|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 92501 | स्विकार्नु | स.क्रि. | २. सकार्नु; मन्जुर हुनु। | |
| 92502 | स्विच | ना. | विद्युत्तरङ्गको प्रवाह रोक्ने वा खोल्ने बटनजस्तो सानो साधन। | |
| 92503 | स्विटर | ना. | प्रायः ऊनको वा ऊनी र सुती मिश्रित धागोबाट बुनिने न्यानो बाक्लो गन्जी; सुइटर। | |
| 92504 | स्वीकरण | ना. | १. स्वीकार वा अङ्गीकार गर्ने काम; मन्जुरी। | |
| 92505 | स्वीकरण | ना. | २. ग्रहण गर्ने वा लिने काम; अँगालाइ। | |
| 92506 | स्वीकरणीय | वि. | स्वीकार गर्न उचित वा योग्य। | |
| 92507 | स्वीकार | ना. | १. कुनै कुरा वा विषयप्रति समर्थन जनाउने काम; अङ्गीकार; स्वीकृति; मन्जुरी। | |
| 92508 | स्वीकार | ना. | २. कुनै काम गर्न तयार भई गरिने कबुल; सकार गरी दिइएको वचन। | |
| 92509 | स्वीकार | ना. | ३. ग्रहण गर्ने वा लिने काम; अँगालाइ। | |
| 92510 | स्वीकारनामा | ना. | कुनै काम गर्न वा लेनदेन आदिका निम्ति कसैलाई आफ्नो स्वीकार जनाई वा अधिकार दिई लेखिदिएको कागत; स्वीकारपत्र। | |
| 92511 | स्वीकारपत्र | ना. | स्वीकारनामा। | |
| 92512 | स्वीकारात्मक | वि. | १. समर्थन गरिएको वा स्वीकृति जनाइएको; पुष्टि गरिएको। | |
| 92513 | स्वीकारात्मक | वि. | २. सन्तोषपूर्वक प्राप्त गरिएको। | |
| 92514 | स्वीकार्य | वि. | स्वीकार गर्न योग्य; मान्न लायक; स्वीकृति जनाउनुपर्ने। | |
| 92515 | स्वीकृत | वि. | १. स्वीकृति प्राप्त गरेको; समर्थन गरिएको; स्वीकार जनाइएको। | |
| 92516 | स्वीकृत | वि. | २. मान्यता दिइएको; सदर। | |
| 92517 | स्वीकृत | वि. | ३. ग्रहण गरिएको; गृहीत। | |
| 92518 | स्वीकृति | ना. | १. स्वीकार गर्ने भाव वा क्रिया। | |
| 92519 | स्वीकृति | ना. | २. सकार्ने काम; अँगालाइ। | |
| 92520 | स्वीकृति पत्र | ना. | कुनै कुरा, मन्तव्य आदिका बारेमा आफ्नो मन्जुरी जनाएर वा कुनै काम गर्न कसैलाई अधिकार दिएर लेखिदिने कागत। | |
| 92521 | स्वेच्छया | क्रि.वि. | आफ्नै मनोमानीमा, खुसीराजीले; इच्छापूर्वक; राजीखुसीसाथ। | |
| 92522 | स्वेच्छा | ना. | आफ्नै मनमा उठेको चाहना; आफूखुसी; आफ्नो इच्छा। | |
| 92523 | स्वेच्छाकृत | वि. | आफ्नै खुसीराजीले गरेको; स्वेच्छया गरिएको। | |
| 92524 | स्वेच्छाचार | ना. | राम्रोनराम्रोको ध्यान नराखी आफ्नै इच्छाअनुसार गरिने काम; मनखुसी आचरण; मनमानी। | |
| 92525 | स्वेच्छाचारिता | ना. | स्वेच्छाचारी हुनाको भाव वा अवस्था; निरङ्कुशता। | |
| 92526 | स्वेच्छाचारी | वि. | १. जस्तो मन लाग्यो त्यस्तै गर्ने; निरङ्कुश। | |
| 92527 | स्वेच्छाचारी | वि. | २. ऐननियम, सामाजिक मर्यादा आदिमा नरहने। | |
| 92528 | स्वेद | ना. | १. पसिना। | |
| 92529 | स्वेद | ना. | २. साहित्यमा लज्जा, हर्ष, श्रम, रोष आदिद्वारा शरीर पसिनाले तर हुने एक सात्त्विक अनुभाव। | |
| 92530 | स्वेदक | वि. | पसिना निकाल्ने; प्रस्वेदक। | |
| 92531 | स्वेद कण | ना. | पसिनाको कण वा थोपा; स्वेदबिन्दु। | |
| 92532 | स्वेदज | ना. | १. पसिनाबाट पैदा हुने जुम्रा, उडुस आदि जीव। वि. | |
| 92533 | स्वेदज | ना. | २. पसिना उत्पन्न गराउने। | |
| 92534 | स्वेदन | ना. | परिश्रम, जरो आदिका कारणले पसिना निस्कने काम; पसिनाबहाइ। | |
| 92535 | स्वैच्छिक | वि. | १. आफ्नो इच्छानुसारको; इच्छासम्बन्धी। | |
| 92536 | स्वैच्छिक | वि. | २. आफ्नो इच्छाअनुसार गर्न वा छान्न पाइने। | |
| 92537 | स्वैच्छिक अवकाश | ना. | बिस वर्ष सेवाअवधि पुगेका निजामती कर्मचारीले आफ्नो इच्छाले चाहेमा पाउने अवकाश। | |
| 92538 | स्वैरकल्पना | ना. | यथार्थको आभास दिने खालको तर उडन्ते कल्पना; फेन्टासी। | |
| 92539 | स्वैरिणी | ना. | वेश्यावृत्ति गरेर जीविका गर्ने स्त्री; कुलटा। | |
| 92540 | स्वोपार्जन | ना. | आफैँले वा आफ्ना करामतले गरिने आर्जन; आफ्नै कमाइ। | |
| 92541 | स्वोपार्जित | वि. | आफ्नै पराक्रमले आर्जन गरेको; आफैँले कमाएको। | |
| 92542 | ह | देवनागरी वर्णमालाको तेत्तिसौँ व्यञ्जन; स्वरयन्त्रमुखी; कण्ठ्य; सङ्घर्षी; घोष; महाप्राण व्यञ्जन वर्ण; संस्कृत परम्पराअनुसार ऊष्म र नेपाली उच्चारणअनुसार श्वसित ध्वनि; लेख्य रूपमा सो वर्ण वा ध्वनिको प्रतिनिधित्व गर्ने लिपिचिहन; दुईगोडे ह; हली ह। | ||
| 92543 | हैँ | वि.बो. | १. प्रायः आफूभन्दा साना व्यक्तिको बोलावटको प्रत्युत्तरमा भनिने शब्द; हइ। | |
| 92544 | हैँ | वि.बो. | २. आश्चर्य, विस्मय, जिज्ञासा, स्मृति आदि प्रकट गर्दा मुखबाट अकस्मात् निस्कने शब्द। | |
| 92545 | हैँ | वि.बो. | ३. कुराकान अवसरमा केही कुरो नसुनी वा स्पष्ट नभई दोहोऱ्याउन जोड दिने शब्द। | |
| 92546 | हैँ | वि.बो. | ४. शारीरिक दुःख, पीडा आदिमा शरीरबाट निस्कने शब्द; अँ। | |
| 92547 | हँकाइ | ना. | मोटर, बग्गी आदि हाँक्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया; वाहन चलाउने काम। | |
| 92548 | हँकाइनु | क.क्रि. | हाँक्न लाइनु। | |
| 92549 | हँकाउनु | प्रे. क्रि. | हाँक्न लाउनु। | |
| 92550 | हँकुवा | वि. | १. रथ, बग्गी आदि चलाउने वा हाँक्ने; हाँकिएको। ना. |