमा प्रत्येकमा तीन तीन पत्ती मिलाएर एक अर्कोलाई जित्दै बाजीमाथ गर्ने एक प्रकारको तासको खेल। |
| 14980 | किट्नी | ना. | मूत्राशय। |
| 14981 | किताप | ना. | हे. किताब। |
| 14982 | कितापी | वि. | किताबी |
| 14983 | किताब | ना. | मुद्रित गरिएको वा लेखिएको र सुरक्षित तुल्याउन एकापट्टि धागो वा तारले बाँधी प्रायः बाक्लो र बलियो गातासमेत लगाइएको पत्रैपत्र कागतको समूह वा ठेली; पुस्तक; पोस्तक; पोथी; किताप; ग्रन्थ। |
| 14984 | किताबखाना | ना. | १. किताबहरू राख्ने ठाउँ; पुस्तक भण्डार। |
| 14985 | किताबखाना | ना. | २. जङ्गी, निजामती आदि कर्मचारीहरूको नियुक्ति, बढुवा, सरुवा, खोसुवा आदिसम्बन्धी रेकर्ड राख्ने अड्डा। |
| 14986 | किताब दर्ता | ना. | कर्मचारी पदको बहाली भएपछि किताबखानामा रेकर्ड गरिने काम। |
| 14987 | किताबी | वि. | १. किताबसम्बन्धी। |
| 14988 | किताबी | वि. | २. कर्मचारीहरूको रेकर्ड भरिएको किताबको काम गर्ने। |
| 14989 | किताबी | वि. | ३. व्यवहार इतर ( किताबी ज्ञान)। |
| 14990 | किताबी किरो | ना. | पुस्तक मात्र अध्ययन गर्ने व्यक्ति। |
| 14991 | किताबी सवाल | ना. | स्रेस्ता अड्डालाई भएको सवाल। (सो खारेज भई पछि 'मुलुकी सवाल' बनेको हो।) |
| 14992 | कित्ता | ना. | १. श्रेणी; तह; कक्षा; दर्जा; ओहदा। |
| 14993 | कित्ता | ना. | २. टुक्रा; खण्ड। |
| 14994 | कित्ता | ना. | ३. थान; गोटा। |
| 14995 | कित्ता | ना. | ४. किसिम; जात; वर्ग; जाति। |
| 14996 | कित्ताकाट | ना. | कुनै कित्ताको जग्गामध्येबाट बेचबिखन गर्दा वा भाग छुट्याउँदा नापी अड्डाले लिखत तथा नापनक्साअनुसार पहिलेको कित्ता फोरी छुट्टाछुट्टै कित्ता कायम गरिदिने काम; कित्ताफोड। |
| 14997 | कित्ताफोड | ना. | कित्ताकाट। |
| 14998 | कित्ली | ना. | पानी उमाल्ने वा पकाउने, बिर्को र समौटोसमेत भएको भाँडो; चियादानी। |
| 14999 | किथ्रो | ना. | १. किलकिले। |
| 15000 | किथ्रो | ना. | २. कीटपतङ्गादि वर्गको एक जाति (फट्याङ्ग्रो इ.)। |