|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 63451 | बराइनु | क. क्रि. | बर्न लगाइनु; रोजाइनु। | |
| 63452 | बराउनु | प्रे. क्र. | बर्न लगाउनु; कन्याद्वारा वर रोजाउनु। | |
| 63453 | बराजु/बराज्यू- | ना. | १. बाजेका पिता; बाबुका बाजे; प्रपितामह। | |
| 63454 | बराजु/बराज्यू- | ना. | २. आफ्ना चार पुस्तामाथिका पुर्खा। | |
| 63455 | बराज्य | ना. | बराज्यू। | |
| 63456 | बरानी | ना. | नोकरचाकरले आफूभन्दा कम उमेरका मालिककी स्त्रीलाई सम्बोधन गर्ने शब्द। | |
| 63457 | बराबर | वि. | १. कुनै वस्तुको लम्बाइ चौडाइ आदि समान भएको। | |
| 63458 | बराबर | वि. | २. कसैलाई लगाएको कुनै वस्तुको भाग एकनास रहेको। | |
| 63459 | बराबर | वि. | ३. होचो अग्लो; अड्बेखबे आदि नभई समतुल्य भएको। | |
| 63460 | बराबर | वि. | क्रि.वि. ४. निरन्तर; लगातार; सधैंभरि। | |
| 63461 | बराबरी | ना. | सबैतिर उत्तिकै मिल्ने भाव वा स्थिति; तुल्यता; समानता। | |
| 63462 | बराबरी | ना. | क्रि.वि. २. निरन्तर लगातार ३ प्रायः समयसमयमा। | |
| 63463 | बरामद | ना. | खोजतलास हुँदा कसुरदारद्वारा दबाइएका तथा चोरिएका मालसामान; प्राणी आदि फेला पर्ने काम; खानतलासीबाट भएको त्यस्तो वस्तुको दाखिला। | |
| 63464 | बराल्नु | स.क्रि. | १. नचाहिँदो वा नराम्रो काममा प्रवृत्त गराउनु; बहकाउनु। | |
| 63465 | बराल्नु | स.क्रि. | २. सिंगारपटार गराई काम न काजसँग यताउति डुलाउनु। | |
| 63466 | बराल्नु | स.क्रि. | ३. कुसङ्गतमा लगाउनु; कुलतमा अल्झाउनु। | |
| 63467 | बराल | वि. | १. बरालिने (मान्छे); बराला। | |
| 63468 | बराल | वि. | ना. २. बाहुन जाति र मगर जातिमा प्रचलित एक थर। | |
| 63469 | बरालसिङ | ना. | काम नगरीकन बरालिने मान्छे; कुसङ्गतमा लागेको व्यक्ति। | |
| 63470 | बराला | वि. | काम नगरीकन बरालिने; कुसङ्गतमा लाग्ने; विना काममा घुमफिर गर्ने। | |
| 63471 | बरालाइ | ना. | बराल्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 63472 | बरालिनु | अ.क्रि. | १. अर्काका बहकावटमा लाग्नु; बहकिनु। | |
| 63473 | बरालिनु | अ.क्रि. | २. बेकाममा यताउति घुम्नु; अल्लारिनु। | |
| 63474 | बरालिनु | अ.क्रि. | ३. खराब सङ्गतमा लाग्नु; कुसङ्गतमा फस्नु। | |
| 63475 | बरालिनु | अ.क्रि. | ४. बिराला आदिका पोथीले भाले खोज्दै हिँड्नु। | |
| 63476 | बरालिनु | अ.क्रि. | क.क्रि. ५. बराला पारिनु बराल्ने काम गरिनु। | |
| 63477 | बराली | ना. | ससाना वृत्ताकार पात हुने; निलो वा गुलाफी फूल फुल्ने; जरामा ठुला; बाङ्गिएका; चौडा र पहेँला कन्द फल्ने; जराको उपयोग बान्ता; बाथ; सुनिएको ठाउँ आदिका निम्ति गरिने एक खालको बोट। | |
| 63478 | बरालीकुन्द | ना. | बराली। | |
| 63479 | बरासो | ना. | मट्टीतेलका सट्टामा वा सो अभाव हुँदा पहाडतिर उज्यालाका लागि मसिना चोइटा वा दियालो बाल्न बनाइएको आट अथवा त्यसमा खोपिएको अगेनी। | |
| 63480 | बराह | ना. | बँदेल; वराह। | |
| 63481 | बराहा | वि. | अधियाँ साझा; बच्छी। | |
| 63482 | बराहा उमराउ | ना. | आफ्नो रक्षा गर्न वा अरूप्रति आक्रमण गर्नका निम्ति मुख्यमुख्य बाटामा रहेका भारदार (दिव्य.)। | |
| 63483 | बरियाँत | वि. | विवाहमा बेहुलाका साथ बेहुलीका घरमा जाने आमन्त्रित व्यक्तिहरूको समूह वरयात्री; जन्ती। | |
| 63484 | बरियाँती | ना. | नाम्लाका पाताका दुई छेउमा गाँसिएको डोरी। | |
| 63485 | बरिलै | ना. | लोकगीतका चरणका अन्तमा र बिचबिचमा पनि पादपूरकका रूपमा वा भावलाई विशेष उराल्न प्रयोग गरिने शब्द। | |
| 63486 | बरिलै | ना. | वि.बो. २. कसैका दुःखप्रति समवेदना प्रकट गर्ने शब्द। | |
| 63487 | बरिलै | ना. | (उदा.- कठै बरिलै; कति दुःख पाइछ्यौ तिमीले !)। | |
| 63488 | बरी | ना. | १. औषधीको गोली वटी। | |
| 63489 | बरी | ना. | २. पिठाका ससाना डल्ला पारेर तातो पानीका बाफमा पकाइएको खाद्य वस्तु; बफौरी; टिकिया। | |
| 63490 | बरुq | संयो. | १. त्यसो भन्दा त त्यसो भए त होइन भने; तैबिसेक। | |
| 63491 | बरुq | संयो. | २. अथवा वा; यद्वा। | |
| 63492 | बरु | ना. | वरका निम्ति कन्या माग्न जाने व्यक्ति; लमी। | |
| 63493 | बरुनी | ना. | काँडादार बोटमा सयपत्रीको जस्तो रङमा फुल्ने रसले पेटमा भएको पत्थर गलाउँछ भनिने एक जातको फुल; त्यसकै बोट चिप्लिकान। | |
| 63494 | बरुनी; | ना. | तरुनी' शब्दका पछि गाँसिने र उमेर पुगेको भाव जनाउने शब्द (जस्तै तरुनीबरुनी)। | |
| 63495 | बरुनो | ना. | तरुनो शब्दका पछि गाँसिने र उमेर पुगेको भाव जनाउने शब्द। | |
| 63496 | बरुनो | ना. | ( जस्तै- तरुनोबरुनो)। | |
| 63497 | बरुवा | ना. | १. नेपाली कागज बनाउने काममा आउने एक प्रकारको कार। | |
| 63498 | बरुवा | ना. | २. एक प्रकारको जरीबुटी। | |
| 63499 | बरुवाल | ना. | १. मोटा सिङ हुने एक जातको लेकाली २. बिउका निम्ति पालिएको भेडो; भेडाको साँढ; भाले भेडो। | |
| 63500 | बरेलो | ना. | तरकारी खाइने; परबरभन्दा सानो एक जातको फल; चुच्चे करेलो। |