|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 12451 | कनपटी | ना. | कनपट। |
| 12452 | कनपारो | ना. | कनपट; कन्चट; कन्पारो। |
| 12453 | कनपास | ना. | हे. कन्चट। |
| 12454 | कनपासे | वि. | कन्चट उठेको व्यक्ति वा प्राणी। |
| 12455 | कनफट्टा | ना. | १. गोरक्ष मतानुयायी बाह्रपन्थी योगी। |
| 12456 | कनफट्टा | ना. | २. सन्न्यासी र जङ्गमसँग मिल्दोजुल्दो पर्वते वर्गको एक नेपाली जात; जोगी। वि. |
| 12457 | कनफट्टा | ना. | ३. कनचिरा; कनकटुवा। |
| 12458 | कनफुरा | ना. | प्रायः मोटा मानिसको च्यापुनेरि भुक्क उठेको मासु; गलफुलो। |
| 12459 | कनसिरी | ना. | १. कनपारोको सिराननेरको भाग; कन्चट; कन्सिरी। |
| 12460 | कनसिरी | ना. | २. कन्सिरीको भुत्ला वा रौँ। |
| 12461 | कनसुत्ली | वि. | कनसुत्ले (आईमाई)। |
| 12462 | कनसुत्ले | वि. | १. गोप्य किसिमले अर्काको कुरो सुन्ने स्वभावको (व्यक्ति)। |
| 12463 | कनसुत्ले | वि. | २. परोक्षमा अर्काको कुरा कसैलाई सुनाउने स्वभावको। |
| 12464 | कनसुत्लो | ना. | १. ठिक खजुराका झैँ धेरै खुट्टा हुने तर मसिनो लाम्चो आकारको किराविशेष; कनखजुरो। वि. |
| 12465 | कनसुत्लो | ना. | २. लुकीछिपी अर्काको गुप्त कुरा सुन्ने व्यक्ति; कनसुत्ले (कनसुत्लो लाग्नु, कनसुत्लो पस्नु आदि)। |
| 12466 | कनाइ | ना. | कन्ने क्रिया वा प्रक्रिया; ठसठस; परिश्रम। |
| 12467 | कनात | ना. | १. कुनै ठाउँमा चारैतिरबाट घेर्ने बाक्लो कपडा; भीत; सायर। |
| 12468 | कनात | ना. | २. पर्दा; छेकाबार। |
| 12469 | कनिनु | अ.क्रि. | कन्ने काम गरिनु। |
| 12470 | कनिका | ना. | कुट्दा खुँदिएर वा काटिएर बनेका चामलका मसिना टुक्रा। |
| 12471 | कनिका कनिकी | ना. | कनिका र सोसरहका चामलको राशि। |
| 12472 | कनिके | वि. | १. कनिकाजस्तो। |
| 12473 | कनिके | वि. | २. मसिनु (कुरो, कागुनो आदि)। |
| 12474 | कनिके | वि. | ३. गरिब; केही नभएको; माग्ने। |
| 12475 | कनिके कागुनो | ना. | मसिना दाना फल्ने एक जातको कागुनो। |
| 12476 | कनिके कुरो | ना. | कपडा आदिमा टाँसिने कुराको एक जात; चोर काँटी। |
| 12477 | कनिके जाउली | ना. | कनिकाको जाउलो। |
| 12478 | कनिके फूल | ना. | पात टाढाबाट हेर्दा सिस्नाको जस्तो र फूलचाहिँ झुप्पादार मसिनो हुने, बनमारा झारको एक प्रकार। |
| 12479 | कनिक्याउनु | स. क्रि. | कुटेर वा खँड्याएर धुल्याउनु; मसिन्याउनु; ढुट्याउनु। |
| 12480 | कनिष्ठ | वि. | १. सबभन्दा कम उमेरको कान्छो। |
| 12481 | कनिष्ठ | वि. | २. अल्प; तुच्छ। |
| 12482 | कनिष्ठता | ना. | कान्छोपना; अल्पता, तुच्छता। |
| 12483 | कनिष्ठिका | ना. | कान्छी औँलो, कान्छी औँली। |
| 12484 | कनिस्टर | ना. | तेल, घिउ, मटीतेल आदि हाल्ने टिनको भाँडो (चौथाइ, हाफटिन, ठुलो टिन आदि)। |
| 12485 | कनीकुथी | क्रि.वि. | सकीनसकी; बल्लतल्ल; कठिन किसिमले। (उदा.- कनीकुथी सुनाएको पुराण लोकप्रिय हुँदैन। )। |
| 12486 | कनीनिका | ना. | आँखाको पुतलीको केन्द्रीय भाग; नानी। |
| 12487 | कनुवा | ना. | एक सेरको सोह्रौँ भाग; एक पाउको चतुर्थांश; छटाक। |
| 12488 | कनेघडो | ना. | भ्रान्ति; भरङ्ग; अरेमरे। |
| 12489 | कनौज | ना. | आर्यावर्तको एक प्राचीन देश; कान्यकुज। |
| 12490 | कनौजिया | वि. | पञ्चमहागौड वर्गमा पर्ने ब्राह्मणहरूको एक कोटि; कान्यकुब्जीय। |
| 12491 | कनौटो | ना. | लोकविश्वासअनुसार कुकुरको झैँ स्वरूप हुने र यात्रीहरूको मार्गमा बाधा उत्पन्न गर्ने एक अनिष्टकारी काल्पनिक प्राणी। |
| 12492 | कनौती | ना. | पोल्टो, चुमान। |
| 12493 | कन्कन | ना. | गहनाका रूपमा वा धार्मिक चिह्नका रूपमा हातमा लाउने सुन, चाँदी, पत्थर, प्लास्टिक आदिको बाला; कङ्कण। |
| 12494 | कन्चट | ना. | कनपारोको माथिल्लो भाग; कन्सिरी। |
| 12495 | कन्चन | वि. | १. सफा; स्वच्छ। |
| 12496 | कन्चन | वि. | २. दोषरहित (कमाइ, धनसम्पत्ति आदि); नखत। (उदा.- यो मैले ठगेर कमाएको पैसा होइन, कन्चन धन हो।)। |
| 12497 | कन्चुस | वि. | हे. कन्जुस। |
| 12498 | कन्चुसी | ना. | कन्जुसी। |
| 12499 | कन्चुस्याइँ | ना. | कन्चुसपना; कन्जुस्याइँ। |
| 12500 | कन्जरभेटर | ना. | वनजङ्गलको सुरक्षा तथा संवर्द्धनका खटिने अधिकृत (फरेस्ट अफिसर)। |