|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 92551 | हँकुवा | वि. | २. हाँक्ने व्यक्ति; चालक। |
| 92552 | हँखी | ना. | सोझो गरी काठ काट्न वा चिर्न काठमा चिनु लाइने कालो रङको धागो बेर्ने सानो लट्टाई। |
| 92553 | हँगालो | ना. | १. जमिनको गहिरो भाग उठाउन रुखका हाँगाबिँगा छापिएको ठाउँ। |
| 92554 | हँगालो | ना. | २. त्यसरी छापिएका हाँगाबिँगा। |
| 92555 | हँडिक | ना. | रुपियाँ, पैसा वा यस्तै अन्य वस्तु केही समयका लागि सापटी लिन विश्वासका लागि दिइने वस्तु; धितो; धरोट। |
| 92556 | हँडिदो | वि. | १. सडेर वा बिग्रेर हरियो भावको देखिने; अमिल्चो र उग्लिएको स्वाद भएको ( पानी, मही आदि)। |
| 92557 | हँडिदो | वि. | २. रगत, बोसो आदिको भाग मिसिएको र हल्का रातो (पानी)। |
| 92558 | हँपाइ | ना. | हाँप्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 92559 | हंस | ना. | १. प्रायः तलाउ, पोखरी आदिमा बस्ने एक प्रसिद्ध चरो; हाँस। |
| 92560 | हंस | ना. | २. जीवनशक्ति; प्राण। ३ होस; चेतना; सुद्धी। |
| 92561 | हंस | ना. | ४. जीवात्मा। |
| 92562 | हंस | ना. | ५. परब्रह्म; ईश्वर। |
| 92563 | हंस | ना. | ६. विष्णुका चौबिस अवतारमध्ये एक। |
| 92564 | हंस | ना. | ७. सूर्य। |
| 92565 | हंस | ना. | ८. सन्न्यासीको एक वर्ग। |
| 92566 | हंस | ना. | ८. सास तान्दा 'ह' र छोड्दा 'स' गरी प्राणीले सास फेर्दा स्वतः उच्चारण गर्ने मन्त्र; अजपा मन्त्र। |
| 92567 | हंसगति | ना. | १. हाँसको जस्तो चाल; हाँसको जस्तो हिँडाइ। |
| 92568 | हंसगति | ना. | २. जीव गएर परमात्मामा लीन हुने काम; सायुज्यमुक्ति। |
| 92569 | हंसगामिनी | वि. | हाँसको जस्तो हिँडाइ भएकी (स्त्री)। |
| 92570 | हंसराज | ना. | १. रजहाँस। |
| 92571 | हंसराज | ना. | २. खस्रा; केही घुँगुरिएका पात र मसिना लामा डाँठ हुने; विविध रङका फूल फुल्ने तथा प्रायः पत्थरिलो जमिनमा पाइने एक पोथ्रो वा त्यसैको फूल। |
| 92572 | हंसिनी / हंसी | ना. | पोथी हाँस। |
| 92573 | हँसमुख | वि. | १. सधैँ हसिलो मुख हुने; बोलीवचनमा प्रसन्न मुद्रा भएको। |
| 92574 | हँसमुख | वि. | २. हँसीमजाक गर्ने; ठट्यौलो; विनोदी। |
| 92575 | हँसाइ | ना. | १. हाँस्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। [ हँसाउ + आइ] |
| 92576 | हँसाइ | ना. | २. हँसाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 92577 | हँसाइनु | क.क्रि. | हाँस्न लाइनु। |
| 92578 | हँसाउनु | प्रे. क्रि. | हाँस्न लाउनु; हाँस्ने पार्नु; हाँसो उठाउनु। |
| 92579 | हँसालु | वि. | हँसिलो प्रकृतिको; हाँस्ने स्वभावको। |
| 92580 | हँसिया | ना. | हातले बिँड समातेर घाँसपराल आदि काट्ने; टुप्पासम्म घुमेको फलामे हतियार; आँसी। |
| 92581 | हँसिलो | वि. | १. सधैँ हाँसिरहे झैँ देखिने; प्रसन्न (अनुहार )। |
| 92582 | हँसिलो | वि. | २. हाँस्ने प्रकृति भएको; हँसमुख। |
| 92583 | हँसिलो | वि. | ३. हँसीठट्टा गर्ने; ठट्यौलो; विनोदप्रिय। |
| 92584 | हँसुली | ना. | हँसियाका आकारको प्राय: तराईतर्फका स्त्रीहरूले गलामा लगाउने सुनचाँदीको एक प्रकारको गहना। |
| 92585 | हँसुवा | ना. | हँसिया जस्तै घाँस, पराल काट्न प्रयोग गरिने, बिचमा भाँचिएको फलामे हतियार। |
| 92586 | हँसुवा | वि. | १. हँसीदिल्लगी गर्ने प्रकृतिको; ठट्यौलो; मजाकी। |
| 92587 | हँसुवा | वि. | २. हाँसी मात्र रहने; आफू हाँस्ने र अरूलाई पनि हँसाउने। |
| 92588 | हँसेउली / हँस्यौली | ना. | १. हाँसो उठाउने खालको ठट्यौलो कुराकानी। |
| 92589 | हँसेउली / हँस्यौली | ना. | २. नभएको गफ हाँकेर आकाशपाताल जो काम; ठट्टा; दिल्लगी। |
| 92590 | हँसेउली / हँस्यौली | ना. | ३. सानो हास्य अभिनय; प्रहसन। |
| 92591 | हँसेउली / हँस्यौली ठट्यौली | ना. | आपसमा गरिने हाँसो र ठट्टा; हँस्यौली र ठट्यौली। |
| 92592 | हँस्यौलो | वि. | १. सधैँ प्रसन्न अनुहार भएको; हँसिलो। |
| 92593 | हँस्यौलो | वि. | २. हँसीदिल्लगी गर्ने; ठट्यौलो। ना. |
| 92594 | हँस्यौलो | वि. | ३. हँस्यौली। |
| 92595 | हँस्सी | ना. | १. हाँस्ने वा हँसाउने काम; हाँसो। |
| 92596 | हँस्सी | ना. | २. हाँस्नहँसाउन गरिने तथ्यहीन कुरा; दिल्लगी। |
| 92597 | हँस्सी | ना. | 3. अरूलाई उल्ल्याउने खालको गफ; ठट्टा। |
| 92598 | हँस्सी | ना. | ४. उपहासपूर्ण निन्दा; बदनामी। |
| 92599 | हँस्सी दिल्लगी | ना. | १. भएनभएका गफ चुटेर वातावरणलाई नै रमाइलो पार्ने काम। |
| 92600 | हँस्सी दिल्लगी | ना. | २. अरूलाई जिस्क्याउने वा सामान्य कुरालाई पनि बङ्ग्याउने ख्यालठट्टा। |