|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 78601 | वक्ता | ना. | १. कथापुराण आदि भन्ने व्यक्ति; वाचक। |
| 78602 | वक्ता | ना. | २. भाषण दिने वा बोल्ने व्यक्ति। वि. |
| 78603 | वक्ता | ना. | ३. भन्ने वा बोल्ने; भाषण दिने। |
| 78604 | वक्तृता/वक्तृत्व | ना. | १. भाषण गर्ने खुबी वा चतुऱ्याइँ; वाक्कौशल। |
| 78605 | वक्तृता/वक्तृत्व | ना. | २. प्रवचन; भाषण। |
| 78606 | वक्र | वि. | १. टेढो; बाङ्गो। |
| 78607 | वक्र | वि. | २. कुप्रिएको; कुप्रो। |
| 78608 | वक्र | वि. | ३. विपरीत गतिमा चलेको (ग्रह, दृष्टि आदि )। |
| 78609 | वक्रगति | ना. | १. टेढो चाल; उल्टो वा बाङ्गो गति। |
| 78610 | वक्रगति | ना. | २. मङ्गलग्रह। वि. |
| 78611 | वक्रगति | ना. | ३. उल्टो गति वा क्रियाकलाप भएको। |
| 78612 | वक्रगामी | वि. | टेढो चाल चल्ने; वक्रगतिमा जाने वा चल्ने। |
| 78613 | वक्रता | ना. | १. वक्र हुनाको भाव वा स्थिति; बाङ्गोपन; टेढोपन। |
| 78614 | वक्रता | ना. | २. बेइमानी। |
| 78615 | वक्रतुण्ड | ना. | १. गणेश। |
| 78616 | वक्रतुण्ड | ना. | २. सुगा। |
| 78617 | वक्रदृष्टि | ना. | १. रिस जनाउने हेराइ; टेढो नजर; कुदृष्टि। |
| 78618 | वक्रदृष्टि | ना. | २. टेढो आँखो। |
| 78619 | वक्रोक्ति | ना. | १. श्लिष्ट शब्दद्वारा गरिने उपहास वा व्यङ्ग्य। |
| 78620 | वक्रोक्ति | ना. | २. काव्यमा काकु वा श्लेषद्वारा भिन्न अर्थ गर्दा पर्ने एक अर्थालङ्कार। |
| 78621 | वक्रोक्ति प्राधान्यवाद | ना. | शब्द र अर्थ दुवैमा कुरो घुमाएर चमत्कार देखाइनुलाई काव्यको आत्मा मान्ने सिद्धान्त। |
| 78622 | वक्रोक्तिवाद | ना. | काव्यशास्त्रका आचार्य कुन्तकद्वारा प्रतिपादित उक्तिवैचित्र्य नै काव्यको आत्मा हो भनी मान्ने एक काव्यसिद्धान्त। |
| 78623 | वक्रोक्तिवादी | वक्रोक्तिवादको समर्थक वा अनुयायी। | |
| 78624 | वक्ष | ना. | छाती। |
| 78625 | वक्षस्थल | ना. | छाती; वक्ष। (उदा.- तिम्रो शीतल वक्षस्थलमा, यो कविको शैशवकाल बित्यो- सिद्धिचरण)। |
| 78626 | वक्षोज / वक्षोरुह | ना. | कुच; स्तन। |
| 78627 | वगला | ना. | बगलामुखी। |
| 78628 | वगलामुखी | दश महाविद्यामध्ये एक। | |
| 78629 | वङ्ग | ना. | १. कपासको ढिँडी; रुवो। |
| 78630 | वङ्ग | ना. | २. राङ धातु। |
| 78631 | वङ्ग | ना. | ३. बङ्गलादेश। |
| 78632 | वङ्ग | ना. | ४. भारतमा पर्ने एक क्षेत्र; पश्चिम बङ्गाल। |
| 78633 | वचन | ना. | १. मानिसका मुखबाट निस्कने वा उच्चरित हुने कुनै पनि सार्थक शब्द; बोली; वाणी; भनाइ; कथन। |
| 78634 | वचन | ना. | २. पक्कापक्की गरिने कुरो; कबुल; प्रतिज्ञा। |
| 78635 | वचन | ना. | ३. शास्त्रमा बताइएको विधिविधानसम्बन्धी कुरो वा सूत्र। |
| 78636 | वचन | ना. | ४. कुनै कामका निम्ति कसैलाई गरिने आज्ञा; आदेश। |
| 78637 | वचन | ना. | ५. व्याकरणमा शब्दका रूपबाट एक वा एकभन्दा धेरै बुझाउने विधान वा त्यस्तो सङ्ख्या (जस्तो- एकवचन, बहुवचन आदि)। |
| 78638 | वचनपत्र | ना. | सरकारले जनतासँग ऋण लिएर अमुक व्यक्तिबाट यति ऋण लिइएको छ र त्यसको ब्याज यस हिसाबले दिनुपर्छ भनी लेखिएको पत्र; ऋणपत्र। |
| 78639 | वचनबद्ध | वि. | आफूहरूमा मात्र सीमित कुनै काम गर्न वा नगर्न प्रतिज्ञा गरेको; वचन दिएको; कबुलमा बाँधिएको। |
| 78640 | वचनबद्धता | ना. | वचनबद्ध हुने भाव वा स्थिति; वचन दिने वा कबुलमा बाँधिने काम। |
| 78641 | वचन लाउनु | टु. | चित्त दुख्ने गरी भन्नु। (उदा.- यसरी मुटु छेड्ने वचन नलाऊ न।) |
| 78642 | वजन | ना. | १. कुनै बोझको परिमाण वा तौल; वस्तुको भार; गह्रुँगोपन। |
| 78643 | वजन | ना. | २. कुनै विषयको महत्त्व वा विशेषता; गहकिलोपन। |
| 78644 | वजनदार | वि. | १. वजन भएको; गह्रौँ। |
| 78645 | वजनदार | वि. | २. गहकिलो; महत्त्वपूर्ण। |
| 78646 | वजनी | वि. | वजनदार। |
| 78647 | वजिर | ना. | १. मन्त्री; अमात्य। |
| 78648 | वजिर | ना. | २. हे. बजिर। |
| 78649 | वज्र | ना. | १. इन्द्रको मुख्य हतियार। |
| 78650 | वज्र | ना. | २. औधी साह्रो वस्तु। |