Dictionary

All Word

64851 बिघट्टी ना. बिघापिच्छेको हिस्सा; बिगहट्टी।
64852 बिघा ना. जग्गाजमिनको बिस कट्ठा वा विश्वाको नाप; तेह्र रोपनी पाँच आना वा ६७७२.६३ वर्ग मिटर जग्गाको परिमाण।
64853 बिघौती ना. हे. बिगौती।
64854 बिघौते वि. बिगौते।
64855 बिघ्न ना. १. कुनै काममा हुने ठुलो बाधा वा अड्काउ।
64856 बिघ्न ना. वि. २. धेरै; अति।
64857 बिघ्न ना. क्रि.वि. ३. बिछट्ट; खुब।
64858 बिघ्नको वि. ठुलो; राम्रो; बढिया।
64859 बिडठिनु अ.क्रि. हे. बिंगठिनु।
64860 बिङठे वि. बिंगठे।
64861 बिङठो वि. बिंगठो।
64862 बिठ्याइ ना. बिंगठ्याइ।
64863 बिडठ्याहट ना. बिंगठ्याहट।
64864 बिडठ्याहा वि. बिंगठ्याहा।
64865 बिडबिङ ना. गन्ध आउने वा गनाउने किसिमले।
64866 बिडबिङइ बिडबडाउने भाव; क्रिया वा प्रक्रिया।
64867 बिडबिङइनु अ.क्रि. बिडबिङाउने होइन; गनाइनु।
64868 बिडबडाउनु अ.क्रि. बिडबिङ हुन् गनाउनु।
64869 बिगो ना. कुनै कुरा टाल्ने; नगर्ने वा पन्छाउने निहुँ; बढाएर भनिएको कुरो; बहाना।
64870 बियाहा वि. बिगो लगाउने; बिंग्याहा।
64871 बिच ना. १. कुनै क्षेत्र; वस्तु; समूह; आकार आदिको माझ; मध्य भाग।
64872 बिच ना. २. अन्तर; फरक।
64873 बिच ना. क्रि.वि. ३. बाहेक (उदा.- तितेफापरदेखि बिच यस गाउँमा केही खान पाइँदैन।)।
64874 बिचाबिच / बिचोबिच क्रि.वि. ठिक बिचमा माझामाझी; माझैमाझ।
64875 बिचरो वि. आधार नभएको; निरुपाय; अनाथ; टुहुरो; बबुरो।
64876 बिचल्ती वि. चल्ती नभएको; बेचल्ती।
64877 बिचल्ली ना. १. पहिलेको स्थिति अस्तव्यस्त भई अर्को स्थिति नबसुन्जेलको अवस्था; बिल्लिबाठ; बिजोग; दुर्दशा।
64878 बिचल्ली ना. २. ठुलो दुःख; आपत्ति।
64879 बिचार ना. क्रियापुत्रीलाई बन्धुवर्गका तर्फबाट खान दिइने सिधा सराङ; घो।
64880 बिचार ना. २. शोकमा परेका व्यक्तिलाई सम्झाई बुझाई सान्त्वना दिने काम।
64881 बिचार्नु विचार गर्नु; मनन गर्नु सोच्नु।
64882 बिचारा ना. बिचार्ने काम वा किसिम।
64883 बिचारिनु क.क्रि. विचार गरिनु।
64884 बिचारी वि. १. विचार गर्ने।
64885 बिचारी वि. ना. २. विचारी।
64886 बिचेत वि. होस वा चेतना नभएको; अचेत; बेहोस; बिसुर।
64887 बिच्कनु अ.क्रि. कुनै वस्तु देखेर वा कसैको कामकुरो व्यवहार आदिबाट तर्सनु डराएर भाग्नु विचलित हुनु दच्कनु; हच्कनु।
64888 बिच्काइ ना. बिच्कने काम वा किसिम।
64889 बिच्काइनु क.क्रि. दच्काइनु।
64890 बिच्काउनु प्रे. क्रि. बिच्कने पार्नु; दच्काउनु।
64891 बिच्किनु अ.क्रि. १. दकन; हच्कन; तर्सनु।
64892 बिच्किनु अ.क्रि. २ बिच्कने होइन।
64893 बिच्क्याइ बिच्किने काम वा किसिम।
64894 बिच्क्याइनु क.क्रि. बिच्किने पारिनु।
64895 बिच्क्याउनु प्रे. क्रि. १. बिच्किने पार्नु तर्साउनु।
64896 बिच्क्याउनु प्रे. क्रि. स.क्रि. २. बिच्काउनु; दच्काउनु।
64897 बिच्क्याहट ना. बिच्किने भाव; स्थिति वा क्रियाप्रक्रिया।
64898 बिच्क्याहा वि. बिच्कने स्वभावको; तर्सने दच्कने।
64899 बिच्छी ना. प्राय: गर्मी प्रदेशमा पाइने; डकमा कडा विष हुने एक प्रकारको किरो।
64900 बिच्छी वि. तिखो बुद्धि भएको; कुशाग्र; चुपिचन्डाल।