|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 18151 | खलङ्गा | ना. | २. नोकरचाकर बस्ने घर वा टहराको लङ। |
| 18152 | खलङ्गा | ना. | ३. पश्चिमी नेपालको कर्णाली अञ्चलमा पर्ने जुम्ला जिल्लाको सदर मुकाम। |
| 18153 | खलङ्गा | ना. | ४. गल्ली; गल्छेडो (प. ने.)। |
| 18154 | खलडी | ना. | लिङ्गको अघिल्लो भाग छोप्ने छाला; लिङ्गका टुप्पाको छाला। |
| 18155 | खलनायक | ना. | १. नाटक, चलचित्र आदिमा नायकका विरुद्ध भूमिका खेल्ने पात्र; प्रतिनायक। |
| 18156 | खलनायक | ना. | २. हुन लागेको कुनै काम पनि अघि सरेर भाँड्ने व्यक्ति। स्त्री. खलनायिका। |
| 18157 | खलपत्र | ना. | १. कसैले गर्न आँटेको वा गर्न लागेको काम पार लाउन नसक्ने देख्दा वा के के न गर्छु भनेर सेखी मात्र गर्दा भनिने व्यङ्ग्यात्मक शब्द; लछारपाटो। वि. |
| 18158 | खलपत्र | ना. | २. रूपरङ्गविनाको; खुइलिएको वा चाउरिएको। स्त्री. खलपत्री। |
| 18159 | खलबल | ना. | १. कुनै झैझगडा पर्दा धेरै मानिस कराउनाले भएको हल्लाखल्ला; बाझाबाझ गरेको आवाज; खल्याङमल्याङ। |
| 18160 | खलबल | ना. | २. कुनै अन्याय, अत्याचारका विरोधमा उठेको सामूहिक आवाज; होहल्ला। |
| 18161 | खलबलाइ | ना. | खलबल गर्ने वा खलबलाउने काम। |
| 18162 | खलबलाइनु | अ.क्रि. | मन डगडग होइनु; तुलबुलाइनु। |
| 18163 | खलबलाउनु | अ.क्रि. | मन डगडग हुनु; तुलबुलाउनु। |
| 18164 | खलबलिनु | अ.क्रि. | १. मिलेर बसेको कुनै कुराको तह वा क्रम बिग्रनु; गडबडिनु। |
| 18165 | खलबलिनु | अ.क्रि. | २. खलबल मच्चिन; अशान्ति मच्चिनु; हल्ला हुनु। |
| 18166 | खलबलिनु | अ.क्रि. | ३. कामको वा वस्तुको सिलसिला नमिल्नु। |
| 18167 | खलबली | ना. | खल्याङमल्याङ; खैलाबैला; होहल्ला; खलबल। |
| 18168 | खलबले | वि. | खलबल गर्ने; ठुलो स्वरले धेरै बोल्ने; हल्ला मच्चाउने। |
| 18169 | खलबल्याइ | ना. | खलबल्याउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 18170 | खलबल्याइनु | क.क्रि. | खलबल गरिनु; हल्ला मचाइनु। |
| 18171 | खलबल्याउनु | स.क्रि. | १. खलबल गर्नु; हल्ला मचाउनु। |
| 18172 | खलबल्याउनु | स.क्रि. | २. तलमाथि पार्नु; स्थिति वा तह बिगार्नु; गोलमाल पार्नु। |
| 18173 | खलमल | क्रि.वि. | जम्मै जिउ राम्ररी नुहाउने चाल; खलखली; खलमल्ल। |
| 18174 | खलल | ना. | चल्दै आएको चलन भाँड्ने वा बिगार्ने काम; बिघ्नबाधा; विरोध। |
| 18175 | खलाँती | ना. | आरनमा आगो फुक्न हावा दिने छालाको थैलो। |
| 18176 | खलास | वि. | १. समाप्त; खतम। |
| 18177 | खलास | वि. | २. मरेको; मृत। |
| 18178 | खलास | वि. | ३. कसरमसर बाँकी नभएको; सफा; स्वच्छ। |
| 18179 | खलासी | ना. | १. पिपासरहको एक सरकारी कर्मचारी वा दर्जा। |
| 18180 | खलासी | ना. | २. बस, मोटर, जहाज आदिको रेखदेख र सरसफाइ गर्ने टहलुवा; क्लिनर। |
| 18181 | खलासी | ना. | ३. ठुलठुला काठ चिर्ने रामोजस्तो ठुलो फलामे हतियार। |
| 18182 | खलिकपुर/खलिखपुर | वि . | एकैपल्ट भएभरको जम्मै; जो भएका सबै; भएजति; सम्पूर्ण। |
| 18183 | खलिता | ना. | चिठी; खलितापत्र। |
| 18184 | खलितापत्र | ना. | एक राजाबाट अर्का राजामहाराजालाई पठाइएको कुनै बन्दोबस्तसम्बन्धी चिठी। |
| 18185 | खलिपा/खलिफा | वि. | १. खुब जान्ने; सिपालु; पोख्त। |
| 18186 | खलिपा/खलिफा | वि. | २. बाठो; चलाख। |
| 18187 | खलिपा/खलिफा | वि. | ३. धूर्त; छट्टु। |
| 18188 | खलिपा/खलिफा | वि. | ४. मध्यकालमा बगदादबाट इस्लामजगत्लाई शासन गर्ने धर्माधिकारी; बादशाह। |
| 18189 | खलियान | ना. | १. खलाहरूको समूह। |
| 18190 | खलियान | ना. | २. खलो। |
| 18191 | खलियो | ना. | काठ, दाउरा आदि मिलाएर वा चाङ लाएर राखेको थुप्रो; कुनिउँ; चट्टा। |
| 18192 | खली १ | ना. | पीना। |
| 18193 | खली २ | ना. | १. अगति परेका प्रेतात्माको उद्धारका निम्ति तन्त्रमन्त्रका बलले आगोमा फाल हालेर धामीले गर्ने उद्धारक क्रिया। |
| 18194 | खली २ | ना. | २. भोगेर पाएको अनुभव; भुक्तभोग। |
| 18195 | खली खानु | टु | जीवनमा धेरै हन्डर खाएर पाको हुनु; सुखदुःख सबै झेलिसक्नु। |
| 18196 | खलीमट्टी | ना. | खरी पत्थर। |
| 18197 | खलु | क्रि.वि. | १. निश्चय नै; पक्का पनि। ना. |
| 18198 | खलु | क्रि.वि. | २. मनाही; निषेध। |
| 18199 | खले | वि. | खलाको; खलासँग सम्बन्धित। |
| 18200 | खले गरो | ना. | खेतको धान थुपार्न, चुट्न र दाइँ गर्न खुर्की, ताछी खलो बनाइने ठुलो, बाटुलो मुख्य गरो। |