|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 13701 | कसिकसाउ | ना. | सजिसजाउ, तम्तयार। |
| 13702 | कसिङर / कसिङ्गर | ना. | १. धुलोमुलो; घसरपसर; पातपतिङ्गर; घुरान। |
| 13703 | कसिङर / कसिङ्गर | ना. | २. फालिने वा बढारिएको फोहर वस्तु; रद्दी पदार्थ। |
| 13704 | कसिङर / कसिङ्गर | ना. | ३. मन नपरेको मानिस; अप्रिय व्यक्ति (जस्तो- आँखाको कसिङ्गर)। |
| 13705 | कसिदा | ना. | कपडामा सियोधागोले बेलबुट्टा आदि काढ्ने काम |
| 13706 | कसिनु | क.क्रि. | १. बाँधिनु; टुर्रिनु। |
| 13707 | कसिनु | क.क्रि. | २. तम्सिनु; आँट्नु। |
| 13708 | कसिनु | क.क्रि. | ३. ठाँट पार्नु; कसिकसाउ हुनु। |
| 13709 | कसिलो | वि . | १. कसिएको; गठिलो; साह्रो। |
| 13710 | कसिलो | वि . | २. कस्ने; दुःख दिने। |
| 13711 | कसिलो | वि . | ३. कस लाग्ने; नराम्रो पार्ने। |
| 13712 | कसी | ना. | १. सुन, चाँदी आदि धातुलाई असल, कमसल छुट्ट्याउनका निम्ति घोटेर हेर्ने कालो चिप्लो ढुङ्गो; कसौटी। |
| 13713 | कसी | ना. | २. वस्तुस्तरको निर्धारण गर्ने साधन; मापदण्ड। |
| 13714 | कसी घोटाइ | ना. | पूरै पारख; विवेक। |
| 13715 | कसुणी | ना. | भात पकाउने ढलोटको भाँडो; कसौँडी। |
| 13716 | कसुर १ | ना. | १. लामा लामा पात, कोदाको बालाजस्तो खैरो फूल र रौँजस्ता जरा भएको कन्दफल फल्ने एक बोट। |
| 13717 | कसुर १ | ना. | २. त्यसैको फल; कसेरुक। |
| 13718 | कसुर २ | ना. | १. दोष; अपराध; खाइबिराम। |
| 13719 | कसुर २ | ना. | २. विशेषतः अज्ञात रूपमा हुने त्रुटि। |
| 13720 | कसुर २ | ना. | ३. प्रचलित कानुनले निषेध गरेका कामकुरा गरेमा सजायभागी बन्नुपर्ने कार्य; बात। |
| 13721 | कसुरदार | वि. | १. कसुर वा बिराम गर्ने; दोषी; बापती। ना. |
| 13722 | कसुरदार | वि. | २. भनी बिराउने वा गरी बिराउने व्यक्ति। |
| 13723 | कसुरबन्द | ना. | कसुर वा अपराध गर्ने वा त्यसमा साबित भएको; दोषी। |
| 13724 | कसुरवार | वि. | कसुरदार। |
| 13725 | कसै | क्रि.यो. | १. कुनै तरहले पनि; केही गरे पनि। सर्व. |
| 13726 | कसै | क्रि.यो. | २. कोही; कुनै (विभक्ति लाग्ने रूपमा )। |
| 13727 | कसैलो | वि. | टर्रो। |
| 13728 | कसो | वि. बो. | १. प्रश्न, शङ्का आदि बुझाउने शब्द; क्याहो। सर्व. |
| 13729 | कसो | वि. बो. | २. कस्तो। |
| 13730 | कसौँडी | ना. | मुख केही सानो भएको र पेट फुकेको, दालभात आदि पकाइने, काँसको वा कुनै धातुको भाँडो; कसुणी। |
| 13731 | कसौटी | ना. | १. वस्तुको समुचित मूल्य वा महत्त्व आँकिने कुनै मानक आधार। |
| 13732 | कसौटी | ना. | २. हे. कसी। |
| 13733 | कस्केली | वि. | कास्की जिल्लाको; कास्कीमा रहने (बासिन्दा); कास्की जिल्लामा भएको वा बनाइएको (वस्तु)। |
| 13734 | कस्तरी | क्रि.वि. | कस्तो गरी; कसरी। |
| 13735 | कस्तूरी | ना. | १. नेपालमा प्रायः हिमप्रदेशमा हुने, हिउँबाट बगेर आएको पानी र हिउँ पग्लेपछि ढुङ्गाका लेउ खाने, छोटो, पुच्छर, झिना खुट्टा र नरको नाभिनेर सुगन्धी बिना भएको, मृगका जातको झन्डै स्यालजत्रो प्रसिद्ध जन्तु; नेपालमा पाइने बदामी रङगको, कामरूप देश (पश्चिम आसाम) मा पाइने कालो रङगको र कश्मीरमा पाइने पिङ्गल वर्णको गरी तीन जात मानिएका र मध्य एसियाका घना जङ्गलमा पनि ठन्डा ठाउँमा पाइने सोही जन्तु। |
| 13736 | कस्तूरी | ना. | २. त्यसै जन्तुको नाभिनेर हुने र अनेक सुगन्धित वस्तु तथा औषधि बनाउनमा प्रयोग गरिने सुगन्धी द्रव्यको गोलो थैली; बिना। |
| 13737 | कस्तूरीमल्लिका/वल्लिका | ना. | बियाँमा कस्तूरीको बास्ना आउने एक प्रकारको लता; लताकस्तूरी। |
| 13738 | कस्तै | क्रि.यो. | १. कस्तो नै; जस्तोसुकै। वि. |
| 13739 | कस्तै | क्रि.यो. | २. कुनजस्तो। |
| 13740 | कस्तो | वि. | १. केजस्तो, कुन किसिमको। |
| 13741 | कस्तो | वि. | २. आश्चर्य, रिस, झर्को, उदेक आदिमा प्रयोग गरिने शब्द (उदा.- कस्तो नजाती काम हुन गएछ; कस्तो मूर्ख मान्छे इ.)। |
| 13742 | कस्मिरा/ कस्मेरा | ना. | १. विशेष किसिमको ऊनबाट बनेको कोट आदि सिइने असल कपड़ा। |
| 13743 | कस्मिरा/ कस्मेरा | ना. | २. कश्मीरमा बनेर नेपाल आएको त्यस्तो लुगा। |
| 13744 | कस्मिरी | वि. | कश्मीरको; कश्मीरसित सम्बन्धित वा कश्मीरमा बनेको। |
| 13745 | कस्मिरी मुद्रा | ना. | गोरखपन्थी साधुहरूले कानमा लाउने, पहिले कश्मीरमा बन्ने गरेको स्फटिकको कुण्डल। |
| 13746 | कस्मिरी केशर | ना. | कश्मीरको पाम्पोर नाम गरेको स्थानमा विशेष मात्रामा पैदा हुने एक जातको फूलको केशर; कास्मिरी केशर। |
| 13747 | कस्य | विभ. | पुरानो स्रेस्ता वा चिठीपत्र आदिमा प्रचलित 'स्य' प्रत्यययुक्त षष्ठी विभक्तिको रूप; को (सुब्बाकस्य पत्रम्; मुखियाकस्य पत्रमिदम्; इत बलभद्रकस्य कोटिकोटि कुर्णेस इ.)। |
| 13748 | कस्यान | ना. | काँसैकाँस भएको वन वा जग्गा; काँसघारी। |
| 13749 | कहतारो | ना. | आरीका छाँटको दही आदि जमाइने माटाको भाँडो। |
| 13750 | कहनु | स. क्रि. | बताउनु; भन्नु ( कुरो, समाचार, कथा आदि)। |