|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 6701 | आङ्गारिक | वि. | २. गोल वा कोइलाको काम गर्ने व्यक्ति; अँगार पोल्ने वा बेच्ने व्यक्ति। |
| 6702 | आङ्गिक | वि. | १. अङ्गसम्बन्धी; शरीरको। |
| 6703 | आङ्गिक | वि. | २. अङ्गहरूद्वारा नक्कल गरिने (अभिनय; मुद्रा आदि)। ना |
| 6704 | आङ्गिक | वि. | ३. मादल, तबला आदि बजाएर सङ्गीतमा साथ दिने व्यक्ति। |
| 6705 | आङ्ग्ल | वि. | १. अङ्ग्रेजसम्बन्धी; अङ्ग्रेजको। |
| 6706 | आङ्ग्ल | वि. | २. अङ्ग्रेजीसम्बन्धी। |
| 6707 | आङ्ग्ल भाषा | ना. | अङ्ग्रेजी भाषा। |
| 6708 | आचमन | ना. | पूजा वा धार्मिक कार्यमा शुद्ध हुनका लागि मन्त्रपूर्वक पानी अचाउने काम। |
| 6709 | आचमनी | ना. | आचमन गर्ने एक किसिमको चम्चा; पञ्चपात्रको पानी झिक्ने सानो डाडुजस्तो वस्तु। |
| 6710 | आचरण | ना. | १. व्यक्तिमा हुने र नैतिक दृष्टिले हेरिने राम्रो, नराम्रो सबै कामकुरा; चालचलन; चरित्र। |
| 6711 | आचरण | ना. | २. बानीबेहोर। |
| 6712 | आचरण | ना. | ३. व्यवहार। |
| 6713 | आचरण पञ्जिका / पुस्तिका | ना. | कर्मचारीहरूको कर्तव्यपालन; अनुशासन आदि चरित्रसम्बन्धी विवरण लेखिएको पुस्तिका। |
| 6714 | आचरणीय | वि. | आचरण गर्न योग्य; अनुसरणीय | |
| 6715 | आचरित | वि. | आचरण गरिएको; नियमपालन गरिएको। |
| 6716 | आचार | ना. | १. कुनै नियम; सिद्धान्त आदिमा आउने र पालन गर्नुपर्ने आचरण तथा व्यवहारको परिष्कृत र नैतिक रूप; त्यसै आधारमा गरिने व्यवहार; रीति वा प्रथा; चालचलन; बानीबेहोर; चरित्र। |
| 6717 | आचार | ना. | २. रीतिस्थिति। |
| 6718 | आचार | ना. | 3. सदाचार; आचरण। |
| 6719 | आचार | ना. | ४. पारस्परिक व्यवहार वा आदानप्रदान। |
| 6720 | आचारभ्रष्ट | वि. | आचारका दृष्टिले भ्रष्ट वा पतित; आचारको पालना नगर्ने; दुराचारी। |
| 6721 | आचारवान् | वि. | शुद्ध आचरणमा रहने; नियममा रहने; सच्चरित्र; सदाचारी। |
| 6722 | आचारविचार | ना. | १. आचरण; चालचलन; बानीबेहोरा | |
| 6723 | आचारविचार | ना. | २. रहनसहन; धार्मिक दृष्टिले शुद्ध दैनिक आचरण। |
| 6724 | आचारशास्त्र | ना. | मानिसको चरित्र, आचरण आदिको विवेचना गरिएको शास्त्र। |
| 6725 | आचारसंहिता- | ना. | आचरण वा व्यवहारको परिष्कृत नैतिक नियम प्रतिपादित गरी लेखिएको शास्त्र वा विद्या। |
| 6726 | आचारिक | वि. | आचारसम्बन्धी; आचारको। |
| 6727 | आचारी | वि. | आचारमा रहेको; आचारवान्; सदाचारी | |
| 6728 | आचार्य | ना. | १. व्रतबन्धमा गायत्री मन्त्र सुनाउने गुरु | |
| 6729 | आचार्य | ना. | २. आचारको ज्ञाता तथा वेद आदि पढाउने गुरु; अध्यापक | |
| 6730 | आचार्य | ना. | ३. विशिष्ट विद्वान्। |
| 6731 | आचार्य | ना. | ४. कर्मकाण्डको ज्ञाता; मुख्य पुरोहित। |
| 6732 | आचार्य | ना. | ५. भाष्यकार; टीकाकार। |
| 6733 | आचार्य | ना. | ६. संस्कृत परीक्षाको स्नातकोत्तर तहको एक उच्च उपाधि। |
| 6734 | आचार्य | ना. | ७. ब्राह्मण जातिको एक थर। |
| 6735 | आचार्या | ना. | १. आचार्यको काम गर्ने स्त्री; अध्यापिका; उपाध्याया। |
| 6736 | आचार्या | ना. | २. पूजनीया तथा विदुषी स्त्री। |
| 6737 | आचार्या | ना. | ३. स्त्री। |
| 6738 | आचार्याणी | ना. | आचार्यकी पत्नी; गुरुपत्नी |
| 6739 | आचिन्त्य | वि. | चिन्तन गर्न लायक; विचारणीय; विचार गर्न योग्य। |
| 6740 | आची | ना. | गुहु वा फोहोर वस्तु; आका। |
| 6741 | आचे / आच्चे | वि.बो. | अचम्म; विस्मय; थकथकी आदि प्रकट गर्दा निस्कने अव्यय शब्द; आम्मै (उदा.- आच्चे ! तिमीले के कुरा गरेको त्यस्तो !)। |
| 6742 | आच्छन्न | वि. | ढाकिएको; छोपिएको; आच्छादित। |
| 6743 | आच्छाद | ना. | १. लगाउने लुगा वा वस्त्र। |
| 6744 | आच्छाद | ना. | २. ढाक्ने वस्तु छोप्ने वस्तु; बिर्को; ढकनी; झापन। |
| 6745 | आच्छादक | वि. | ढाक्ने वा छोप्ने। |
| 6746 | आच्छादन | ना. | १. ढाक्ने वा छोप्ने काम। |
| 6747 | आच्छादन | ना. | २. वस्त्र; लुगा। |
| 6748 | आच्छादन | ना. | ३. ढकनी; बिर्को; झापन। |
| 6749 | आच्छादित | वि. | ढाकिएको; छोपिएको; आच्छन्न। |
| 6750 | आच्छु | वि.बो. | १. चिसो पानी, शीत आदि लाग्दा वा धेरै जाडो हुँदा भनिने शब्द | |