|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 69001 | मस्जिद | ना. | मुसलमानहरूको नमाज पढ्ने वा उपासना गर्ने भवन वा स्थान; मुसलमानहरूको प्रार्थनागृह। |
| 69002 | मस्टा/मस्टो | ना. | सुदूर-पश्चिमाञ्चल (भेरी, सेती, कर्णाली, महाकाली आदि) भेगका खसबाहुनले मान्ने परम्परागत कुलदेवता; कुलायन। (यस्ता मस्टा बाह्र भाइ छन्)। |
| 69003 | मस्त | वि. | १. रक्सी आदिको नशामा डुबेको; मदोन्मत्त; मत्त। |
| 69004 | मस्त | वि. | २. केही फिक्री नलिने; चिन्तामुक्त। |
| 69005 | मस्त | वि. | ३. यौवनले मत्त; जवान; पट्ठो। |
| 69006 | मस्त | वि. | ४. आनन्दित; हर्षित। |
| 69007 | मस्त | वि. | ५. तृप्त; सन्तुष्ट; मनग्य; प्रशस्त। |
| 69008 | मस्तक | ना. | १. शिर; टाउको; माथा, खोपडी। |
| 69009 | मस्तक | ना. | २. शिखर; चुचुरो। |
| 69010 | मस्तराम | वि. | मस्त रहने; आनन्दी। |
| 69011 | मस्तामस्ती | ना. | १. परस्पर मस्त वा आनन्दित रहने काम; परस्परको खुसीयाली। |
| 69012 | मस्तामस्ती | ना. | २. मगनमस्ती; आनन्द। |
| 69013 | मस्तिष्क | ना. | १. खोपडी; गिदी; दिमाग; मगज। |
| 69014 | मस्तिष्क | ना. | २. बुद्धि; प्रतिभा; विचारशक्ति। |
| 69015 | मस्तिष्क ज्वर | ना. | गिदी सुनिने एक घातक रोग (इन्सेफलाइटिस)। |
| 69016 | मस्ती | ना. | १. जाँडरक्सी आदि नशालु पदार्थको सेवनले प्राप्त हुने आनन्द; नशा; उन्माद। |
| 69017 | मस्ती | ना. | २. जवानीको जोस। |
| 69018 | मस्ती | ना. | ३. मद। |
| 69019 | मस्ती | ना. | ४. तुजुक; फुर्ती। |
| 69020 | मस्तुल | ना. | डुङ्गा वा जहाजमा पाल बाँध्नका निमित्त बिचमा उभ्याइने ठुलो खम्बा; लट्ठा। |
| 69021 | मस्तै | वि. | धेरै; ज्यादै; निकै। |
| 69022 | मस्याइलो | वि. | लस्सादार; लेस्याइलो। |
| 69023 | मस्याङ | ना. | मासका ढबका पात हुने, बोडीका जस्ता लाम्चो र झिनो कोसा हुने, पहेँला फूल फुल्ने एक लहरा वा त्यसको कोसाभित्रको गेडा; सेतोकैलो रङको मासजस्तो दलहन। |
| 69024 | मस्यानी | ना. | हे. मसिनी१। |
| 69025 | मस्यौटो | ना. | मास भिजाएर पिँधेको लेदो। |
| 69026 | मस्यौदा | ना. | हे. मसौदा। |
| 69027 | मस्यौरा | ना. | मस्यौटोमा मुला, आलु, काटेको कर्कलो आदि मिसाई सुकाएर तरकारी खानका निम्ति बनाइएको डल्लोडल्लो वस्तु वा बरी। |
| 69028 | मस्यौरे | वि. | मस्यौरा सुकाएको जस्तो देखिने गरी टिकाटिकी भई फिँजारिएको (बादल)। |
| 69029 | मस्सक | ना. | सरसफाइ गर्दा पखाल्ने आदि काम गर्न पानी हालिने छालाको ठुलो थैलो। |
| 69030 | महँगी | ना. | १. महँगो हुनाको भाव वा अवस्था; महँगोपन। |
| 69031 | महँगी | ना. | २. उपभोग्य वस्तुहरूको कमी; दुर्लभता। |
| 69032 | महँगो | वि. | १. उचित वा सुहाउँदोभन्दा बढी मूल्यको; धेरै मोल पर्ने। |
| 69033 | महँगो | वि. | २. चाहिएजति नपाइने; दुर्लभ; दुष्प्राप्य। |
| 69034 | महँगो | वि. | ३. बढी मोल पर्ने; बहुमूल्य; किम्मती। |
| 69035 | मह | ना. | फूलहरूबाट सारतत्त्व झिकेर माहुरीले चाकामा जम्मा पारिराख्ने गुलियो तरल पदार्थ; मधु। |
| 69036 | महकनु | अ.क्रि. | १. महक आउनु; वास्ना चल्नु; सुगन्ध आउनु। |
| 69037 | महकनु | अ.क्रि. | २. बसाउनु। |
| 69038 | महक | ना. | टाढासम्म फैलिने बास्ना; सुगन्ध। |
| 69039 | महकदार | वि. | सुगन्ध भएको; वासनायुक्त। |
| 69040 | महकाइ | ना. | महकने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 69041 | महकाउनु | अ.क्रि. | १. सुगन्ध चल्नु; बास्ना आउनु। |
| 69042 | महकाउनु | अ.क्रि. | २. सडेगलेको नमिठो स्वादको वास चल्नु; वसाउनु। |
| 69043 | महकाउनु | अ.क्रि. | ३. गन्ध आउने पार्नु। |
| 69044 | महकिनु | अ.क्रि. | महकनु। |
| 69045 | महकिलो | वि. | महक भएको; महकदार। |
| 69046 | महज्जन | ना. | आदरभाउ गर्नुपर्ने व्यक्ति; ठुलाबडा मानिस। |
| 69047 | महत् | वि. | १. ठुलो; महान्; विशाल। |
| 69048 | महत् | वि. | २. यथेष्ट; प्रशस्त। |
| 69049 | महत् | वि. | ३. व्यापक। |
| 69050 | महत् | वि. | ४. हृष्टपुष्ट; बलवान्। |