|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 13101 | कर्काउनु | प्रे. क्रि. | ३. काँक्रो फल आदि करक्क चपाउनु। |
| 13102 | कर्काउली | ना. | हर्पे, चौँठो आदिबाट घिउ, तेल आदि झिक्ने सानो डाडु; करछुली। |
| 13103 | कर्काटो | ना. | चारैतिरबाट बाटुलो रेखा खिच्ने एक साधन; पकोल। |
| 13104 | कर्किनु | अ.क्रि. | कर्के होइनु; टेढिनु; बाङ्गिनु। |
| 13105 | कर्के | वि. | १. करकापमा परेको; अठ्याङमा परेको; द्विविधा अथवा सन्धिसर्पन आदिले गर्दा किंकर्तव्यविमूढ भएको। |
| 13106 | कर्के | वि. | २. त्यस्तो प्रकारको स्थितिमा पार्ने (कर्के दाउ, कर्के चाल इ.)। ना. |
| 13107 | कर्के | वि. | ३. कुस्तीको एक विशेष दाउ (विपक्षीलाई उम्कन नदिने गरी अँठ्याउने चाहिँ )। |
| 13108 | कर्के | वि. | ४. बाङ्गो, छड्के, टेढो। |
| 13109 | कर्कोटक | ना. | पुराणप्रसिद्ध आठ नागमध्ये एक। |
| 13110 | कर्क्याइ | ना. | कर्क्याउने काम वा प्रक्रिया। |
| 13111 | कर्क्याहट | ना. | कर्किने चाल वा भाव; सोझो स्थितिबाट झुक्ने वा ढल्न खोज्ने स्थिति। |
| 13112 | कर्क्यौली | ना. | हे. कर्काउली। |
| 13113 | कर्खा | ना. | १. वीरता तथा वीर पुरुषका प्रशंसा वा सम्झनामा गाइने साहस र वीरता सञ्चारित गर्ने गाथा। |
| 13114 | कर्खा | ना. | २. वीरताको बखान गरिने र त्यस्तै वा थेगो भएको एक प्रकारको नेपाली लोकगीत र लोकगाथा; नेपालका गन्धर्व जातिले कुनै वीर पुरुषका सम्झनामा गाउने प्रसिद्ध गीत वा गाथा। |
| 13115 | कर्खावाल | ना. | कर्खा गाउने जाति; वीरपूजक; भाट। |
| 13116 | कर्चुलो | ना. | एकातिर डाडु र अर्कातिर पन्युँ भएको वा एकातिर पन्युँ मात्र भएको, पकाएको वस्तु चलाउने भाँडो। |
| 13117 | कर्छुली | ना. | हर्पे, ठेकी आदिमा राखिएको वस्तु (घिउतेल आदि) झिक्ने अर्थात् घिउतेल सुमर्ने सानो डाडु; कर्क्यौली। |
| 13118 | कर्जा | ना. | निश्चित अवधिमा ब्याजसहित वा विनाब्याज फर्काउने गरी अरूबाट लिइएको रकम; रिन; ऋण; सापट। |
| 13119 | कर्जा सुरक्षण | ना. | कसैलाई दिइएको रिन वा सापट नडुबोस् भनी मिलाइने चाँजो; ऋणका रूपमा प्राप्त चलअचल सम्पत्ति हिनामिना हुन नदिने प्रबन्ध । |
| 13120 | कर्जा सुरक्षण नियम | ना. | ऋण वा धितोको सुरक्षाका लागि सम्बन्धित वित्तीय निकायबाट तर्जुमा गरिएको नियम। |
| 13121 | कर्ण | ना. | १. कान। |
| 13122 | कर्ण | ना. | २. त्रिभुजका समकोणका सामुन्नेको रेखा। |
| 13123 | कर्ण | ना. | ३. पटला वा नाउको गतिलाई हावाद्वारा नियन्त्रित गराउने साधन; पतवार। |
| 13124 | कर्ण | ना. | ४. अविवाहित अवस्थामा कुन्तीबाट जन्मेका महाभारतप्रसिद्ध सूर्यपुत्र। वि. |
| 13125 | कर्ण | ना. | ५. महादानी; अति उदार। |
| 13126 | कर्णकटु | वि. | कानले सुन्न पनि अप्ठेरोलाग्दो; सुन्दा अप्रिय लाग्ने; श्रुतिकटु। |
| 13127 | कर्णगोचर | वि. | थाहा पाइएको; कानले सुनिएको; जानकारी भएको। |
| 13128 | कर्णधार | ना. | १. नाउ वा डुङ्गा खियाएर जीविका गर्ने व्यक्ति; बोटे; माझी; मल्लाह। |
| 13129 | कर्णधार | ना. | २. कुनै संस्था वा कार्यालयको मुख्य अधिकारी; प्रमुख शासक। वि. |
| 13130 | कर्णधार | ना. | ३. पार लाउने (व्यक्ति); सिपालु; पोख्त। |
| 13131 | कर्णपरम्परा | ना. | १. एक कानबाट अर्को कान र त्यसबाट पनि अर्को कान हुँदै फैलिएर आएको कुरा; मान्छे मान्छे वा पुस्ता पुस्ताबाट सुनिँदै आएको खबर; श्रुतिपरम्परा; हल्ला। |
| 13132 | कर्णपरम्परा | ना. | २. गोप्य राख्न खोजिएको तर कानेखुसी हुँदै झन् फैलिएको कुरोकन्थो। |
| 13133 | कर्णपरीक्षण | ना. | यन्त्रद्वारा गरिने, कानभित्र भएको रोगसम्बन्धी जाँच पडताल; श्रवणशक्तिको मापन। |
| 13134 | कर्णपिशाची | ना. | तन्त्रशास्त्रका अनुसार अदृश्य रूपमा साधकसामु आई कानमा खुसुक्क परोक्ष ज्ञान दिने भनिएको एक देवयोनि। |
| 13135 | कर्णपीडा | ना. | कान दुख्ने रोग; कानको दुखाइ। |
| 13136 | कर्णफूल | ना. | आइमाईले कानको कोपिलामा लगाउने ल्वाङ जस्तै आकारको प्रायः सुनबाट बनेको गहना; कानमा पहिरिने फुली। |
| 13137 | कर्णभूषण | ना. | प्रायः नारी जातिले शृङ्गारका लागि कानमा लगाउने गहना (ढुङ्ग्री, टप, मुन्द्री आदि)। |
| 13138 | कर्णवेध | ना. | गर्भाधानदेखि लिएर विवाहपर्यन्त गरिने षोडश संस्कारमध्ये कान छेड्ने वैदिक वा तान्त्रिक कर्म। |
| 13139 | कर्णशूल | ना. | १. कान दुख्ने रोग; कानको शूल; कर्णपीडा। |
| 13140 | कर्णशूल | ना. | २. कानको जरामा आउने एक किसिमको खटिरो; काने खटिरो। |
| 13141 | कर्णाली | ना. | १. पश्चिम नेपालको प्रसिद्ध र ठुलो नदी; कर्नाली। |
| 13142 | कर्णाली | ना. | २. सोही नदीका नाममा नामकरण गरिएको अञ्चल; कर्णाली अञ्चल। |
| 13143 | कर्णिका | ना. | १. कमलको बिचमा रहने ग्रन्थि वा गाँठो; कमलगट्टा। |
| 13144 | कर्णिका | ना. | २. कर्णफूल। |
| 13145 | कर्णिका | ना. | ३. माझी औँलो। |
| 13146 | कर्णिकार | ना. | ल्वाङका आकारको बास्नादार फूल फुल्ने सानो रुख; कनकचम्पा; काँढे चाँप। |
| 13147 | कर्णेजप | वि. | १. खोजी खोजी अर्काको चुक्ली लाएर हिँड्ने; मन्त्र जपे जस्तै अरूले नसुन्ने गरी कसैको नराम्रो कुरा अर्काको कानमा सुटुक्क भन्ने; छुल्याहा। ना. |
| 13148 | कर्णेजप | वि. | २. चुक्ली लगाई हिँड्ने व्यक्ति। |
| 13149 | कर्णेल | ना. | मेजरभन्दा माथिल्लो तहको पल्टनिया एक दर्जा; प्रमुख महासेनानी। |
| 13150 | कर्तन | ना. | छुरी, चुलेँसी आदिले काट्ने वा खोल्स्याउने काम; तह मिलाएर केश, नीलकाँडा आदि छाँट्ने काम। |