|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 74101 | रसायन विज्ञान | ना. | रसायनसम्बन्धी विधिलाई प्रदर्शन गर्ने विद्या। |
| 74102 | रसायनशास्त्र | ना. | पदार्थमा रहने अनेकानेक रसतत्त्वको विवेचना वा विश्लेषण गर्ने विद्या; रसायनविज्ञान। |
| 74103 | रसाल | ना. | १. आँप; आम्रफल। |
| 74104 | रसाल | ना. | २. उखु। |
| 74105 | रसाल | ना. | ३. कटहर। वि. |
| 74106 | रसाल | ना. | ४. रसले भरिएको; रसिलो। |
| 74107 | रसाल | ना. | ५. मिठो; मधुर; स्वादयुक्त। |
| 74108 | रसालु | वि. | रस वा स्वाद लिन जान्ने। |
| 74109 | रसालो | ना. | सिखर्नी। |
| 74110 | रसिनु | अ.क्रि. | १. प्रेम हुनु; परस्परमा आकर्षण बढ्नु; हिमचिम हुनु। |
| 74111 | रसिनु | अ.क्रि. | २. तरल पदार्थ अलिअलि गरी चुहुनु। |
| 74112 | रसिनु | अ.क्रि. | ३. दुईवटा धातुका वस्तुहरू परस्परमा रसाइनद्वारा जोडिनु। |
| 74113 | रसिनु | अ.क्रि. | ४. प्वाल परेको ठाउँ रसाइनद्वारा टालिनु; रसाइनु। |
| 74114 | रसिक | वि. | १. रस वा स्वाद लिने; पारख गर्न जान्ने। |
| 74115 | रसिक | वि. | २. आनन्दी; मगनमस्त। |
| 74116 | रसिक | वि. | ३. क्रीडाप्रेमी; खेलप्रिय। |
| 74117 | रसिक | वि. | ४. रसदार; स्वादिष्ठ। ना. |
| 74118 | रसिक | वि. | ५. सौन्दर्य, कला, साहित्य आदि विषयमा अनुराग भएको व्यक्ति; सहृदयी व्यक्ति; भावयुक्त व्यक्ति। |
| 74119 | रसिक | वि. | ६. काव्य र कलाको मर्म बुझ्न सक्ने व्यक्ति; रसज्ञ। |
| 74120 | रसिकता | ना. | १. रसिकको गुण वा भाव; रसिकपन; रसज्ञता। |
| 74121 | रसिकता | ना. | २. हँसीदिल्लगी; ख्यालठट्टा। |
| 74122 | रसित | वि. | १. रस भएको; रसयुक्त। |
| 74123 | रसित | वि. | २. रसाएको; चुहेको। |
| 74124 | रसित | वि. | ३. शब्द वा आवाज निकालिएको। |
| 74125 | रसिद | ना. | कुनै वस्तु वा पैसा बुझाउँदा बुझ्ने तर्फबाट बुझाउनेले लिइराख्ने पुर्जी; भर्पाई। |
| 74126 | रसिया | ना. | १. युवकयुवतीले परस्परमा प्रश्नोत्तर गरेर गाउने शृङ्गार रसयुक्त लोकगीत; तरुनी-तन्नेरी मिलेर गाइने दोहोरी; जुहारीको एक प्रकार। |
| 74127 | रसिया | ना. | २. झ्याउरे छन्दको एक प्रकार। |
| 74128 | रसिलो | वि. | १. धेरै रस भएको; रसैरस भरिएको। |
| 74129 | रसिलो | वि. | २. मिठो; स्वादिष्ठ। |
| 74130 | रसिलो | वि. | ३. सुन्दा आनन्द लाग्ने; सुमधुर। |
| 74131 | रसिलो | वि. | ४. मिजासिलो; रमाइलो कुरा गर्ने। |
| 74132 | रसिलो | वि. | ५. ठट्यौलो; रसिक। |
| 74133 | रसुवा | ना. | १. नेपालको वाग्मती अञ्चलको काठमाडौँ जिल्लाभन्दा उत्तरी भेकतिर रहेको एक पहाडी जिल्ला। |
| 74134 | रसुवा | ना. | २. सोही जिल्लाको उत्तरी भागमा पर्ने, आवतजावत गर्ने एक हिमाली भन्ज्याङ। |
| 74135 | रसेटो१ | ना. | १. रस पकाउने वा केही पकाउने चुलो; उखु, कागती, तित्री आदिको रस पकाउने ठुलो चुलो। |
| 74136 | रसेटो१ | ना. | २. पकाउने, पिँध्ने आदि धेरै कामधन्दाको टन्टा; झमेला। |
| 74137 | रसेटो२ | ना. | कुनै चिजबिजको थुप्रो वा डङ्गुर। |
| 74138 | रसौषध | ना. | पारो हालेर तयार गरिएको औषधी; धातुको भस्मको रसादि। |
| 74139 | रस्ता | ना. | १. बाटो; मार्ग। |
| 74140 | रस्ता | ना. | २. कुनै कार्यसम्पादन गर्ने उपाय; काम गर्ने कुनै पनि तरिका। |
| 74141 | रस्ताकिस्ता | ना. | १. कामकाज गर्ने प्रबन्ध; कार्यसञ्चालन गर्ने प्रबन्ध; रस्ता। |
| 74142 | रस्ताकिस्ता | ना. | २. विभिन्न प्रकारका आर्थिक कारोबार गर्ने बन्दोबस्त; रकमकलमका ठेकाहरूको लेनदेन गर्ने व्यवस्था। |
| 74143 | रस्याइ | ना. | रस्याउने वा थुप्य्राउने क्रियाप्रक्रिया। |
| 74144 | रस्याइनु | क.क्रि. | रस्याउने काम गरिनु; थुप्य्राइनु। |
| 74145 | रस्याउनु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुको डङ्गुर लगाउनु; रास पार्नु; थुपार्नु। |
| 74146 | रस्याउनु | स.क्रि. | २. मलत्याग गर्नु; थुस्स्याउनु (निन्दार्थमा )। |
| 74147 | रह | ना. | पानीको ठुलो दह; ताल; ह्रद। |
| 74148 | रहनु | अ.क्रि. | १. बस्नु; ठहर्नु; टिक्नु। |
| 74149 | रहनु | अ.क्रि. | २. मौजुद हुनु; उपस्थित हुनु; विद्यमान हुनु। |
| 74150 | रहनु | अ.क्रि. | ३. गतिमा अडान आउनु; रोकिनु; थामिनु। |