Dictionary

All Word

36601 ठिक वि. ३. तिवा थान्को लागेको; तह लागेको।
36602 ठिक वि. ४. योग्य, शुद्ध।
36603 ठिक वि. ५. निश्चित; पक्का।
36604 ठिकठाक ना. १. कुनै कामकुराको उचित बरबन्दोबस्त; पक्कापक्की।
36605 ठिकठाक ना. वि. २. तन्दुरुस्त; तम्तयार।
36606 ठिकदुरुस्त वि. जस्ताको तस्तो; मिल्दो र सुहाउँदो।
36607 ठिकठिक क्रि.वि. फाल्तु वा बेमतलबका कुरामा पनि शङ्का गरेर नाटीकुटी गर्ने ढङ्गसि।
36608 ठिकठिके वि. १. चित्त बुझाउन नसकिने बानी भएको; ठिकठिक गर्ने स्वभावको; नाटीकुटी गर्ने।
36609 ठिकठिके वि. २. कम्प छुटाएर दाँत बजाउने किसिमको (जाडो)।
36610 ठिक्क वि. भनेजस्तो ; ठिक।
36611 ठिक्कको वि. न ठुलो न सानो; भनेजस्तो।
36612 ठिक्कठिक्क वि. चिताए वा भनेजस्तो; ठिक्का ठिक।
36613 ठिक्कठिक्कै वि. त्यति असल वा उम्दा नभएको; मध्यम श्रेणीको; मझौला खाले।
36614 ठिगारे ना. खेतको आली, कुनु आदि खन्ने, मिलाउने खेतालो वा बाउसे; रोपाइँ गर्दाको कोदाले ज्यामी।
36615 ठिङुराइ ना. हे. ठिंगुराइ।
36616 ठिङुरिनु अ.क्रि. हे. ठिंगुरिनु।
36617 ठिङुरी ना. हे. ठिंगुरी।
36618 ठिङुरो ना. हे. ठिंगुरो।
36619 ठिङुऱ्याइ ना. १. ठिङुरिने क्रिया वा प्रक्रिया।
36620 ठिङुऱ्याइ ना. [ठिङुऱ्याउ+आइ] २. ठिङुऱ्याउने क्रिया वा प्रक्रिया।
36621 ठिङुऱ्याइनु क.क्रि. हे. ठिंगुऱ्याइनु।
36622 ठिङ्ऱ्याउनु स.क्रि. १. ठिङ्रामा हाल्नु।
36623 ठिङ्ऱ्याउनु स.क्रि. २. सप्लाउन नसक्ने पार्नु।
36624 ठिङ्ग क्रि.वि. १. ठाडो भएर उभिने गरी; खडा रहने किसिमले; ठङ्ग्रङ।
36625 ठिङ्ग क्रि.वि. २. एक्लो वा ठिङ्गो भएर।
36626 ठिङ्गा ना. दह्रो खालको लट्ठी (जस्तो- वज्रठिङ्गा); लाठो।
36627 ठिङ्गापुर क्रि.वि. १. उभिइरहने चालसँग; उभिएको उभियै।
36628 ठिङ्गापुर क्रि.वि. ना. २. त्यस्तो मानिस।
36629 ठिङ्गिनु अ.क्रि. १. ठिङ्गो वा एक्लो हुनु।
36630 ठिङ्गिनु अ.क्रि. २. ठिङ्ग उभिनु; एक्लो वा ठाडो भएर बस्नु।
36631 ठिङ्गिनु अ.क्रि. ३. नम्र नहुनु; ननुहुनु।
36632 ठिङ्गे वि. १. परिवार कोही नभएको; एक्लो।
36633 ठिङ्गे वि. २. ठाडो।
36634 ठिङ्गे चरो ना. हिउँदको जुनेली रातमा बस्तीको नजिक आएर एक्लै बस्ने चरो; जोगिचरो।
36635 ठिङ्गे सल्लो ना. सुरिलो र अग्लो देखिने सल्लाको एक जा।
36636 ठिङ्गो वि. १. उभिइरहने बानी भएको; ठाडे; ठडुल्लो।
36637 ठिङ्गो वि. २. सोझो गरी उभिएको; ठाडो।
36638 ठिङ्गो वि. ३. जहान, परिवार वा स्वास्नी, छोराछोरी कोही नभएको; एक्लो।
36639 ठिङ्गो वि. ४. नाङ्गो; भुतुङ्गो।
36640 ठिङ्गो वि. ना. ५. रुख आदिको नढलेको ठुटो।
36641 ठिङ्ग्याइ ना. १. ठिङ्गिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया।
36642 ठिङ्ग्याइ ना. [ठिङ्ग्याउ+आइ] २. ठिङ्ग्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया।
36643 ठिङ्ग्याइनु क.क्रि. ठिङ्ग उभ्याइनु; ठड्याइनु।
36644 ठिङ्ग्याउनु प्रे. क्रि. ठिङ्ग उभ्याउनु; ठड्याउनु।
36645 ठिङ्ङ क्रि.वि. हे. ठिङ्ग।
36646 ठिङ्गिनु अ.क्रि. ठिङ्गिनु।
36647 ठिङ्ङे वि. हे. ठिङ्गे।
36648 ठिङ्ङो वि. हे. ठिङ्गो।
36649 ठिङ्ङ्याइ ना. हे. ठिङ्ग्याइ।
36650 ठिङ्ङ्याइनु क.क्रि. हे. ठिङ्ग्याइनु।