|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 17451 | क्षेत्राधिकार | ना. | १. कुनै विशेष क्षेत्रको वा विशेष किसिमको मुद्दा सुन्ने अधिकार। |
| 17452 | क्षेत्राधिकार | ना. | २. कुनै खास क्षेत्रसम्बन्धी कामको अख्तियार। |
| 17453 | क्षेत्रीय | वि. | १. खेतको वा खेतसम्बन्धी; खेतमा उब्जेको। |
| 17454 | क्षेत्रीय | वि. | २. खेत भएको; खेतीवाल। |
| 17455 | क्षेत्रीय | वि. | ३. क्षेत्रसम्बन्धी; स्थानीय (क्षेत्रीय कार्यालय, क्षेत्रीय शिक्षा निर्देशनालय आदि)। |
| 17456 | क्षेत्रीय कार्य | ना. | कुनै कार्य वा अनुसन्धान गरिने विषयमा क्षेत्रमा गएर गरिने काम। |
| 17457 | क्षेत्रीय पुस्तिका | ना. | कुनै तोकिएको क्षेत्र वा त्यस क्षेत्रभित्र भएका जग्गाजमिन आदिको तथ्याङ्क, विवरण आदि लेखेर राख्ने पुस्तिका (फिल्डबुक)। |
| 17458 | क्षेत्रीय प्रभुत्ववाद | ना. | ठुलो शक्तिको आडमा रही वरिपरिका क्षेत्रलाई हडपेर वा वशमा पारेर आफ्नो प्रभुत्व कायम गर्न चाहने राजनीतिक कार्य, विचार वा सिद्धान्त। |
| 17459 | क्षेत्रीय विकास | ना. | क्षेत्रविशेषमा हुने वा गरिने विकास। |
| 17460 | क्षेत्रीय वितरण | ना. | कुनै निश्चित क्षेत्रका आधारमा गरिने वा कोटाअनुसार हुने वितरण ( रकम, अन्न, सहुलियत आदि)। |
| 17461 | क्षेत्रोपवास | ना. | किरियापुत्रीले कोरा पसेका दिन गरिने उपवास; छेत्रवास। |
| 17462 | क्षेपक | वि. | १. फ्याँक्ने वा मिल्काउने। |
| 17463 | क्षेपक | वि. | २. हुत्त्याउने; उल्झने। |
| 17464 | क्षेपक | वि. | ३. नाउ खियाउने; कर्णधार। ना. |
| 17465 | क्षेपक | वि. | ४. पुस्तक आदिमा ग्रन्थकारले लेखेबाहेक पछि अरूले थपेको वा मिलाएको अंश; थपुवा भाग; थपनी। |
| 17466 | क्षेपण | ना. | १. कुनै वस्तु फ्याँक्ने वा मिल्काउने काम; हुत्त्याइ; उल्झाइ (अस्तुक्षेपण) |
| 17467 | क्षेपण | ना. | २. समय गुजार्ने काम; बेलाकटनी ( कालक्षेपण आदि)। |
| 17468 | क्षेपणी | ना. | १. फ्याँकेर चलाइने अस्त्र। |
| 17469 | क्षेपणी | ना. | २. डुङ्गा खियाइने दाबिलोजस्तो लामो काठ वा डाँडा; बहना। |
| 17470 | क्षेपणी | ना. | ३. माछा मार्ने जाल। |
| 17471 | क्षेप्य | वि. | फ्याँक्न योग्य; मिल्काउन लायक। |
| 17472 | क्षेप्यास्त्र | ना. | टाढैबाट हुत्त्याएर हिर्काइने वा प्रयोग गरिने विशेष अस्त्र वा हतियार; रकेट। |
| 17473 | क्षेम | ना. | १. सन्चसुबिस्ता; कुशलमङ्गल। |
| 17474 | क्षेम | ना. | २. आनन्द; सुख। |
| 17475 | क्षेम | ना. | ३. रक्षा; सुरक्षा। |
| 17476 | क्षेम | ना. | ४. मुक्ति। |
| 17477 | क्षेमकुशल | ना. | आनन्द र मङ्गल; निकानन्द; भलाकुसारी। |
| 17478 | क्षोभ | ना. | १. कुनै आपत्तिजनक कुरो वा व्यवहार देखेर कसैप्रति मनमा उठ्ने व्याकुलतासहितको रिस वा क्रोध। |
| 17479 | क्षोभ | ना. | २. मनको हलचल; खलबली; असन्तोष। |
| 17480 | क्षोभ | ना. | ३. डर; भय; कँपकँपाइ। |
| 17481 | क्षोभक | वि. | क्षोभ पैदा गराउने; क्षुब्ध पार्ने। |
| 17482 | क्षोभमण्डल | ना. | पृथ्वीको धरातलदेखि ठिक माथिल्लो वायुमण्डलको तह। |
| 17483 | क्षोभी | वि. | १. रिस र असन्तोष भएको; क्षुब्ध। |
| 17484 | क्षोभी | वि. | २. व्याकुल; विह्वल। |
| 17485 | क्षौर | ना. | छुराले केश काट्ने वा कपाल खौरने काम; मुण्डन। |
| 17486 | क्षौरकर्म | ना. | छुरा लाएर केश काट्ने विधि वा काम; मुण्डन गरिने कार्य । |
| 17487 | ख १ | १. देवनागरी वर्णमालाको व्यञ्जनवर्णमध्ये दोस्रो वर्ण; कण्ठस्थानबाट उच्चारण हुने, स्पर्शी, अघोष, महाप्राण ध्वनि; कवर्गको दोस्रो वर्ण; लेख्य रूपमा सो व्यञ्जनवर्णको प्रतिनिधित्व गर्ने लिपिचिह्न; खरायो ख। | |
| 17488 | ख १ | २. कुनै वस्तु, विषय वा कुराको वर्गीकरण या मूल्याङ्कन गर्दा दोस्रो वा मध्यम श्रेणीलाई छुट्याई चिनाउन प्रयोग गरिने श्रेणीबोधक अक्षरसङ्केत; लेखाइका क्रममा विषयको वर्गीकरण वा विभाजन उपविभाजनका निम्ति व्यञ्जनवर्णको प्रयोग गरिँदा दिइने क्रमबोधक दोस्रो चिह्न। | |
| 17489 | ख २ | ना. | निश्चय; पक्का; निधो। (उदा.- पहिले आफू आफूमै ख भइसकेपछि मात्र यो काम गर्नु बेस हुन्छ)। |
| 17490 | खँगार्नु | स.क्रि. | १. पानी, घिउ, तेल आदि नहालीकनै खानेकुरो सुक्खा भुट्नु; सुक्खा नै पाक गर्नु; खङार्नु। |
| 17491 | खँगार्नु | स.क्रि. | २. नचाहिँदो खर्च गरेर भएको जेया सिद्ध्याउनु; धनसम्पत्ति सिरीखुरी पार्नु। |
| 17492 | खँगार्नु | स.क्रि. | ३. तल झार्नु; खसाल्नु; खुरमुऱ्याउनु। |
| 17493 | खँगार्नु | स.क्रि. | ४. रोगले शरीर क्षीण पार्नु। |
| 17494 | खँगार | ना | १. सम्पत्तिको दुरुपयोग गरी सिध्याएर भएको गरिबी; दरिद्रता। |
| 17495 | खँगार | ना | २. रोग लागेर हुने कमजोरी; क्षीणता। |
| 17496 | खँगार | ना | ३. खँगार्ने काम। |
| 17497 | खँगाराइ | ना. | खँगार पार्ने वा खँगार्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 17498 | खँगारिनु | क.क्रि. | खँगार्ने काम गरिनु। |
| 17499 | खँगालो | ना. | मालामा उनेर हार बनाई लगाइने एक प्रकारको चाँदीको गहना। |
| 17500 | खँचाइ | ना. | खाँच्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |