|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 18251 | खस्नु | अ.क्रि. | १. माथिबाट तलतिर झर्नु; गर्नु। |
| 18252 | खस्नु | अ.क्रि. | २. देहान्त हुनु; मर्नु। |
| 18253 | खस १ | ना. | उशीरका जरा। |
| 18254 | खस २ | ना. | १. रामायण, महाभारतकालदेखि प्रसिद्ध तथा सातौँआठौँ शताब्दीदेखि पश्चिमी नेपालको विस्तृत पहाडी प्रदेशमा शासन गर्दै आएको वीरता र सभ्यताका निम्ति प्रसिद्ध एक प्राचीन जाति; खसानको बासिन्दा; खश। |
| 18255 | खस २ | ना. | २. खसकुरा अर्थात् नेपाली भाषा बोल्ने बाहुन, क्षत्री, कामी, दमाईं आदिको सामूहिक नाम। |
| 18256 | खस २ | ना. | ३. प्राचीन क्षत्रियको एक जाति। |
| 18257 | खस कुरो | ना. | खसजातिले बोल्ने भाषा; नेपाली भाषाको पुरानो नाम। |
| 18258 | खसक्क | क्रि.वि. | १. अरूले चाल नपाउने गरी (हिँड्ने किसिम); खुसुक्क। |
| 18259 | खसक्क | क्रि.वि. | २. थाहै नदिई; लुसुक्क। |
| 18260 | खसखस १ | ना. | १. एउटै डाँठमा बग्रेल्ती लामा लामा पात हुने, कुशका जस्ता पहेँला फूल फुल्ने, बास्ना आउने र जरा हुने एक जातको घाँस; उशीर। |
| 18261 | खसखस १ | ना. | २. त्यसैका जरा। |
| 18262 | खसखस २ | क्रि.वि. | १. कफ जम्नाले असजिलो हुने गरी घाँटी सगसगाउने किसिमले फुको खोकी लाग्दा घाँटी सकसकाएर; सगसग; सगसगी। ना. |
| 18263 | खसखस २ | क्रि.वि. | २. मनमा लागेका कुरा बोल्न वा गर्न नपाउँदा हुने असजिलोपन; मनको तुलबुली। |
| 18264 | खसखसाइ | ना. | खसखसाउने काम वा प्रक्रिया। |
| 18265 | खसखसाइनु | अ.क्रि. | खसखस लागिनु। |
| 18266 | खसखसाउनु | अ.क्रि. | घाँटीमा कफ टाँसिनाले वा अरू कुनै खराबीले असजिलो भान हुनु; घाँटी चिलाउनु; सगसगाउनु; खसखस लाग्नु। |
| 18267 | खसखसिनु | अ.क्रि. | घाँटीमा खसखस लाग्नु; खसखसाउनु। |
| 18268 | खसखसी | ना. | मनमा खेलेका कुरा अरूसँग खोल्न नपाउँदा हुने असजिलोपन; कुनै कामकुरो प्रस्ट्याउन नपाउँदा हुने सगसगी। |
| 18269 | खसखसे | वि. | नचाहिँदो कुराको चासो लिने; सरोकार नपरेका कुराको चियोचर्चो गर्ने; चाहिँदा नचाहिँदा कुरामा लागिपर्ने। |
| 18270 | खसदेश | ना. | खसहरूको निवासभूमि; खस जाति रहने देश; खसप्रदेश; खसान। |
| 18271 | खसप्राकृत | ना. | खसजातिका विशाल राज्यमा बोलिने तिनताकको भाषा। |
| 18272 | खसबाहुन | ना. | खसहरूको समूह; छेत्रीबाहुन। स्त्री. खसिनीबाहुनी। |
| 18273 | खसबोली | ना. | खसहरूद्वारा बोलिने बोली; खसप्रदेशमा बोलिने बोली; खसकुरो; खसभाषा। |
| 18274 | खसभाषा | ना. | प्राचीन नेपाली भाषाले गोर्खाली भाषाको रूप पाउनुभन्दा पूर्वको रूप; खस प्रदेशमा बोलिने भाषा; प्राचीन नेपाली भाषा; सिँजाली भाषा; खसकुरो। |
| 18275 | खसम | ना. | १. लोग्ने; पति; पोइ। |
| 18276 | खसम | ना. | २. मालिक; स्वामी। |
| 18277 | खसमस | क्रि.वि. | घाँटी खसखसाउने गरी; खसखस। |
| 18278 | खसमसाइनु | अ.क्रि. | खसखस लागिनु; खसखसाइनु। |
| 18279 | खसमसाउनु | अ.क्रि. | खसखसाउनु। |
| 18280 | खसमसिनु | अ.क्रि. | खसमसाउनु। |
| 18281 | खसरमसर | ना. | क्रम वा स्थितिको बेमेल; गडबड। |
| 18282 | खसरात | ना. | खसजाति बसेको नेपालको पश्चिमी प्रदेश; खस-प्रदेश। |
| 18283 | खसाइ | ना. | खस्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 18284 | खसाइनु | क.क्रि. | खसालिनु। |
| 18285 | खसाउनु | प्रे.क्रि. | खस्न लाउनु। |
| 18286 | खसाखस | क्रि.वि. | १. एकजात नढाँटीकन; खसोखास। |
| 18287 | खसाखस | क्रि.वि. | २. सरासर; खुरुखुरु। |
| 18288 | खसान | ना. | प्राचीन पश्चिमी नेपालका खसराज्यको एक प्रमुख भाग; सिन्जासाम्राज्यका दुई प्रमुख प्रान्त खसान र जडानमध्ये एक; खसप्रदेश। |
| 18289 | खसानी | ना. | १. खसानप्रदेशसित सम्बन्धित; खसानको। |
| 18290 | खसानी | ना. | २. मध्यकालीन नेपाली भाषाको एक प्रमुख भेद। |
| 18291 | खसाल्नु | स.क्रि. | १. तलतिर झार्नु; गिराउनु। प्रे.क्रि. |
| 18292 | खसाल्नु | स.क्रि. | २. अर्कालाई होच्याउनु; हेला गरेर बोल्नु। |
| 18293 | खसालाइ | ना. | खसाल्ने काम वा प्रक्रिया। |
| 18294 | खसालिनु | क.क्रि. | झारिनु; गिराइनु। |
| 18295 | खसिनु | अ.क्रि. | झरिनु; गिरिनु। |
| 18296 | खसिपा | ना. | झ्याल, ढोका आदि बनाउने काममा प्रयोग गरिने काठका तछुवा, चारपाटे टुक्रा। |
| 18297 | खसिया | ना. | विशेषतः आसामको भूभागमा रहेको मातृसत्ता प्रधान हुने एक जाति। |
| 18298 | खसी | ना. | अण्डकोषको नसा चुँडाली नपुंसक बनाइएको बोको। |
| 18299 | खसेउली | ना. | १. खसहरू बसेको ठाउँ। |
| 18300 | खसेउली | ना. | २. लुम्बिनी अञ्चलको रूपन्देही जिल्लामा पर्ने बुटवलको एक बजार; खस्यौली। |