|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 76551 | लफन्दर | वि. | १. धेरै बोल्ने; बतौरे। |
| 76552 | लफन्दरे | वि. | लफन्दरो। |
| 76553 | लफन्दरो | वि. | १. बेकम्मा; रद्दी। |
| 76554 | लफन्दरो | वि. | २. लफङ्गो। |
| 76555 | लफन्धर | वि. | १. धेरै बोल्ने; फतौरो। |
| 76556 | लफन्धर | वि. | २. स्वास्नी मरेको; राँडो। |
| 76557 | लफन्धरी | वि. | १. धेरै बोल्ने (स्त्री); फतौरी। |
| 76558 | लफन्धरी | वि. | २. पोइ मरेकी; राँडी। |
| 76559 | लफरलफर | क्रि.वि. | लफलफाउने खालका लुगा हल्लाएर। |
| 76560 | लफलफ | क्रि.वि. | १. पानी आदिले भिजेका लुगा लाउँदा शरीरमा बराबर टाँसिने गरी; लफ्य्राक-लफ्य्राक। वि. |
| 76561 | लफलफ | क्रि.वि. | २. भिजेको; रुझेको। |
| 76562 | लफलफाइ | ना. | लफलफाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 76563 | लफलफाइनु | अ.क्रि. | लफलफ होइनु। |
| 76564 | लफलफाउँदो | वि. | लफलफ गर्दो; भिजेर तर भएको। |
| 76565 | लफलफाउनु | अ.क्रि. | १. लुगा भिजी शरीरमा च्याप्प-च्याप्प टाँसिनु। |
| 76566 | लफलफाउनु | अ.क्रि. | २. पानीले बेसरी रुझ्नु; निथ्रुक्क हुनु। |
| 76567 | लफुङ्गो | वि. | हे. लफङ्गो। |
| 76568 | लफ्रक्क | क्रि.वि. | भिजेको वा लामो भएको लुगा हल्लने वा भुइँमा घस्रने चालसित; लफलफ। |
| 76569 | लफ्य्राकलफ्य्राक | क्रि.वि. | १. भिजेको लुगा शरीरमा च्याप्प टाँसिने गरी; लफलफ। |
| 76570 | लफ्य्राकलफ्य्राक | क्रि.वि. | २. लफङ्गो भएर हिँड्ने चालसित; विनाकामले हल्लिएर। |
| 76571 | लफ्य्राक्क | क्रि.वि. | धेरै पाँजिएर लफ्रक्क हुने गरी। |
| 76572 | लबज | ना. | १. शब्द; पद। |
| 76573 | लबज | ना. | २. वचन; बोली। |
| 76574 | लबज | ना. | ३. भन्ने तरिका; भनाइ। |
| 76575 | लबज | ना. | ४. अभिप्राय। |
| 76576 | लबटो | ना. | १. हर्थुङ्गोदेखि जोरेका औँलाका टुप्पासम्मको आकार; हत्केलो; लपेटो। |
| 76577 | लबटो | ना. | २. त्यस्तो आकारले गरेको प्रहार; थप्पड। |
| 76578 | लबट्याइ | ना. | लबट्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 76579 | लबट्याइनु | क.क्रि. | लबटाले हानिनु। |
| 76580 | लबट्याउनु | स.क्रि. | १. लबटाले हान्नु; थप्प्याउनु। |
| 76581 | लबट्याउनु | स.क्रि. | २. गाँस हाल्दै धमाधम खानु; गप्फ्याउनु। |
| 76582 | लबर | वि. | १. झुटो कुरा गर्ने; ढँटुवा; फटाहा। |
| 76583 | लबर | वि. | २. धेरै बोल्ने; गफडी; गफी। |
| 76584 | लबरचट्टा | वि. | १. फटाइँ गरेर ठग्दै हिँड्ने। |
| 76585 | लबरचट्टा | वि. | २. मुखले जगतै मार्ने। |
| 76586 | लबरपाँडे | वि. | १. नाटकमा हास्यरसको अभिनय गर्ने (पात्र); विदूषक। |
| 76587 | लबरपाँडे | वि. | २. ठट्यौलो; हँस्सीमजाक गर्ने। |
| 76588 | लबरपाँडे | वि. | ३. जतासुकै पनि कुरो ठिक्क पार्न जान्ने; लबारो। |
| 76589 | लबरल्वाँठ | वि. | लण्ठ; बेकम्मा। |
| 76590 | लबरी | ना. | लबरको काम वा स्वभाव। |
| 76591 | लबरस्वाँठ | वि. | मूर्ख; गोबरगणेश; लद्दू। |
| 76592 | लबरो | वि. | हे. लबर। |
| 76593 | लबर्चट्टा | वि. | १. ढँटुवा; लबर्चट्टु; ढाँट। |
| 76594 | लबर्चट्टा | वि. | २. धूर्त; चोट्टा; ठग। |
| 76595 | लबर्चट्टा | वि. | ३. लफुङ्गो। |
| 76596 | लबर्चट्टु | वि. | लबर्चट्टो। |
| 76597 | लबस्तरी | ना. | १. 'लबस्तरो' को स्त्रीरूप; नकच्चरी; फलफले। |
| 76598 | लबस्तरी | ना. | २. नहरनी वा छुरा उध्याउने छाला। |
| 76599 | लबस्तरो | वि. | १. लाज नभएको; नकचरो; निर्लज्ज; थेत्तरो। |
| 76600 | लबस्तरो | वि. | २. कामकुरामा बाधा पार्ने। ना. |