|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 13751 | कहर | ना. | १. विपत्ति; आपत्; सङ्कट। |
| 13752 | कहर | ना. | २. दुःख; हैरानी। |
| 13753 | कहर काट्नु | टु. | दुःख खेप्नु। (उदा.- यसपल्ट त कहर काटेर पनि माल निखन्नै पऱ्यो)। |
| 13754 | कहराउनु | अ.क्रि. | कुनै कुराले च्याँठिनु; झर्किनु। |
| 13755 | कहलाइ | ना. | कहलाउने भाव क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 13756 | कहलाइनु | अ.क्रि. | प्रसिद्ध होइनु; राम्रो वा नराम्रो नाम चलेको होइनु। |
| 13757 | कहलाउनु | अ.क्रि. | नाउँ चल्नु; नामी हुनु; प्रसिद्ध हुनु; कहलिनु। |
| 13758 | कहलिनु | अ.क्रि. | प्रसिद्ध हुनु; नाउँ चल्नु। |
| 13759 | कहल्याइ | ना. | कहलिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 13760 | कहल्याइनु | क.क्रि. | साबित गराइनु; कायल पारिनु। |
| 13761 | कहल्याउनु | स. क्रि. | १. कायल पार्नु; साबित पार्नु। |
| 13762 | कहल्याउनु | स. क्रि. | २. हप्काउनु; तर्साउनु। |
| 13763 | कहाँ | क्रि.वि. | १. कुन ठाउँमा; कता। अव्य. |
| 13764 | कहाँ | क्रि.वि. | २. कहाँ हो कहाँ; समता वा तुलनामा अति भिन्नता बुझाउने शब्द। (उदा.- कहाँ राजा भोज, कहाँ गङ्गू तेली। - उखान।) |
| 13765 | कहाइ | ना. | कहने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 13766 | कहाइनु | क.क्रि. | भनाइनु; कहन लाइनु। |
| 13767 | कहाउनु | प्रे.क्रि. | भनाउनु; कहन लाउनु। |
| 13768 | कहानी | ना. | मौखिक वा लिखित र वास्तविक वा कल्पित तथा गद्यमा लेखिएको, विशेषतः मनोरञ्जन गराउने वा शिक्षा दिने उद्देश्यले कथासूत्रमा उनिएको भावप्रधान वा विषयप्रधान घटना भएको रचना; कथा; किस्सा; आख्यायिका। |
| 13769 | कहार | ना. | परम्परागत रूपमा भारी, डोली, पानी आदि बोकेर जीविका चलाउने एक जाति। स्त्री. कहार्नी; कहारिन। |
| 13770 | कहालिनु | अ.क्रि. | डर वा अत्यासले रिँगटा लाग्नु; कहाली लाग्नु; डराउनु; तर्सनु; आत्तिनु। |
| 13771 | कहाली | ना. | १. कुन्नै अग्लो ठाउँबाट तलतिर हेर्दा लाग्ने डर वा रिँगटा। |
| 13772 | कहाली | ना. | २. डरलाग्दो वस्तु देख्ता हुने अत्यास। |
| 13773 | कहावत | ना. | कुनै तथ्य वा अनुभूत सत्य भएको लोकप्रचलित कथन; लोकोक्ति; उखान। |
| 13774 | कहिनु | क.क्रि. | भनिनु; बताइनु। |
| 13775 | कहिरन | ना. | थाहा दिने उद्देश्यले कहिएको वा भनिएको कुरा; बयान; विवरण; हुलिया। |
| 13776 | कहिले | क्रि.वि. | कुन समयमा, कुन बखतमा; कुन बेला। |
| 13777 | कहिलेकहीँ/काहीँ | क्रि.वि. | कुनै कुनै समयमा; बेलाबखत; आकलझुक्कल। |
| 13778 | कहिल्यै | क्रि.वि. | कहिले पनि। |
| 13779 | कहीँ | क्रि.वि. | १. कुनै ठाउँमा; कतै। |
| 13780 | कहीँ | क्रि.वि. | २. कुनै बेला; कुनै समयमा; कोही बखतमा। |
| 13781 | का | प्रत्य. | १. सम्बन्धकारक, षष्ठी विभक्ति 'को' को बहुवचन वा आदरार्थी रूप; संज्ञा शब्दसँग सम्बन्ध देखाउने एक विभक्ति चिह्न। ना. यो. |
| 13782 | का | प्रत्य. | २. 'सबै' वा 'थप' को अर्थ बुझाउने गरी द्विरुक्त नाम शब्दका बिचमा आउने शब्द (घरका घर, पोकाका पोका; लामका लाम इ.)। |
| 13783 | काँकरी | ना. | हे. काँक्री। (उदा.- काँकरीको बानैबान, कुदी आयो हनुमान; काँकरीलाई थाँकरी त फर्सीलाई छानु (उखान)। |
| 13784 | काँक्री | ना. | ससानो खालको काँक्रो; काँक्रोको क्षुद्रतावाचक शब्द; काँकरी। |
| 13785 | काँक्री बियाँ | वि. | काँक्राको बियाँजस्तो; त्यस्तै आकार वा बान्की भएको (दाँत, टिकी, बुट्टा इ.)। |
| 13786 | काँक्रेविहार | ना. | सुर्खेत उपत्यकाको दक्षिणी भागमा पर्ने भग्नावशेष मात्र रहेको एक ऐतिहासिक स्थल। (उक्त भग्नावशेषमा ठुलठुला शिलाहरू छन् र तिनमा प्राचीन वास्तुकलाका नमुना पाइन्छन्।) |
| 13787 | काँक्रो | ना. | खास गरी वर्षाकालमा लहरामा झाङ्गिएर फल्ने, हरियो वा सेतो, पातलो बोक्रा भएको र लाम्चो आकारको, सलादमा राखिने वा अचार पार्न हुने फलविशेष; ककडी। काँक्रो चोरलाई मुड्कीको सास्ती (उखान)। |
| 13788 | काँगियो | ना. | १. केश मिलाउने वा सफा गर्ने कडा रबर, प्लास्टिक, काठ (बाँस, श्रीखण्ड), धातु आदिद्वारा बनाइएको दाँतीदार वस्तु; कपाल कोर्न प्रयोग गरिने साधन; काँइयो; कँगयो; कँगिनी; काइँयो। |
| 13789 | काँगियो | ना. | २. काँगियोजस्तो देखिने हरिया चिल्ला पात हुने तथा पहेँलो फूल फुल्ने एक जातको रुख। |
| 13790 | काँगियो | ना. | ३. केराका कोसाहरूको पङ्क्तिदार समूह (एक घरीमा धेरै काँगियो केरा हुन्छन्। )। |
| 13791 | काँगियो | ना. | ४. कपडा बुन्ने तानमा धागो छिराएर मिलाइने अवयव। |
| 13792 | काँग्रेस | ना. | हे. कङ्ग्रेस। |
| 13793 | काँच | ना. | बालुवा, सोडा, चुन आदि मिसाएर तयार पारिएको तथा चुरा, बोतल, ऐना आदि बनाइने चम्किलो, पारदर्शक, कडा र फुट्ने वस्तु; सिसा। |
| 13794 | काँचुली | ना. | शरीरबाट अलग भएर फेरिने सर्पको बाहिरी पातलो छाला वा पत्र। |
| 13795 | काँचुली फेरिनु | टु. | खराब अवस्थाबाट राम्रो अवस्थामा पुग्नु; स्थितिमा परिवर्तन आउनु। |
| 13796 | काँचो | वि. | १. नपाकेको; प्राकृतिक अवस्थाको (काँचो धागो, काँचो माटो, काँचो इँट इ.)। |
| 13797 | काँचो | वि. | २. यन्त्र वा कलाद्वारा परिष्कृत नपारिएको (काँचो फलाम, काँचो पदार्थ इ.); अपरिपक्व। |
| 13798 | काँचो | वि. | ३. बुद्धि, विचार, व्यवहार आदिमा पाको नभएको (काँचो मान्छे, काँचो उमेर इ.)। |
| 13799 | काँचो कचिलो | वि. | नपाकेको र चिचिलो ( फलफूल वा खाद्य पदार्थ)। |
| 13800 | काँचो पदार्थ | ना. | माल तयार हुनुभन्दा पूर्वको वस्तु; कच्चा पदार्थ। |