|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 36301 | ठकुराइ | ना. | १. अघि ठकुरी राजाहरूको प्रमुखता भएको ठाउँ वा क्षेत्र। | |
| 36302 | ठकुराइ | ना. | २. आधिपत्य। | |
| 36303 | ठकुरी | ना. | १. क्षत्रिय जातिको एक वर्ग वा तिनको थर। | |
| 36304 | ठकुवा | ना. | हे. ठेकुवा। | |
| 36305 | ठक्क | क्रि.वि. | एकाएक थामिने, उभिने वा आउने गरी; टक्क। | |
| 36306 | ठक्कर | ना. | १. कुनै दुई वस्तुको जुधाइ वा ठोकाइ; परस्परको धक्का। | |
| 36307 | ठक्कर | ना. | २. मानसिक आघात वा चोट। | |
| 36308 | ठक्कर | ना. | ३. हन्डर; चोट। | |
| 36309 | ठक्कर | ना. | ठक्कर नखाई बुद्धि आउँदैन ( उखान)। | |
| 36310 | ठक्रक्क | क्रि.वि. | कुनै वस्तु राख्ता वा खस्ता हल्का आवाज आउने गरी। | |
| 36311 | ठग्नु | स.क्रि. | १. झूठो कामकुरो गरी अरूको धनमाल हडप्नु; झुक्यानमा पारी अरूको वस्तु लिनु; ठगी गर्नु; धुत्नु। | |
| 36312 | ठग्नु | स.क्रि. | २. छकाउनु; धोका दिनु। | |
| 36313 | ठग्नु | स.क्रि. | ३ चाहिँदोभन्दा बढी नाफा खानु। | |
| 36314 | ठग्नु | स.क्रि. | ४. नानाभाँती चालबाजी वा बहाना गरेर सक्ने काम पनि नगर्नु; काममा छलछाम गर्नु। | |
| 36315 | ठग | वि. | १. धोकामा पारेर वा छल गरी अरूको धनमाल लिने; ठग्ने। | |
| 36316 | ठग | वि. | २. नानाथरी बहाना झिकी कामकाज नगर्ने; काममा छलछाम गर्ने; ठगाहा। | |
| 36317 | ठग विद्या | ना. | ठग्ने विद्या; ठग्ने अकिल ठगी गर्ने तरिका वा उपाय। | |
| 36318 | ठग वृत्ति | ना. | ठग्ने पेसा। | |
| 36319 | ठगाइ | ना. | ठग्ने काम वा प्रक्रिया। | |
| 36320 | ठगाइनु | क.क्रि. | ठग्न लाइनु। | |
| 36321 | ठगाउनु | प्रे.क्रि. | ठग्ने गराउनु; ठग्न लाउनु। | |
| 36322 | ठगाहा | वि. | ठग्ने बानी भएको; ठग्ने खालको; ठग। | |
| 36323 | ठगाहार | वि. | ठगेर खान पल्केको; ठगी गरेर पेट पाल्ने; ठग। | |
| 36324 | ठगाहारी | ना. | ठग्ने काम; ठगी। | |
| 36325 | ठगिनु | क.क्रि. | ठगी गरिनु। | |
| 36326 | ठगी | ना. | ठगको काम वा छ्काइ; ठगविद्या। | |
| 36327 | ठङ्कार्नु | स.क्रि. | ठुलो स्वरले वा डाँको झिकेर बोल्नु; ठङ्कार गर्नु; हप्काउनु। | |
| 36328 | ठङ्कार | ना. | ठाडो बोली; ठुलो स्वर; डाँको। | |
| 36329 | ठङ्काराइ | अ.क्रि. | ठङ्कार्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 36330 | ठङ्कारिनु | क.क्रि. | ठुलो स्वरले बोलिनु; ठकार गरिनु। | |
| 36331 | ठङ्ग्रङ्ङ | क्रि.वि. | १. धातुका भाँडाकुँडा खस्ता वा बग्रँदा आवाज आउने गरी। | |
| 36332 | ठङ्ग्रङ्ङ | क्रि.वि. | २. वरिपरि प्राय: केही नभई एक्लो उभिएर; ठिङ्ग। | |
| 36333 | ठटाइ | ना. | ठटाउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 36334 | ठटाइनु | क.क्रि. | जोरसँग पिटिनु; धान, मकै आदि चुटिनु। | |
| 36335 | ठटाउनु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुलाई जोरसँग पिट्नु; ठोक्नु; गोद्नु। | |
| 36336 | ठटाउनु | स.क्रि. | २. धान, मकै आदि बोट वा घोगाबाट झार्नका निम्ति चुट्नु। | |
| 36337 | ठटेउली | ना. / वि. | ठट्यौली। | |
| 36338 | ठटेउले | वि. | हे. ठट्यौले। | |
| 36339 | ठटेउलो | वि. | हे. ठट्यौलो। | |
| 36340 | ठट्टा | ना. | १. मन बहलाउन आपसमा जिस्किने वा जिस्क्याउने काम; ख्याल; दिल्लगी। | |
| 36341 | ठट्टा | ना. | २. झुटो कुरोलाई पनि राम्रो बनाएर भन्ने चाल। | |
| 36342 | ठट्टा | ना. | ३. उपहास; हँस्सी; खिसी। | |
| 36343 | ठट्टाबाजी | परस्परमा गरिने ख्यालठट्टा; हँस्सीदिल्लगी। | ||
| 36344 | ठट्याकठुटुक | ना. | मसिनु वा हल्का खालको बाझो; ठाकठुक। | |
| 36345 | ठट्यौली | ना. | १. चुड्किलो किसिमको ठट्टा; ख्याल;ठटेउलो भाव। | |
| 36346 | ठट्यौली | ना. | वि. २. ठट्टा गर्ने स्वभाव भएकी; ठटेउली। | |
| 36347 | ठट्यौले | वि. | ठट्टा गर्ने स्वभावको; ठटेउले। | |
| 36348 | ठट्यौलो | वि. | ठट्टा गर्ने बानी भएको; ठटेउलो; ख्याली। | |
| 36349 | ठट्यौल्याइँ | ना. | ठटेउलो चाल; ठटेउलोपन। | |
| 36350 | ठडिनु | अ.क्रि | ठाडो हुनु; अडिनु; उभिनु। |