|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 20051 | खील | ना. | ३. पात आदि गाँस्ने सिन्का; सिन्का। | |
| 20052 | खील | ना. | ४. आलपिन; पिन। | |
| 20053 | खिल पल्टनु | टु. | काँडा आदि बिझेर ननिस्कनु; घाउ, खटिरा पाकेर भित्र पिप जमेको ठाउँमा मासुको डल्लो बन्नु; खिल बन्नु। | |
| 20054 | खुँखार | वि. | १. ठुलो दुस्साहसका साथ नराम्रो काममा लाग्ने; डरलाग्दो। | |
| 20055 | खुँखार | वि. | २. हत्यारो; नृशंस। | |
| 20056 | खुँगा | ना. | मुखपट्टि फुकेको, तलतिर साँघुरो भएको र भित्रपट्टि काँडा वा चोसा फर्काइएको चोयाको माछा मार्ने साधन। | |
| 20057 | खुँगे | ना. | १. अप्ठेरो कुरा, असजिलो अवस्था; खोते; अड्को। | |
| 20058 | खुँगे | ना. | २. खुँगा। | |
| 20059 | खुँज | ना. | १. लहरा र रुख- पातले झ्याम्म परेको ठाउँ, लताकुञ्ज। | |
| 20060 | खुँज | ना. | २. अप्ठेरो ठाउँ; घाँच। | |
| 20061 | खुँजेली | वि. | १. खँजमा बस्ने मान्छे। | |
| 20062 | खुँजेली | वि. | २. अशिक्षित; रहनसहन राम्रो नभएको; असभ्य। | |
| 20063 | खुँजेली | वि. | ३. नेपाली जातिको एक थर। | |
| 20064 | खुँड्नु | स.क्रि. | पुवा, तरकारी आदि डाडुले थिचेर टुक्र्याउनु, थिच्नु, धुल्याउनु। | |
| 20065 | खुँडा | ना. | टुप्पो चेप्टो र थोरै घुमाउरो भएको अर्धचन्द्राकार ठुलो खड्ग, विशेषत: दसैंघरमा मार हान्दा प्रयोग हुने एक किसिमको घातक हतियार। | |
| 20066 | खुँडाइ | ना. | खुँड्ने काम वा प्रक्रिया। | |
| 20067 | खुँडाइनु | क.क्रि. | खुँड्न लाइनु। | |
| 20068 | खुँडाउनु | प्रे. क्रि. | दाल, तरकारी आदि डाडुले थिचेर टुक्र्याउन लाउनु, खुँड्न लाउनु। | |
| 20069 | खुँडिनु | अ.क्रि. | १. खुँड्ने काम गरिनु, धुल्याइनु। | |
| 20070 | खुँडिनु | अ.क्रि. | २. धुलो हुनु, मसिनिनु। | |
| 20071 | खुँडे | वि. | १. ओठको बिच भाग काटिएको वा चिरिएको। | |
| 20072 | खुँडे | वि. | २. मोहडा भाँचिएको वा काटिएको; सुँडो। | |
| 20073 | खुँडो | वि. | १. ओठको बिच भाग काटिएको वा चिरिएको। | |
| 20074 | खुँडो | वि. | २. मोहडा भाँचिएको वा काटिएको; सुँडो। | |
| 20075 | खुँद्नु | स.क्रि. | खुट्टाले कुल्चीकाल्वी पार्नु, थिचीमिची पार्नु। | |
| 20076 | खुँदाइ | ना. | खुँद्ने क्रिया वा भाव। | |
| 20077 | खुँदाइनु | क.क्रि. | थिचीमिची पारिनु खुँद्न लाइनु। | |
| 20078 | खुँदाउनु | प्रे.क्रि. | खुँद्न लाउनु। | |
| 20079 | खुँदाखुँद | ना. | पालैसित गरिने कुल्चीकाल्वी; परस्परमा खुद्ने काम। | |
| 20080 | खुँदिनु | अ.क्रि. | खुँद्ने काम गरिनु। | |
| 20081 | खुइय्य | ना. | ज्यादै थकाइ लाग्दा वा दिग्दार हुँदा मुखबाट निक्लने शब्द; सुइय्य। | |
| 20082 | खुइरे | वि. | खुइलिएको; खुइले। | |
| 20083 | खुइलिनु | अ.क्रि. | १. रोगविशेषले वा तातो पानी पर्नाले रौँ झर्नु, खल्वाट हुनु। | |
| 20084 | खुइलिनु | अ.क्रि. | २. कुनै कारणवश रङ उड्नु; रङ फीका पर्नु। | |
| 20085 | खुइलिनु | अ.क्रि. | ३. लडेर वा पोलेर छाला जानु; छाला ताछिनु। | |
| 20086 | खुइले | वि. | १. कपालका रौँ खुइलिएको; खुइरे। | |
| 20087 | खुइले | वि. | २. रुखबिरुवा केही नभएको; नाङ्गो (पाटो, डाँडो आदि)। | |
| 20088 | खुइलो | ना. | तालु खुइले। | |
| 20089 | खुइल्याइ | ना. | खुइलिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 20090 | खुइल्याइनु | क.क्रि. | खुइलिने पारिनु; भुत्ल्याइनु। | |
| 20091 | खुइल्याउनु | स.क्रि. | खुइलिने पार्नु; भुत्ल्याउनु। | |
| 20092 | खुई | ना. | १. खला आदिमा सुकाइएको बिस्कुन थुप्याउने, कोदालाका आकारको लामो बिँड भएको काठको साधन; फ्याउरी। | |
| 20093 | खुई | ना. | २. ज्यादै थकाइ लागेका बखत मुखबाट निकालिने उराठिलो सुस्केरा। | |
| 20094 | खुई | ना. | खिया; खई। | |
| 20095 | खुकुन्डी | ना. | १. काखी। | |
| 20096 | खुकुन्डी | ना. | २. काखीबाट आउने पसिनाको गन्ध। | |
| 20097 | खुकुन्डो | ना. | १. तलमाथि डोरी र बिचमा काठ हाली बनाइएको, गाईबस्तु बाँध्ने दाम्लो। | |
| 20098 | खुकुन्डो | ना. | २. गाईबस्तु नभागून् भनी गलामा झुन्ड्याइने किलो; घाँडो। | |
| 20099 | खुकुरी | ना. | ना. केही घुमेको र बिचमा थोरै नुहेको सिरुपाते, तरबारे, भुँडे आदि भेद हुने एक प्रसिद्ध नेपाली हतियार। | |
| 20100 | खुकुलो | वि. | १. नकसिएको; सजिलैसँग फुस्कने; होलो; फस्को। |