|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 46201 | धुपौरे | ना. | १. धामी बस्नका निम्ति मिलाइएको थानथपनामा सुगन्धित धुवाँ दिनका लागि बसेको व्यक्ति; धूपकारक। | |
| 46202 | धुपौरे | ना. | २. अह्राइपह्राइ नगरे पनि खुसी पार्न वा साखिलो हुनका निम्ति अर्काको काम गरिदिने व्यक्ति। | |
| 46203 | धुपौरे | ना. | ३. आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्न अरूसँग खुसामद गर्दै हिँड्ने व्यक्ति। | |
| 46204 | धुपौरे | ना. | ४. अन्धपरम्परावादी व्यक्ति। | |
| 46205 | धुपौरो | ना. | आगाका झरझराउँदा कोइला राखेर धूप हाल्ने भाँडो; कोइल्याँटो; धूपपात्र। | |
| 46206 | धुमधुम | क्रि.वि. | धुमधुमती। | |
| 46207 | धुमधुमती | क्रि.वि. | १. कसैसँग रिसाएर केही नबोली; अँध्यारो मुख लगाउँदै बसिरहने गरी। | |
| 46208 | धुमधुमती | क्रि.वि. | २. सुनसान वा अँध्यारामा एक्लै बसेर। | |
| 46209 | धमेलो | ना. | धामी बसाएर ज्योतिष हेराउने काम। | |
| 46210 | धुम्म | क्रि.वि. | १. अँध्यारामा कसैसँग नबोली बस्ने गरी; धुमधुमती। | |
| 46211 | धुम्म | क्रि.वि. | २. आकाशका चारैतिर बादल ढाकिएर। | |
| 46212 | धुम्मिनु | अ.क्रि. | १. रिसले वा पिरले धुमधुमतीसँग बस्नु; धुम्म पर्नु। | |
| 46213 | धुम्मिनु | अ.क्रि. | २. आकाशलाई बादलले ढाक्नु। | |
| 46214 | धुम्म्याइ | ना. | धुम्मिने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 46215 | धुम्म्याइनु | क.क्रि. | धुम्मिने पारिनु; धुम्मिन लाइनु। | |
| 46216 | धुम्म्याउनु | प्रे. क्रि. | धुम्मिने पार्नु; धुम्मिन लाउनु। | |
| 46217 | धुम्रिँदो | वि. | धुवाँ उडिरहेको; धुवाँ उड्दो। | |
| 46218 | धुम्साखान | ना. | परस्परमा भएको चर्को झगडा; लडाइँ; घम्साखान। | |
| 46219 | धुर् | ना. | १. गाडी, बग्गी, रथ आदिका पाङ्ग्रा अड्याउने तेर्सो आग्लो; धुरा। | |
| 46220 | धुर् | ना. | २. नारिएका गोरुका काँधमा राखिने, जुवाका बिचमा हल्लुँड बाँधेर हरिस अड्याउने ठाउँ। | |
| 46221 | धुर् | ना. | 3. धुराका छेउ छेउमा ठाडो पारेर घुसारिने बियो। | |
| 46222 | धुर् | ना. | ४. अग्लो ठाउँ; टाकुरो। | |
| 46223 | धुर् | ना. | ५. कुनै पनि ठाउँको सबैभन्दा माथिल्लो स्थान वा भाग; धुरी; टुप्पो। | |
| 46224 | धुर १ | ना. | एक कट्ठाको बिसौं भाग जमिनको परिमाण (प्रायः मधेसमा प्रचलित)। | |
| 46225 | धुर २ | ना. | खेतका गरामा हिलो तथा पानी अड्याउन छेउतिर वा चारैतिर उठाइएको माटाको ढिस्को; आली। | |
| 46226 | धुरकिल्ला | ना. | धुरको साँध; धुरा। | |
| 46227 | धुरन्धर | वि. | १. कुनै पनि विषयको गहन ज्ञान भएको; प्रकाण्ड विद्वान्; पारङ्गत; पोख्। | |
| 46228 | धुरन्धर | वि. | २. प्रधान; प्रमुख; मुख्य। | |
| 46229 | धुरन्धर | वि. | ३. जोत्न लायक; जुवामा नार्न सुहाउँदो (गोरु )। | |
| 46230 | धुरन्धर | वि. | ४. भार वहन गर्ने; भारी बोक्ने। | |
| 46231 | धुर पस्नु | टु. | कुनै व्यक्तिमाथि खेदो गरेको बखत अरूले पनि उसैको जरो खन्नु; कुनै व्यक्तिमाथि जाइलाग्दा अरू अरू पनि उसैमाथि खनिनु। | |
| 46232 | धुरा १ | ना. | १. एकमाथि अरूहरूको मद्दत; सहयोगीहरूको हुल; धुइरो। | |
| 46233 | धुरा १ | ना. | २. ससाना र झुरुम्म परेका घरको समूह (जस्तो- कुल्लीधुरा ; सिपाहीधुरा इ.)। | |
| 46234 | धुरा २ | ना. | १. गाडी, बग्गी, रथ आदिका पाङ्ग्रा अड्याउन तेर्सो पारेर राखिने आग्लो। | |
| 46235 | धुरा २ | ना. | २. गोरुका काँधमा राखिएका जुवाको बिच भाग। | |
| 46236 | धुरा २ | ना. | ३. धुरी। | |
| 46237 | धुरिनु | अ.क्रि. | १. एउटाको विरोधमा धेरै जना खनिनु; धुइरो लाग्नु; धुइरिनु। | |
| 46238 | धुरिनु | अ.क्रि. | २. धुरा उठ्नु; ओइरिनु। | |
| 46239 | धुरी | ना. | १. घरका छानाको टुप्पाको भाग, छानाका दुई कराला पाखा वा पाटा जोडिई धारिम परेको माथिल्लो भाग। | |
| 46240 | धुरी | ना. | २. त्यस ठाउँमा हालिने टायल, टिन आदिको कोप्रो परेको साधन। | |
| 46241 | धुरीको बलो | १. घर छाउने बेला घरको धुरीमा राखिने बलियो काठ वा बाँस; धुरी अड्याउने बिचको काठ। | ||
| 46242 | धुरीको बलो | २. घरको मूली मान्छे। | ||
| 46243 | धुरी खाँबो / खामो | ना. | धुरीको बलो अड्याउने खाँबो वा खामो। | |
| 46244 | धुरीण | वि. | १. सबैभन्दा माथिल्लो; श्रेष्ठ; उत्तम। | |
| 46245 | धुरीण | वि. | २. कुनै विषयमा गहिरो ज्ञान भएको; धुरन्धर। | |
| 46246 | धुरीण | वि. | ३. जुवामा नार्न योग्य; जोत्न लायक (गोरु)। | |
| 46247 | धुरी बलो | ना. | धुरीका खाँबामाथि राखी धुरी अड्याउने बलो, धुरीको बलो। | |
| 46248 | धुरी मार्नु | टु. | १. घर छाउँदा खर, फुस आदिको छानालाई धुरीमा चुल्ठी पारेर बिट मार्नु; छानाका पाटा जोडिने ठाउँमा खर पाँजेर कसी थुन्नु। | |
| 46249 | धुरी मार्नु | टु. | २. काम फत्ते गर्नु। | |
| 46250 | धुरुक्क | क्रि.वि. | १. आँसु तरर्र बहाएर रुने गरी। |