|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 46101 | धीरता | ना. | १. धीर हुनाको भाव, अवस्था वा गुण; धैर्य। | |
| 46102 | धीरता | ना. | २. जुनसुकै परिस्थितिमा पनि स्थिर रहने प्रक्रिया; स्थिरता। | |
| 46103 | धीरत्व | ना. | धीरता। | |
| 46104 | धीरप्रशान्त | वि. | नाट्यशास्त्रअनुसार वीर एवं शान्त स्वभाव भएको (काव्यको नायक)। | |
| 46105 | धीरललित | वि. | धीरता, वीरता तथा ललितपना भएको र निश्चिन्त, अतिभावुक एवं विलासी प्रवृत्ति भएको (काव्यको नायक )। | |
| 46106 | धीरा | वि. | आफ्ना नायकमा परस्त्रीसँग लसपस भएका चिह्नहरू देखेर व्यङ्ग्यात्मक रूपले रिस पोख्ने (नायिका)। | |
| 46107 | धीराधीरा | वि. | नायकका शरीरमा परस्त्री समागमका लक्षणहरू देखेर रिसले रूँदै उसको चित्तवृत्तिलाई विचलित तुल्याउने (नायिका)। | |
| 46108 | धीरोदात्त | वि. | साहित्यशास्त्रका अनुसार दयालु, क्षमाशील, बलवान्, धीर, दृढप्रतिज्ञ, योद्धा र आत्मप्रशंसा नगर्ने खालको (नायक)। | |
| 46109 | धीरोद्धत | वि. | प्रचण्ड, चञ्चल, अहङ्कारी, आत्मश्लाघी तथा अरूको गर्व सहन नसक्ने (नायक)। | |
| 46110 | धीवर | ना. | १. घाटमा नाउ तार्ने व्यक्ति; माझी; मलाहा। | |
| 46111 | धीवर | ना. | २. पुराणअनुसार एक प्राचीन देश वा त्यस देशका निवासी। | |
| 46112 | धुनु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुमा रहेको फोहरमैला, दागकसर आदि सफा पानीले पखाल्नु; सफा गर्नु; प्रक्षालन गर्नु। | |
| 46113 | धुनु | स.क्रि. | २. बिहान उठेर मञ्जन, कुल्ला आदि गरी सबै मुख पखाल्नु; मुखारी गर्नु। | |
| 46114 | धुनु | स.क्रि. | ३. टाढाका साइनुको जुठो हटाउन मुख पखाल्नु। | |
| 46115 | धुनु | स.क्रि. | ४. मनमा रहेको दाग, क्लेश आदि सबै निकाल्नु। | |
| 46116 | धुइँधुइँ | क्रि.वि. | अत्यन्त क्रियाशील भई कुनै वस्तु खोज्ने गरी। | |
| 46117 | धुइँधुइँती | क्रि.वि. | धुइँपत्ताल गरेर; धुइँधुइँ। | |
| 46118 | धुइँपत्ता/धुइँपत्ताल | ना. | ज्यादै लागिपरेर कुनै कुरा खोजी गर्ने काम; पातालै उधिनुँला भनेजसो गरेर खोज्ने काम। | |
| 46119 | धुइरनु | अ.क्रि. | १. मानिस वा अन्य प्राणी चारैतिरबाट एकै ठाउँमा जम्मा हुनु; धुइरो लाग्नु, भिड लाग्नु। | |
| 46120 | धुइरनु | अ.क्रि. | २. एउटैमाथि धेरै जना जाइलाग्नु। | |
| 46121 | धुइराइ | ना. | धुइरने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 46122 | धुइराइनु | क.क्रि. | धुइरने पारिनु; धुइरन लाइनु। | |
| 46123 | धुइराउनु | प्रे. क्रि. | धुइरो लाग्नु; धुइरनु। | |
| 46124 | धुइरो | ना. | १. चारैतिरबाट एकै ठाउँमा जम्मा हुने क्रिया; ताँतीलगाइ। | |
| 46125 | धुइरो | ना. | २. धेरै जना एकै जनामाथि जाइलाग्ने काम। | |
| 46126 | धुइरो | ना. | ३. भिड। | |
| 46127 | धुइऱ्याइ | ना. | धुइरिने वा धुइरो लाग्ने क्रिया- प्रक्रिया। | |
| 46128 | धुइयाइनु | क.क्रि. | धुइरो लाग्ने पारिनु; धुइरिन लगाइनु। | |
| 46129 | धुइऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | धुइरिने पार्नु; धुइरिन लाउनु। | |
| 46130 | धुकचुक | ना. | कुनै विषयप्रति भएको मनको संशय; शङ्का; सन्देह, यसो गर्ने कि उसो गर्ने भन्ने सोचाइ। | |
| 46131 | धुकचुकाइ | ना. | धुकचुकाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 46132 | धुकचुकाइनु | अ.क्रि. | धुकचुकाउने होइन; धुकचुक लागिनु। | |
| 46133 | धुकचुकाउनु | अ.क्रि. | धुकचुक लाग्नु; सन्देहमा पर्नु। | |
| 46134 | धुकचुकाहट | ना. | धुकचुकाउने भाव, अवस्था, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 46135 | धुकचुकाहा | वि. | धुकचुक गर्ने स्वभाव भएको। | |
| 46136 | धुकचुकी | ना. | धुकचुकाउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 46137 | धुकचुके | वि. | धुकचुक गर्ने; धुकचुकाउने। | |
| 46138 | धुकधुक | क्रि.वि. | १. कडा परिश्रमले वा भय- त्रासले गर्दा मटु चल्ने गरी। | |
| 46139 | धुकधुक | क्रि.वि. | ना. २. धुकधुकी। | |
| 46140 | धुकधुकाइ | ना. | धुकधुकाउने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 46141 | धुकधुकाइनु | क.क्रि. | धुकधुक होइनु। | |
| 46142 | धुकधुकाउनु | अ.क्रि. | मुटु चल्नु; मुटु चल्दा आवाज आउनु। | |
| 46143 | धुकधुकाहट | ना. | धुकधुकाउने भाव, अवस्था वा क्रिया-प्रक्रिया। | |
| 46144 | धुकधुकी | ना. | १. मुटुको स्पन्दन वा आवाज; मुटुको धड्कन। | |
| 46145 | धुकधुकी | ना. | २. प्राण, सास। | |
| 46146 | धुकधुकी | ना. | ३. हृदय। | |
| 46147 | धुजा १ | ना. | कपडा, कागज आदि च्यातिएर वा काटिएर बनेको ससानो टुक्रो; चिरो; धरो, धुर्को। | |
| 46148 | धुजा २ | ना. | कपडा, कागज आदि च्यातिएर टुक्रैटुक्रा वा चिरैचिरा भएको अवस्था। | |
| 46149 | धुजा पाती | ना. | कपडा, कागज आदि चिरो र बोट बिरुवाको पाती; देउदेउताका स्थानमा चढाइने कपडाका धुजा र पाती। | |
| 46150 | धुजिनु | अ.क्रि | धुजा हुनु; टुक्रा पर्नु; चिरिनु। |