|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 8151 | इच्छ्याइनु | क.क्रि. | इच्छ्याउने काम होइनु। |
| 8152 | इच्छ्याउनु | स.क्रि. | १. इच्छा प्रकट गर्नु; मनले चाहेको कुरो खोल्नु। |
| 8153 | इच्छ्याउनु | स.क्रि. | २. आफ्ना हकभित्रको जायजेथा वा चल, अचल सम्पत्ति राजीखुसीले अर्काको हक हुने गरी लिखत गरिदिनु; इच्छापत्र लेखिदिनु। |
| 8154 | इच्छ्याउनु | स.क्रि. | ३. आफ्नो साटो कुनै काम गर्न वा आफूले पाउने कुनै कुरा भन्न, लिन अर्को व्यक्तिलाई रोज्नु। |
| 8155 | इजरायल | ना. | एसियाको पश्चिमी भागमा अवस्थित, जेरुसेलम राजधानी भएको, यहुदीहरूको स्वतन्त्र राष्ट्र। |
| 8156 | इजरायली | वि. | इजरायल देशको; इजरायलसम्बन्धी। |
| 8157 | इजलास | ना. | १. मुद्दामामिलाको काम गर्ने न्यायिक निकाय; अदालत; न्यायालय; कचहरी। |
| 8158 | इजलास | ना. | २. मुद्दा बहस हुँदा न्यायाधीश बस्ने ठाउँ; बेन्च। |
| 8159 | इजलास | ना. | ३. सभा; बैठक। |
| 8160 | इजहार | ना. | १. अदालतले सोधेका सवाल वा प्रश्नको लिखित वा मौखिक जवाफ; अदालतमा दिइने बयान। |
| 8161 | इजहार | ना. | २. फिरादपत्र; उजुरीपत्र; नालिस। |
| 8162 | इजहारा | ना. | ठेक्कापट्टा; ठेक्का; ठेक; इजारा। |
| 8163 | इजा | ना. | (खास गरी डोटी, जुम्ला भेगका लोकसाहित्यमा प्रचलित ) आमा। |
| 8164 | इजाजत | ना. | १. कुनै अख्तियारवाला अड्डा वा कार्यालयले कुनै कामकुराका निम्ति दिएको अनुमति, आज्ञा, मन्जुरी वा स्वीकृति। |
| 8165 | इजाजत | ना. | २. लाइसेन्स। |
| 8166 | इजाजत पत्र | ना. | कुनै कामकुराका निम्ति सम्बन्धित संस्थाबाट इजाजत दिइएको बेहोरा जनाई सो प्रमाणित गरिएको कागत; अनुमतिपत्र; लाइसेन्स। |
| 8167 | इजाजत प्राप्त | वि. | कुनै कामकुरा, ठेक्कापट्टा आदिका निम्ति सम्बन्धित अड्डा वा कार्यालयबाट इजाजत पाएको। |
| 8168 | इजार | ना. | हे. इँजार। |
| 8169 | इजारा | ना. | १. ठेक; ठेक्कापट्टा। |
| 8170 | इजारा | ना. | २. कुनै काम गरेबापत त्यसका बदलामा ज्याला वा त्यस्तै अन्य कुनै कुरा दिइने बन्दोबस्त। |
| 8171 | इज्जत | ना. | १. समाज वा सम्बन्धित क्षेत्रबाट दिइने आदर; मान; प्रतिष्ठा। |
| 8172 | इज्जत | ना. | २. हुर्मत; आबरु। |
| 8173 | इज्जतदार | वि. | इज्जत कमाएको; प्रतिष्ठित; सम्मानित। |
| 8174 | इज्या | ना. | १. यज्ञ; होम; हवन। |
| 8175 | इज्या | ना. | २. धार्मिक अनुष्ठान। |
| 8176 | इज्या | ना. | ३. हिन्दू धर्मका आठ अङ्ग (इज्या, अध्ययन, दान, तप, सत्य, धृति, क्षमा र अलोभ) मध्ये पहिलो। |
| 8177 | इटाचपली | ना. | प्राचीन नेपालअन्तर्गत काठमाडौँमा (हनुमान ढोकामा ) रुखका वरिपरि इँटको गाह्रो लगाई बनाइएको न्यायिक चौतारो; पुरानो न्यायाधिकरण; प्राचीन फौजदारी अदालत। |
| 8178 | इटाली | ना. | युरोप महाद्वीपको दक्षिणी भागमा भूमध्यसागरको किनारामा अवस्थित, रोममा राजधानी रहेको एक देश। |
| 8179 | इटालेली | वि. | १. इटाली देशसँग सम्बन्धित; इटाली देशको बासिन्दा; इटालीमा बनेको। ना. |
| 8180 | इटालेली | वि. | २. भारोपेली भाषापरिवारिभित्रको एक शाखा। |
| 8181 | इडली | ना. | चामलका पिठाको डल्लो पारी बनाइने एक प्रकारको दक्षिण भारतीय खाद्य पदार्थ। |
| 8182 | इडा | ना. | १. शरीका पिठ्यूँको बायाँपट्टिबाट नाकसम्म गएको नाडी; नाडीका तीन भेद- इडा, पिङ्गला, सुषुम्नामध्ये पहिलो। |
| 8183 | इडा | ना. | २. वैवस्वत मनुकी कान्छी रानी। |
| 8184 | इतर | वि. | १. अर्को; दोस्रो; अन्य; भिन्न। |
| 8185 | इतर | वि. | २. अतिरिक्त; बाहेक। |
| 8186 | इतर | वि. | ३. कुनै नाम शब्दका पछाडि गाँसिई सोभन्दा अन्य, भिन्न, बाहेक वा अतिरिक्त आदि अर्थ बुझाउने शब्द (उदा.- नेपाली भाषामा साहित्येतर ग्रन्थहरू पनि प्रशस्त छन्)। |
| 8187 | इतरबितर | क्रि.वि. | कुनै कुरा वा वस्तु व्यवस्थित रूपमा नरही छिरलबिरल वा छरपस्ट हुनाको किसिम; तितरबितर। |
| 8188 | इतरिनु | अ.क्रि. | १. साथीभाइ वा प्रेमीप्रेमिकाका बिच आपसमा हाँसखेल वा ख्यालठट्टा गर्नु; छिल्लिनु; जिस्किनु; गिज्जिनु। |
| 8189 | इतरिनु | अ.क्रि. | २. चाहिँदोनचाहिँदो किसिमले आसक वा लाडे भएर चल्नु वा कुरा गर्नु। |
| 8190 | इतरेतर | अव्य. | १. परस्पर; एकअर्कामा; आपसमा; आफू आफूमा; अन्योन्य। |
| 8191 | इतरेतर | अव्य. | २. द्वन्द्व समासका विभिन्न भेदमध्ये 'यो' र 'त्यो' भन्ने अर्थ बुझाउने एक भेद (राम र लक्ष्मण =राम लक्ष्मण, दाजु र भाइ = दाजुभाइ इ.)। |
| 8192 | इतरेतर योग | ना. | इतरेतर द्वन्द्व समास। |
| 8193 | इतऱ्याइ | ना. | इतरिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 8194 | इतऱ्याइनु | क.क्रि. | इतरिन लाइनु। |
| 8195 | इतऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | इतरिन लाउनु; जिस्क्याउनु। |
| 8196 | इतलायनामा | ना. | देवानी मुद्दामा नालिस वा फिराद परेपछि प्रतिवादीलाई म्यादभित्र प्रतिवादी दिन आउनू भनी अदालतबाट जारी गरिने सूचना वा पुर्जी; समाह्वान; समन। |
| 8197 | इति | ना. | १. परिमाण, विस्तार आदिको अन्त; अन्त्य; आखिरी। |
| 8198 | इति | ना. | २. काम पूरा हुने वा भएको अवस्था; समाप्ति; पूर्णता;टुङ्ग्याउनी। |
| 8199 | इति | ना. | ३. कुनै ग्रन्थ वा ग्रन्थको अंश र लेख, रचना, कागज आदिको पुछारमा त्यसको समाप्तिको सूचना दिन प्रयोग गरिने शब्द। (उदा. - इति तोतामैनाको कथाको पहिलो भाग समाप्त | इति संवत् २०३८ साल पुस ७ गते रोज ३ शुभम् )। |
| 8200 | इतिवृत्त | ना. | १. १ पुरानो यथार्थ कथा; बितेको सत्य घटना; कुनै कामकुरा जे जसरी भएको हो त्यसको पूर्ण विवरण वा वृत्तान्त। |