|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 90251 | सुरेली | ना. | हाँगाबिँगा नभएको अग्लो रुख, खम्बा, डोरी आदिमा दुई हात र दुई खुट्टाले च्यापी छातीले घस्रिएर चढ्ने वा ओर्लने काम। |
| 90252 | सुरेश | ना. | देवराज; सुरेन्द्र। |
| 90253 | सुरो | वि. | १. पराक्रमी; वीर; बलवान्। |
| 90254 | सुरो | वि. | २. साहसी; आँटिलो। |
| 90255 | सुरो | ना. | पन्जासहितको हातका आकारको, होम गर्दा आगामा घिउ हाल्ने खयर काठको साधन। |
| 90256 | सुरो चरु | ना. | होम गर्दा घिउ हाल्ने काठको साधन र होम गरिने अन्न। |
| 90257 | सुर्कनु | स.क्रि. | १. कपडाको दुई पाटालाई सियोधागोले सुर्काउनी पर्ने गरी जोर्नु; लामा फड्का हालेर सिउनु। |
| 90258 | सुर्कनु | स.क्रि. | २. एक हातले बालाको नलमा समाती अर्को हातले धान आदि तान्नु; रुहुनु। |
| 90259 | सुर्कनु | स.क्रि. | ३. पाखुरा दह्रो पार्नु। |
| 90260 | सुर्कनु | स.क्रि. | ४. बाहुला माथि सार्नु। |
| 90261 | सुर्काइ | ना. | सुर्कने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 90262 | सुर्काइनु | क.क्रि. | सुर्कन लाइनु। |
| 90263 | सुर्काउनी | ना. | डोरी वा धागाको एक छेउमा अर्को छेउ घुमाएर तान्दा सजिलैसित कसिने गरी बनाइएको एक किसिमको खुकुलो गाँठो; सुर्केनी। |
| 90264 | सुर्काउनु | प्रे. क्रि. | सुर्कन लाउनु; सुर्काउनी पार्नु। |
| 90265 | सुर्कासुर्की | ना. | सानातिना धेरै सुर्का। |
| 90266 | सुर्किनु | क.क्रि./स.क्रि. | १. फड्का मारेर सिइनु। |
| 90267 | सुर्किनु | क.क्रि./स.क्रि. | २. सुर्कनु। |
| 90268 | सुर्की | ना. | १. इँट कुटेर बनाइएको धुलो। ना. |
| 90269 | सुर्की | ना. | २. नङ काटेपछि त्यसको फेद टल्काउन घोटिने असल इँटको धुलो। |
| 90270 | सुर्के | वि. | १. ठाडो धर्सा पारेर लगाएको (चन्दन वा टीका)। |
| 90271 | सुर्के | वि. | २. निधारमा कालो वा सेतो ठाडो धर्सा भएको (पशु)। |
| 90272 | सुर्केनी | ना. | सुर्काउनी। |
| 90273 | सुर्को | ना. | १. एक सासमा पिइने तातो तरल पदार्थ। |
| 90274 | सुर्को | ना. | २. खेतबारीको लाम्चो गह्रो। |
| 90275 | सुर्को | ना. | ३. सुर्केर सिउने काम वा खेप। |
| 90276 | सुर्को | ना. | ४. पानी, बालुवा, रेखी आदिको धर्सो वा सोतो। |
| 90277 | सुर्को | ना. | ५. चन्दनको ठाडो टिको। |
| 90278 | सुर्कौनी | ना. | सुर्काउनी; सुर्केनी। |
| 90279 | सुक्र्यौलो | ना. | सुर्केनी पारेको गाँठो। |
| 90280 | सुर्ख | वि. | रातो रङको। |
| 90281 | सुर्खी | ना. | १. रातोपन; लालिमा। |
| 90282 | सुर्खी | ना. | २. पाको इँटको धुलो; सुर्की। वि. |
| 90283 | सुर्खी | ना. | ३. रातो। |
| 90284 | सुर्खेत | ना. | भेरी अञ्चलमा पर्ने एक जिल्ला; मध्य पश्चिमाञ्चल विकासक्षेत्रको सदर मुकाम। |
| 90285 | सुर्जे | ना. | सूर्य। |
| 90286 | सुर्ता | ना. | मनको ताप; चिन्ता; फिक्री; पिर। |
| 90287 | सुर्ताइनु | क.क्रि. | सुर्ता गरिनु; फिक्री वा चिन्ता लिइनु। |
| 90288 | सुर्ताउनु | स.क्रि. | १. सुर्ता वा फिक्री गर्नु; चिन्ता लिनु। |
| 90289 | सुर्ताउनु | स.क्रि. | २. पछुतो मान्नु; पछुताउनु। |
| 90290 | सुर्ती | ना. | १. ठुलठुला, नरम, मसिना भुवादार पात हुने, टुप्पामा सेता लाम्चा फूल फुल्ने, रायोको जस्तो एक जातको बोट वा त्यसैको पात। |
| 90291 | सुर्ती | ना. | २. सो पातबाट बनाइएको चुरोट, बिँडी आदिभित्र कोचिएको धुलो। |
| 90292 | सुर्ती | ना. | ३. मुखमा च्यापेर वा तमाखु,कक्कड, चुरोट, बिँडी आदिका रूपमा सल्काएर धुवाँ खाइने सुकाइएको काँचो पात। |
| 90293 | सुर्तीसार | ना. | सुर्तीमा पाइने सार; चुरोट, सुर्ती आदिबाट लाग्ने पहेँलो रङको कस; निकोटिन। |
| 90294 | सुर्मा | ना. | आँखाको फाइदाका निम्ति गाजल जस्तै गरी लगाइने निलो भावको कालो रङ्गको एक प्रकारको खनिज पदार्थको मिहिन चूर्ण; सुरमा। |
| 90295 | सुऱ्याइँ | ना. | बहादुरी; पराक्रम; सूरोपन। |
| 90296 | सुऱ्याइ | ना. | १. कुनै काम गर्न तम्सिने भाव वा किसिम; आँट। |
| 90297 | सुऱ्याइ | ना. | २. शौर्य; वीरता। |
| 90298 | सुऱ्याइ | ना. | १. सुरिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। [सुऱ्याउ + आइ] |
| 90299 | सुऱ्याइ | ना. | २. सुऱ्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 90300 | सुऱ्याइनु | क.क्रि. | सुरिने पारिनु; तम्स्याइनु। |