|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 39951 | दक्षिण | ना. | ५. पराश्रित। ६ अनेक नायिकामा समान रूपले प्रेम राख्ने नायक; सरल नायक; धीरोदात्त,धीरोद्धत, धीरप्रशान्त र धीरललित चार प्रकारका नायकको शृङ्गारी अवस्थामा हुने चार किसिममध्ये एक। |
| 39952 | दक्षिण एसिया | ना. | एसियाको दक्षिण भागमा रहेका नेपाल, भारत, भुटान, बङ्गलादेश, पाकिस्तान, बर्मा, श्रीलङ्का, अफगानिस्तान आदि देशहरूको भूभाग। |
| 39953 | दक्षिणकाली | ना. | १. काठमाडौँ सहरदेखि १८ कि.मि. दक्षिणमा अवस्थित एक प्रसिद्ध देवी। |
| 39954 | दक्षिणकाली | ना. | २. शिवजीका छातीमा दाहिने पाउले टेक्ने देवी। |
| 39955 | दक्षिणकाली | ना. | ३. तान्त्रिकहरूद्वारा उपासना गरिने एक देवी। |
| 39956 | दक्षिणतर्फका कामान्डिङ जनरल | ना. | राणाकालमा राज्यका दक्षिण भागको प्रशासनिक रेखदेख गर्ने अधिकारवाला व्यक्ति; पूर्वतर्फपछिको रोलवाला। |
| 39957 | दक्षिणपन्थ | ना. | घोर उग्रवादी वा क्रान्तिकारी विचारधाराका विरुद्ध क्रमिक, वैधानिक र शान्तिपूर्ण तरिकाले विकास गर्नुपर्छ भन्ने एक राजनीतिक सिद्धान्त; दक्षिणमार्ग। |
| 39958 | दक्षिणपन्थी | वि. | दक्षिणपन्थको; दक्षिणमार्गको समर्थक वा अनुयायी; दक्षिणमार्गी। |
| 39959 | दक्षिणमार्ग | ना. | १. दक्षिणपन्थ। |
| 39960 | दक्षिणमार्ग | ना. | २. वेदविहित धर्मलाई मान्ने एक सम्प्रदाय। |
| 39961 | दक्षिणमार्गी | वि. | दक्षिणपन्थी। |
| 39962 | दक्षिणा | ना. | १. यज्ञ, पूजाआजा, श्राद्ध आदि देव - पितृकार्यमा कार्य पूरा भएपछि ब्राह्मणहरूलाई दिइने द्रव्य; चाडपर्व आदिका अवसरमा छोरीचेली, ज्वाइँ आदिलाई दिइने धन; दच्छिना। |
| 39963 | दक्षिणा | ना. | २. दक्षिण दिशा। |
| 39964 | दक्षिणा | ना. | ३. दुधालु गाई। |
| 39965 | दक्षिणा | ना. | ४. अरू स्त्रीसँग सम्बन्ध राख्ने नायकलाई पनि प्रेम गर्ने चतुर नायिका। |
| 39966 | दक्षिणा | ना. | ५. यज्ञकी पत्नी। |
| 39967 | दक्षिणाग्नि | ना. | गार्हपत्य नामको अग्निदेखि दक्षिणतर्फ स्थापित गरिने अग्नि; तीन प्रकारका अग्निमध्ये एक। |
| 39968 | दक्षिणाचार | ना. | १. वैदिक पद्धतिअनुसार पञ्चामृतद्वारा देवी वा शक्तिको पूजा गर्ने एक सम्प्रदाय। वि. |
| 39969 | दक्षिणाचार | ना. | २. पावन अनुष्ठान अनुसार शक्तिका उपासक। |
| 39970 | दक्षिणाचार | ना. | ३. आचरणशील। |
| 39971 | दक्षिणाचारी | वि. | दक्षिणाचार सम्प्रदायका अनुयायी। |
| 39972 | दक्षिणाभिमुख | वि. | दक्षिणतर्फ मुख फर्केको; दक्षिणपन्थी राजनीति, मान्यता आदितर्फ आन्तरिक झुकाउ रहेको;दक्षिणोन्मुख। |
| 39973 | दक्षिणायन | ना. | १. भूमध्येरेखादेखि उत्तरतिर रहेको कर्करेखादेखि दक्षिण मकररेखासम्म हुने सूर्यको गति। |
| 39974 | दक्षिणायन | ना. | २. सूर्य कर्करेखाबाट ओरालो (दक्षिणतिर लाग्ने छ महिनाको समय; साउने सङ्क्रान्तिदेखि पौष मसान्तसम्मको समय; उत्तरायणको उल्टो समय। |
| 39975 | दक्षिणावर्त | वि. | १. दाहिनेतिर फर्केको वा मोडिएको;दाहिनेतिर घुमेको। |
| 39976 | दक्षिणावर्त | वि. | २. दक्षिण दिशातर्फ फर्केको वा मोडिएको। ना. |
| 39977 | दक्षिणावर्त | वि. | ३. दाहिने शङ्ख। |
| 39978 | दक्षिणी | वि. | दक्षिणपट्टि रहेको; दक्षिणको; दक्खिनी। |
| 39979 | दक्षिणी नरवानर | ना. | नृततत्त्वशास्त्रका अनुसार दक्षिणी अफ्रिकामा पाइने मानिसजस्तो वानर। |
| 39980 | दखल | ना. | १. ; अधिकार; विजय; सर; दक्खल। |
| 39981 | दखल | ना. | २. निपुणता; कौशल। |
| 39982 | दगलफसल | ना. | झगडा; बाझाबाझ; कलह; भनावैरी; दङ्गाफसाद। |
| 39983 | दगल्चिनु | अ.क्रि. | १. कुनै काम दगल्चो अर्थात् अधुरो हुनु; पूरा नहुनु; अधकल्चो हुनु। |
| 39984 | दगल्चिनु | अ.क्रि. | २. आधा दलिनु; मैदा नहुनु; राम्ररी नपाक्नु। |
| 39985 | दगल्चिनु | अ.क्रि. | ३. दाल, चामल आदि सिलौटा वा जाँतामा हालेर खस्रो पारेर दलिनु। |
| 39986 | दगल्चो | वि. | १. अधकल्चो;अधुरो। |
| 39987 | दगल्चो | वि. | २. अलिअलि मात्र पाकेको वा दलेको; दगल्चिएको। |
| 39988 | दगल्च्याइ | ना. | दगल्च्याउने काम वा काइदा। |
| 39989 | दगल्च्याइनु | क.क्रि. | दगल्चो पारिनु; अधकल्चो तुल्याइनु। |
| 39990 | दगल्च्याउनु | स.क्रि. | १. दगल्चो पार्नु। |
| 39991 | दगल्च्याउनु | स.क्रि. | २. अलिअलि पकाउनु वा दल्नु। |
| 39992 | दगा | ना. | १. छल; कपट। |
| 39993 | दगा | ना. | २. इबी; रिस; दागा (उदा.- रावण् माथि दगा धरेर सहजै लक्ष्मण् उठ्याथ्या जसै - भानुभक्त, 'रामायण'। )। |
| 39994 | दगाइ | ना. | दाग्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 39995 | दगाइनु | क.क्रि. | दाग्न लगाइनु। |
| 39996 | दगाउनु | प्रे. क्रि. | बन्दुक, तोप आदि पड्काउनु; दाग्ने पार्नु। |
| 39997 | दगाबाज | वि. | दगा गर्ने; धोकेबाज; कपटी। |
| 39998 | दगाबाजी | ना. | दगा गर्ने काम; धोकेबाजी;कपट। |
| 39999 | दगुर्नु | अ.क्रि. | १. दौडनु; कुद्नु। |
| 40000 | दगुर्नु | अ.क्रि. | २. भाग्नु; सुइँकुच्चा ठोक्नु। |