|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 89501 | सुइँको | ना. | १. गुप्त खबर; सुराक; सूत्र। |
| 89502 | सुइँको | ना. | २. भित्री हल्ला; घुइरो। |
| 89503 | सुइँक्क | क्रि.वि. | १. चाल नपाउने गरी भगाएर; एक्कासि उठाएर। |
| 89504 | सुइँक्क | क्रि.वि. | २. थाहै नदिईकन। |
| 89505 | सुइँक्याइ | ना. | सुइँकिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 89506 | सुइँक्याइनु | क.क्रि. | उत्साहका साथ काम गरिनु। |
| 89507 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | १. उत्साहका साथ कुनै काम गर्नु; काम फत्ते गर्नु। |
| 89508 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | २. भगाउनु; दौडाउनु। |
| 89509 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | ३. परस्त्रीगमन गर्नु; अनैतिक रूपले स्त्रीसम्भोग गर्नु। |
| 89510 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | ४. हरण गर्नु; चोर्नु। |
| 89511 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | ५. सिद्ध्याउनु; मार्नु। |
| 89512 | सुइँखुट्टे | वि. | झिना र लामा खुट्टा हुने; सिलीखुट्टे। |
| 89513 | सुइँठाइ | ना. | सुइँठाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 89514 | सुइँठाइनु | अ.क्रि. | खुब मोटाइनु। |
| 89515 | सुइँठाउनु | अ.क्रि. | १. खुब मोटाउनु; हृष्टपुष्ट हुनु; सुइँठिनु। |
| 89516 | सुइँठाउनु | अ.क्रि. | २. खुब धनी हुनु; सम्पन्न बन्नु। |
| 89517 | सुइँठिनु | अ.क्रि. | हे. सुइँठाउनु। |
| 89518 | सुइँठ्याइ | ना. | सुइँठिने वा सुइँठ्याउने क्रियाप्रक्रिया। |
| 89519 | सुइँठ्याइनु | क.क्रि. | खुब मोटो पारिनु। |
| 89520 | सुइँठ्याउनु | स.क्रि./प्रे.क्रि. | १. हट्टाकट्टा तुल्याउनु; मोटो पार्नु। |
| 89521 | सुइँठ्याउनु | स.क्रि./प्रे.क्रि. | २. स्त्रीसम्भोग गर्नु। |
| 89522 | सुइँत्त | क्रि.वि. | हे. सुइत्त। |
| 89523 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | १. सुइँको चालका साथमा एकै खेपमा। |
| 89524 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | २. सिटी बजाउँदा झैँ शब्द निस्केर। |
| 89525 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | ३. वेगले कुनै कुरो जाने गरी। |
| 89526 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | ४. बाण आदि फ्याँक्दा आवाज निस्के झैँ भएर। |
| 89527 | सुइत्त | क्रि.वि. | छिटोसित जाने गरी; वेगले उछिट्टिने चालले; सुइँत्त। |
| 89528 | सुइया | ना. | सेतो र सानो जातको माछोविशेष। |
| 89529 | सुइय्य | क्रि.वि. | थाकेर विश्राम लिँदा लामो सास फेर्ने वा सास फेर्दा शब्द आउने गरी। |
| 89530 | सुइरे | वि. | १. सुइरो जस्तै तिखो र धारिलो टुप्पो भएको; सुइराका आकारको। |
| 89531 | सुइरे | वि. | २. टुसा वा सुइरा परेर उम्रने (पिँडालु, गहुँ आदि)। |
| 89532 | सुइरे झार | ना. | धानको बिउजस्तो भएर खेतमा आउने एक किसिमको बर्खे झार। |
| 89533 | सुइरो | ना. | १. प्रायः फलामको लामो, झिनो र तिखो वस्तु; घोच्ने र उन्ने काम गरिने कडा तिखो काठ वा धातुको साधन। |
| 89534 | सुइरो | ना. | २. टुसो; मुना; गाभो। |
| 89535 | सुइवाचा | ना. | एउटै भेट्नुमा तीनदेखि पाँचसम्म चन्द्रमा आकारका डल्ला र पारिएका हरिया पात हुने, पहेँला अथवा गुलाफी फूल फुल्ने, आयुर्वेदका अनुसार ज्वरनाशक र वातपित्तनाशक गुण भएको एक वनस्पति। |
| 89536 | सुई | ना. | १. लुगाकपडा सिउने सियो। |
| 89537 | सुई | ना. | २. घडी, कम्पास, मिटर आदिका डायलमा अङ्क सङ्केत गर्ने सियोजस्तो अवयव। |
| 89538 | सुई | ना. | ३. सुइरो। |
| 89539 | सुई | ना. | ४. इन्जेक्सन। |
| 89540 | सुक्नु | अ.क्रि. | १. आगो वा घामको रापले अथवा बतासले हानेर पानी वा ओसिलोपन हराउनु; राम्ररी ओभाउनु; सुक्खा हुनु। |
| 89541 | सुक्नु | अ.क्रि. | २. छिप्पिएर वा चाउरिएर रसहीन हुनु। |
| 89542 | सुक्नु | अ.क्रि. | ३. बोटबिरुवामा हरियो भाव सकिनु; आलोकाँचो नरहनु। |
| 89543 | सुक्नु | अ.क्रि. | ४. बुढेसकाल, रोग वा मानसिक तापले शरीरको रगतमासु घटेर दुब्लाउनु। |
| 89544 | सुक्नु | अ.क्रि. | ५. खोलानालाको पानी घट्नु। |
| 89545 | सुक्नु | अ.क्रि. | ६. गाईभैँसी आदिले दुध दिन छाड्दै जानु; दुध कम दिनु। |
| 89546 | सुकबार | ना. | साताको छैटौँ वार; बिहीबार र सन्सरबारका बिचमा पर्ने वार। |
| 89547 | सुकर | वि. | सजिलैसँग गर्न सकिने; सुगम; सहज; सजिलो। |
| 89548 | सुकरता | ना. | सुकर हुनाको भाव, गुण वा स्थिति। |
| 89549 | सुकर्म | ना. | १. असल वा गतिलो काम; राम्रो काम; सत्कर्म। |
| 89550 | सुकर्म | ना. | २. धर्मकर्म; परोपकार; उद्धारकार्य। |