|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 8701 | उङाइनु | क.क्रि. | उङ्न लाइनु; उङ्ने पारिनु । |
| 8702 | उङाउनु | प्रे. क्रि. | उङ्न लाउनु; उङ्ने पार्नु । |
| 8703 | उङिनु | अ.क्रि. | उङ्ने काम होइनु । |
| 8704 | उचनिच | ना. | १. अज्ञान वा भुलले भएको त्रुटि;प्रमाद; तलमाथि परेको कुरा; भुलचुक । |
| 8705 | उचनीच | ना. | हे. उचनिच । |
| 8706 | उचाइ | ना. | उच्च हुनाको भाव वा अवस्था; अग्लोपना; उँचाइ । |
| 8707 | उचाल्नु | स.क्रि. | १. जमिनमा वा कुनै आडमा रहेको वस्तुलाई हात वा यन्त्रको मद्दतले माथि ल्याउनु; मास्तिर उठाउनु । |
| 8708 | उचाल्नु | स.क्रि. | २. पिठ्यूँमा हाल्नु; बोक्नु । |
| 8709 | उचाल्नु | स.क्रि. | ३. कसैलाई कुनै खराब काम गर्न उक्साउनु; उराल्नु । |
| 8710 | उचाल्नु | स.क्रि. | ४. अग्ल्याउनु; उँचो पार्नु । |
| 8711 | उचालाइ | ना. | उचाल्ने क्रिया वा प्रक्रिया । |
| 8712 | उचालिनु | क.क्रि. | उचाल्ने काम गरिनु; उठाइनु । |
| 8713 | उचित | वि. | कुनै अवसर, परिस्थिति आदिका निम्ति उपयुक्त वा अनुकूल; जस्तो हुनुपर्ने हो त्यस्तै; सुहाउँदो; ठिक्क; योग्य; मिल्दो; मुनासिब । |
| 8714 | उचेर्नु | स.क्रि. | छाएको पराल वा खर आदि फेर्नका लागि झिक्नु वा च्यात्नु; उघार्नु । |
| 8715 | उचेराइ | ना. | उचेर्ने काम वा प्रक्रिया । |
| 8716 | उचेराइनु | क.क्रि. | उचेर्न लाइनु । |
| 8717 | उचेराउनु | प्रे. क्रि. | उचेर्न वा उघार्न लाउनु । |
| 8718 | उचेरिनु | क.क्रि. | उचेर्ने काम गरिनु; उघारिनु । |
| 8719 | उचेरो | ना. | नङको फेदनेर कुनाकानीमा उप्कने छालाको धर्सो वा पाप्रो । |
| 8720 | उच्च | वि. | १. अरूको अपेक्षा बढी उचाइ भएको; अग्लो; उँचो । |
| 8721 | उच्च | वि. | २. असल; श्रेष्ठ; उत्तम; विशिष्ट । |
| 8722 | उच्च | वि. | ३. सबभन्दा माथि रहेको; माथिल्लो । |
| 8723 | उच्च | वि. | ४. उपल्लो तहको; स्तरीय । |
| 8724 | उच्च अदालत | ना. | १. जिल्ला अदालतभन्दा माथिल्लो र सर्वोच्च अदालतभन्दा तल्लो तहको न्यायालय; क्षेत्रीय अदालत । |
| 8725 | उच्च अदालत | ना. | २. प्रादेशिक अदालत । |
| 8726 | उच्चतम | वि. | सबैभन्दा अग्लो; हद उँचो; सर्वश्रेष्ठ; सर्वोत्तम । |
| 8727 | उच्चता | ना. | उच्च हुनाको भाव वा अवस्था; उँचाइ; श्रेष्ठता । |
| 8728 | उच्चताबोध | ना. | आफू ठुलो हुँ भन्ने मानसिकता; उच्चताग्रन्थि । |
| 8729 | उच्चताभास | ना. | आफूलाई आफ्नो स्तर वा क्षमताभन्दा ठुलो ठान्ने मनोवृत्ति; उच्चताबोध; गुरुताभास । |
| 8730 | उच्चरण | ना. | कण्ठ, तालु, दन्त आदि स्थानबाट शब्द निस्कने काम; उच्चारण। |
| 8731 | उच्चरित | वि. | मुखबाट शब्द निकालिएको; उच्चारण गरिएको; बोलिएको । |
| 8732 | उच्च वर्ग | ना. | समाजमा धन र प्रतिष्ठाका दृष्टिले माथिल्लो तहको जनसमुदाय; धनिकवर्ग; धनीमानी । |
| 8733 | उच्च शिक्षा | ना. | प्रवेशिकाभन्दा माथिल्लो तहको शिक्षा; स्नातक तहदेखि माथिको शिक्षा । |
| 8734 | उच्च सदन | ना. | द्विसदनात्मक व्यवस्थापिका भएको राज्य व्यवस्थामा निर्वाचित वा मनोनीतसमेतका प्रतिनिधिको माथिल्लो सदन । |
| 8735 | उच्च स्तर | वि. | १. माथिल्लो तह; उत्कृष्ट कोटि । |
| 8736 | उच्चस्तरीय | वि. | १. माथिल्लो तहको; दर्जा, मान,प्रतिष्ठा आदिका दृष्टिले नाम चलेको । |
| 8737 | उच्चस्तरीय | वि. | २. कुलपरम्परा, धनसम्पत्ति र सभ्यताका दृष्टिले प्रख्यात । |
| 8738 | उच्चाकाङ्क्षा | ना. | महान् वा महत्त्वपूर्ण कामकुराको आकाङ्क्षा; ठुलो इच्छा वा चाहना । |
| 8739 | उच्चाकाङ्क्षी | वि. | महत्त्वकाङ्क्षी । |
| 8740 | उच्चाट | ना. | १. लगातार एउटै काममा लागिरहँदा हुने दिक्दारी; विरक्ति; नरमाइलोपना; उराठ । |
| 8741 | उच्चाट | ना. | २. तन्त्रमन्त्रको प्रयोगले गराइने त्रास वा विरक्ति । |
| 8742 | उच्चाट | ना. | ३. तन्त्रका छ अभिचारकर्ममध्ये एक । |
| 8743 | उच्चाट | ना. | ४. लुछ्ने वा उखेल्ने काम । |
| 8744 | उच्चाटन | ना. | १. तन्त्रमन्त्रको प्रयोगले गरिने त्रास वा संहार; तन्त्रका छ अभिचार कर्ममध्ये एक । |
| 8745 | उच्चाटन | ना. | २. उराठ; झर्को । |
| 8746 | उच्चाटिलो | वि. | उराठलाग्दो; उच्चाटलाग्दो । |
| 8747 | उच्चायुक्त | ना. | कुनै विशेष विभाग वा कामका निम्ति नियुक्त उच्च अधिकारी ( चिफ कमिस्नर ) । |
| 8748 | उच्चार | ना. | मुखबाट वर्णात्मक ध्वनि निकाल्ने काम; बोली; उच्चारण। |
| 8749 | उच्चारक | वि. | उच्चार वा उच्चारण गर्ने; बोल्ने । |
| 8750 | उच्चारक अङ्ग | ना. | स्वरयन्त्रदेखि माथिका विभिन्न उच्चारण अवयव । |