|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 28951 | छँटाइ | ना. | २. छँटाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 28952 | छँटाइनु | क. क्रि. | १. छाँट्न लगाइनु, छाँट्ने पारिनु। | |
| 28953 | छँटाइनु | क. क्रि. | अ.क्रि. छाँटा चढ्ने होइनु; बहुलाइनु। | |
| 28954 | छँटाउनु | प्रे. क्रि. | छाँट्न लगाउनु, छाँट्ने पार्नु। | |
| 28955 | छँटाउनु | अ.क्रि. | मस्तिष्कले राम्रोसँग काम नगरी सनक चढ्नु, छाँटा चढ्नु, सन्कनु, बहुलाउनु, जङ्गिनु। | |
| 28956 | छटाहा | वि. | छाँटा चढेको, सन्काहा हावा खुस्केको। | |
| 28957 | छँटिछटाउ | ना. | १. गहना, पोसाक, केश, आदिको सिंगार। | |
| 28958 | छँटिछटाउ | ना. | वि. २. त्यस्तो सिँगारद्वारा चिटिक्क परेको, झरिकुट्ट; चिरिच्याट्ट। | |
| 28959 | छँटुवा | वि. | छाँट्ने काम गरिएको, छानेको (व्यक्ति वा वस्तु)। | |
| 28960 | छँडुली | वि. | छाडा स्वभावकी, उत्ताउली, छाले, बाइफाले (आइमाई )। | |
| 28961 | छँडुलो | वि. | छाडा स्वभावको उत्ताउलो रन्डीबाज व्यभिचारी। | |
| 28962 | छँडुल्याइँ | ना. | छँडुलो बन्ने भाव वा प्रक्रिया, छँडुलो हुनाको चाल, छालेपन। | |
| 28963 | छँडुवा | वि. | छाडा स्वभावको, उत्ताउलो। | |
| 28964 | छँदाइ | ना. | छाँद्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 28965 | छँदाइनु | क. क्रि. | छाँट्न लगाइनु, छाँद्ने पारिनु। | |
| 28966 | छँदाउनु | प्रे. क्रि. | छाँट्न लगाउनु छाँट्ने पार्नु। | |
| 28967 | छँदाहा | वि. | १. छाँद हाल्ने काम गर्ने। | |
| 28968 | छँदाहा | वि. | २. छाँदिएको, छाँदछुँद पारिएको। | |
| 28969 | छँदुवा | वि. | १. खुट्टामा बाँधिएको, छाँदिएको (पशु)। | |
| 28970 | छँदुवा | वि. | २. कसाकस गरेर मिलाइएको छाँदिएको (भारी)। | |
| 28971 | छँसाइ | ना. | छाँस्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 28972 | छँसाइनु | क. क्रि. | छाँस्न लगाइनु, छाँस्ने पारिनु। | |
| 28973 | छँसाउनु | प्रे. क्रि. | छाँस्न लाउनु, छाँस्ने पार्नु। | |
| 28974 | छइ | ना. | हात्तीलाई पछि हट्ने पार्नका निम्ति भनिने शब्द। | |
| 28975 | छक | ना. | कुनै अनौठो कुरो देखेर वा सुनेर मन औताउने काम, छक्क, आश्चर्य; अचम्म। | |
| 28976 | छकछक | ना. | १. रेल हिँड्दा उत्पन्न हुने शब्द। | |
| 28977 | छकछक | ना. | क्रि.वि. २. रेल हिँड्दा शब्द आए जस्तै। | |
| 28978 | छकछके | ना. | १. भित्र मसिना गेडा हालेर बजाइने एक प्रकारको बाजा वा खेलौना। | |
| 28979 | छकछके | ना. | २. रेल ( बालबोलीमा )। | |
| 28980 | छकछके | ना. | वि. ३. छकछक गर्ने (रेल, खेलौना, बाजा आदि)। | |
| 28981 | छकटो | वि. | १. कतै पनि नमिल्ने स्वभावको; अनौठो तालको। | |
| 28982 | छकटो | वि. | २. अपरिपक्व, काँचो। | |
| 28983 | छकटो | वि. | ३. छवटा दाँत मात्र उम्रेको; पूरा जवान भइनसकेको (चौपाया)। | |
| 28984 | छकडा | ना. | तीनवटै पासामा दुईदुई फुट्टी आएमा पर्ने एक दाउ, छक्का पर्दा मात्र चल्न पाइने पासाको खेलको एक दाउ। | |
| 28985 | छकडा | ना. | मानिसले ठेलेर चलाइने, मालसामान ओसार्ने गाडी, ठेलागाडी। | |
| 28986 | छकल्ली | ना. | १. छवटा कल्ली मिलाएर बनाइएको ठुलो मुठो। | |
| 28987 | छकल्ली | ना. | २. एक विशेष प्रकारको नेपाली टोपी। | |
| 28988 | छकल्ली | ना. | वि. छमुठे; छ कल्लीको, छवटा कल्ली जोडेर बनाइएको। | |
| 28989 | छकाइ | ना. | छकाउने किसिम वा क्रिया। | |
| 28990 | छकाइनु | क. क्रि. | छलमा पारिनु, छकाउने काम गरिनु। | |
| 28991 | छकाटुट | ना. | केही पनि नभएको स्थिति, सबै कुराको अभाव, तातो न छारो। | |
| 28992 | छकार | ना. | १. चवर्गको दोस्रो व्यञ्जनवर्ण, 'छ' अक्षर। | |
| 28993 | छ्काल | ना. | १. मध्याह्नको समय; मध्याह्नकाल। | |
| 28994 | छ्काल | ना. | २. बिहानको समय; सखार। | |
| 28995 | छ्काल | ना. | ३ सुनसान स्थिति, सन्नाटा; निछ्याम। | |
| 28996 | छकाली | ना. | छकालमा खाइने खाजा वा चमेना। | |
| 28997 | छकाले | वि. | छकालमा खाजा खाने (व्यक्ति)। | |
| 28998 | छकालो | ना. | १. छकालमा गरिने काम। | |
| 28999 | छकालो | ना. | २. छकाली। | |
| 29000 | छकावट | ना. | छकाउने भाव, अवस्था वा क्रिया। |