|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 17501 | खँजाहा | ना. | खोरन्डो; लङ्गडो; खुनी। (उदा.- विजातीय शब्द ओसारी नेपाली भाषालाई खँजाहा पार्नु राम्रो होइन)। |
| 17502 | खँडिया | ना. | टुटेफुटेका भाँडाकुँडा। |
| 17503 | खँडियामडिया | ना. | टुटेफुटेका र अरू भाँडाकुँडा आदि। |
| 17504 | खँडियो | ना. | मसिनु कनिका; मियाँ। |
| 17505 | खँडेउली | ना. | १. आधा टुक्रिएको वा काटिएको चामल; खस्रा कनिका। |
| 17506 | खँडेउली | ना. | २. कनिकाको जाउलो। |
| 17507 | खँड्गेली | ना. | ढोकाको अगाडिपट्टिको जमिन; अलिन्द। |
| 17508 | खँड्यौली | ना. | है. खँडेउली। |
| 17509 | खँदाइ | ना. | खाँद्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 17510 | खँदार्नु | स.क्रि. | तलतिर घिसार्नु वा झार्नु; खँगार्नु। |
| 17511 | खँदाराइ | ना. | खँदार्ने काम वा भाव। |
| 17512 | खँदारिनु | क.क्रि. | खँदार्ने काम गरिनु। |
| 17513 | खँदिलो | वि. | खुब खाँदिएको; ठोस; गहकिलो; वजनदार। |
| 17514 | खँदुवा | वि. | भित्र खोक्रो नभएको; राम्ररी खाँदिएको; खँदिलो; ठोस। |
| 17515 | खँदुवा बन्दुक | ना. | गोली, बारुद आदि भरिएको बन्दुक। |
| 17516 | खँदेल | ना. | लेकाली भेगमा मुख्य रूपले आलुको खेती गरी जीवननिर्वाह गर्ने एक जाति। |
| 17517 | खइन | ना. | १. खानका निम्ति प्रयोग गरिने अन्न। |
| 17518 | खइन | ना. | २. चिसो र ढुसीले सड्न वा गल्न लागेको चिज। |
| 17519 | खई | ना. | पित्तल, फलाम, दाँत आदिमा लाग्ने कस; खिया; खुई। |
| 17520 | खउर | ना. | खयरका जस्तै पात र काँढा हुने तर खयरको जस्तो रङ नआउने, तराईमा हुने एक जातको वृक्ष। |
| 17521 | खकन/खकानु | ना. | १. भारी बोक्ता त्यसको बोझ थाप्लामा मात्र नपरोस् भनी डोका वा ढाकरहरूमा लगाइएको काखीमा छिराई काँधमा अड्याइने डोरी वा सानो नाम्लो। |
| 17522 | खकन/खकानु | ना. | २. घाँगर, पाइन्ट आदि अड्याउन काँधमा अड्काइने फित्ता। |
| 17523 | खकार्नु | स.क्रि. | खोकेर घाँटीबाट सास बाहिर निकाली कफ झिक्नु। |
| 17524 | खकार १ | ना. | ख' वर्ण। |
| 17525 | खकार २ | ना. | श्वासमार्गको ग्रन्थिबाट निस्कने र घाँटीबाट ख्वाक्क गरी बाहिर निकालिने बाक्लो लेसाइलो सिँगान वा पिपजस्तो पदार्थ। |
| 17526 | खकाराइ | ना. | खकार्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 17527 | खकारिनु | क.क्रि. | खकार्ने काम गरिनु। |
| 17528 | खकाल्नु | स.क्रि. | पानीले भाँडाकुँडा धुनु; पखाल्नु। |
| 17529 | खकालखुकुल | क्रि.यो. | एक झंमट पानीले भाँडाकुँडा पखाल्ने प्रक्रिया। |
| 17530 | खकालाइ | ना. | खकाल्ने काम वा किसिम। |
| 17531 | खकालिनु | क.क्रि. | धोइनु; पखालिनु। |
| 17532 | खकुन्डो | ना. | हे. खगन्डो। |
| 17533 | खग | ना. | १. आकाशमा उड्ने वा रहने जीव; पक्षी; चरो। |
| 17534 | खग | ना. | २. गन्धर्व। |
| 17535 | खग | ना. | ३. ग्रहनक्षत्र आदि। |
| 17536 | खग | ना. | ४. बाण। |
| 17537 | खग | ना. | ५. सूर्य। |
| 17538 | खग | ना. | ६. चन्द्रमा। |
| 17539 | खगर | ना. | वर्षभरिमा नौ महिना हिउँले ढाकिई तीन महिना मात्र हिउँ पग्लेर खाली हुने ठाउँ; हिमाल र समतल भूमिका माझको प्रदेश। |
| 17540 | खगन्डो | ना. | डोको, ढाकर आदि बोक्दा कुममा लगाइने खिरिलो नाम्लो वा डोरी; खकन; खकुन्डो। |
| 17541 | खगाम | ना. | लमाइचौडाइ बराबरी भएको कपडाको टुक्रो। |
| 17542 | खगालो | ना. | १. खगाल्नु देखिने गरी फाटेको लुगा; झुत्रोझाम्रो लुगा। |
| 17543 | खगालो | ना. | २. गाईगोरुका घाँटीमुनि लर्किएको छाला; गलाम (प. ने.)। |
| 17544 | खगाल्नु | ना. | काँधमन्तिरको तेर्सो हाड; खगालो। |
| 17545 | खगेश | ना. | गरुड। |
| 17546 | खगोल | ना. | आकाशमण्डल; अन्तरिक्ष। |
| 17547 | खगोल विद्या | ना. | आकाशका ग्रह नक्षत्र, आकाशगङ्गा, धूमकेतु आदिका गतिविधिको अध्ययन तथा विवेचना गर्ने विद्या। |
| 17548 | खगौती | ना. | खगौतोको लघु रूप; सानो खगौतो। |
| 17549 | खगौतो | ना. | गैँडाका खागको तर्पण गरिने पात्र; खागको अर्घौतो। |
| 17550 | खग्गड/खग्गु | वि. | खुब बाठो; खप्पिस। |