|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 64801 | बिकिनु | अ.क्रि. | बिक्री होइन; बेचिनु। | |
| 64802 | बिकुल | ना. | हे. बिगुल। | |
| 64803 | बिक्री | ना. | १. मोल लिएर माल दिने काम; बेच्ने काम। | |
| 64804 | बिक्री | ना. | २. सुक्रीको पूरक शब्द। | |
| 64805 | बिक्रीकर | ना. | बिक्री गरिने मालसामानमा लाग्ने निर्धारित कर। | |
| 64806 | बिक्री भण्डार | ना. | उत्पादित वस्तुको बिक्रीवितरणका निम्ति खोलिएको पसल। | |
| 64807 | बिक्री सहायक | ना. | बिक्रीभण्डारमा सहायकका रूपमा काम गर्ने व्यक्ति। | |
| 64808 | बिख | ना. | जहर; विष। | |
| 64809 | बिखड़ो | वि. | बाउँटो; बिंगठो। | |
| 64810 | बिखड्याइँ | ना. | बिंगठ्याइ। | |
| 64811 | बिखड्याहा | वि. | बिंगठ्याहा। | |
| 64812 | बिखर्ची | वि. | खर्च सकिएको खर्च नभएको; बेखर्ची। | |
| 64813 | बिखालु | वि. | बिख भएको; बिखले भरिएको विषयुक्। | |
| 64814 | बिखालो | वि. | शरीरमा बिख लाग्ने वा विकार उब्जाउने; बिखालु। | |
| 64815 | बिखे | वि. | बिख भएको; बिखालु। | |
| 64816 | बिखे उन्यु | ना. | खोलाको तीरतिर पाइने; नरम पात भएको र माछा मार्ने काममा प्रयोग हुने बिखालु उन्यु। | |
| 64817 | बिखेत | ना. | अफसोस; खेद; दुःख (उदा.- उसलाई बाबु मरेको भन्दा पनि भाइ छुट्टिएर गएकोमा बिखेत छ।)। | |
| 64818 | बिखेती | ना. | विषादी; विषयुक्। | |
| 64819 | बिगबिगती | ना. | छुकछुक; चकचक। | |
| 64820 | बिगबिगाइ | ना. | बिगबिगाउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 64821 | बिगबिगाउँदो | ना. | बिगबिगाउने खालको बिगबिगी हुने। | |
| 64822 | बिगबिगाउनु | अ.क्रि. | बिगबिगी हुनु उपधो हुन खोज्नु; आतङ्क छाउनु। | |
| 64823 | बिगबिगाउनु | अ.क्रि. | (उदा.- बाघ बिगबिगाएको थाहा पाएर गाउँलेहरू सुत्न पनि सकेका छैनन्)। | |
| 64824 | बिगबिगी | क्रि.वि. | कुनै वस्तुको चर्को उपधो ; आतङ्कको अधिकता। | |
| 64825 | बिगहट्टी | ना. | कुनै जग्गाजमिनको बिघा; पोत आदिको लगत वा बिघापिच्छेको रकम बिघट्टी। | |
| 64826 | बिगार | ना. | नराम्रा कुरातिर भएको परिवर्तन; बरबादी; ; नाश; हानि; बितल बित्यास। | |
| 64827 | बिगार | ना. | २. टुना; मोहिनी आदिबाट उत्पन्न भएको रोग वा दुःख। | |
| 64828 | बिगारसिङ | वि. | १. बिगार्ने काम गर्ने; बिग्रने; विनाशकारी। | |
| 64829 | बिगारसिङ | वि. | २. उदास। | |
| 64830 | बिगुत | ना. | देवदेवताका नाममा हवन गरिएको यज्ञकुण्डको खरानी; जोगीहरूले चन्दनको साटो लाउने खरानी; विभू। | |
| 64831 | बिगुती | वि. | गुवा खरानी रङको। | |
| 64832 | बिगुल | ना. | सङ्केत दिनका लागि फुकेर बजाइने एक प्रकारको पल्टनियाँ बाजा; बाच्छाईबाजाका प्रकारभित्र पर्ने; फुकेर बजाइने बाजा विशेष बिकुल। | |
| 64833 | बिगुले | ना. | बिगुल बजाउने व्यक्ति; बिकुल बजाउने पल्टनिया जवान। | |
| 64834 | बिगो | ना. | कसैले अनुचित किसिमले लिएको धनमाल वा सो धनमालमा दाबी गरिएको निश्चित रकम; अपराध; कसुर र दोषसम्बन्धी मामिलामा प्रभाव पार्ने कुनै पनि रकम। | |
| 64835 | बिगो | ना. | २. नचाहिँदो वा नाश हुने किसिमको काम बिगार; निहुँ। | |
| 64836 | बिगौती | ना. | भर्खर बियाएका गाई-भैंसीको दुध पकाउँदा फाटेर पानी सुकेपछि तयार भएको कुराउनीजस्तो बुरबुरे खानेकुरो बिघौती। | |
| 64837 | बिगौते | वि. | बिघौतीजस्तो; आलो; बिघौतीको; बिघौते। | |
| 64838 | बिगौते औलो | ना. | पालुवा - पातका घाँस खाएका वस्तुको दुध खाँदा लाग्ने औलो; आलो औलो। | |
| 64839 | बिगौते दुध | ना. | भर्खर भर्खर बियाएका लैनु वस्तुको दुध। | |
| 64840 | बिग्याहा | वि. | बिगो गर्ने स्वभावको उपद्रवी। | |
| 64841 | बिग्रनु | अ.क्रि. | १. कुनै वस्तुको रूप; गुण आदिमा कुनै प्रकारले विकार आउनु; बरबाद हुनु; नाश हुनु; सड्नु; कुहुनु आदि। | |
| 64842 | बिग्रनु | अ.क्रि. | २. काम नलाग्ने हुनु; हानि हुनु। | |
| 64843 | बिग्रनु | अ.क्रि. | ३ टुटफुट वा भताभुङ्ग हुनु; भत्कोस लाग्नु। | |
| 64844 | बिग्रनु | अ.क्रि. | ४. कुनै वस्तु बनाउन थाल्दा चुकेर वा नजानेर नबन्नु खेर जानु विफल हुनु। | |
| 64845 | बिग्रनु | अ.क्रि. | ५. जाति; धर्म; नीति; उद्देश्य आदिबाट च्युत हुनु; पतित हुनु। | |
| 64846 | बिग्रनु | अ.क्रि. | ६. खराब बानी लिनु वा आचरणहीन हुनु; बदमास बन्नु। | |
| 64847 | बिग्रनु | अ.क्रि. | ७. पोइल जानु; बोरिनु। | |
| 64848 | बिग्रनु | अ.क्रि. | ८. गर्भ तुहुनु। | |
| 64849 | बिग्राइ | ना. | बिग्रने काम वा किसिम। | |
| 64850 | बिग्रिनु | अ.क्रि. | बरबाद होइन; नासिनु; बिग्रनु। |