|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 81251 | विरह | ना. | ५. त्याग। |
| 81252 | विरहग्रन्थि | ना. | विरहवेदनाले मुटुमा परेको भक्कानो; वियोगव्यथाको गाँठो। |
| 81253 | विरहाग्नि | ना. | विरहबाट भएको भुटो वा पिर; वियोगजन्य चिन्ता। |
| 81254 | विरहानल | ना. | विरहाग्नि। |
| 81255 | विरहिणी | ना. | वियोगिनी; प्रेमीबाट बिछोड भएकी नायिका। |
| 81256 | विरहित | वि. | १. नभएको; रहित। |
| 81257 | विरहित | वि. | २. छाडिएको; परित्यक्त। |
| 81258 | विरही | ना. | १. प्रेमिकाबाट बिछोड भएको नायक; वियोगी पुरुष। वि. |
| 81259 | विरही | ना. | २. एक्लो; ठिङ्गो; नागो। |
| 81260 | विरही | ना. | ३. बिछोड भएको; वियोगी। |
| 81261 | विरहोत्कण्ठिता | ना. | सङ्केतित समय र स्थानमा प्रेमी नआइदिनाले उत्कण्ठित भई छटपटिएकी नायिका। |
| 81262 | विराग | ना. | राग वा विषयवासनाप्रतिको इच्छा हटेको स्थिति; विरक्ति; वैराग्य। |
| 81263 | विरागी | वि. | १. राग वा विषयभोगको लालसा भएको; अनासक्त; वैरागी। |
| 81264 | विरागी | वि. | २. विरक्त। |
| 81265 | विराजमान | वि. | १. सुहाएको; शोभायमान; शोभित। |
| 81266 | विराजमान | वि. | २. आनन्दसँग बसेको वा रहेको; विराजित। |
| 81267 | विराजमान | वि. | ३. रहेको; विद्यमान; उपस्थित; मौजुद। |
| 81268 | विराजित | वि. | १. सुखसुविधाका साथ बसेको; आनन्दसँग रहेको। |
| 81269 | विराजित | वि. | २. सुशोभित। |
| 81270 | विराजित | वि. | ३. उपस्थित; मौजुद। |
| 81271 | विराट् | ना. | १. विश्वरूप परब्रह्म। |
| 81272 | विराट् | ना. | २. विश्व; संसार। |
| 81273 | विराट् | ना. | ३. क्षत्रिय। वि. |
| 81274 | विराट् | ना. | ४. ठुलो आकारको; ज्यादै ठुलो। |
| 81275 | विराट् | ना. | ५. विस्तृत। |
| 81276 | विराट | ना. | १. महाभारतको समयको एक देश। |
| 81277 | विराट | ना. | २. त्यसै देशका राजा। |
| 81278 | विराटनगर | ना. | पूर्वी नेपालको कोसी अञ्चल, मोरङ जिल्लामा पर्ने एक प्रमुख औद्योगिक सहर। |
| 81279 | विराध | ना. | १. रामायणकालमा रामले बध गरेको एक राक्षस। |
| 81280 | विराध | ना. | २. अपकार; बिगार। |
| 81281 | विराध | ना. | ३. अपमान; तिरस्कार। |
| 81282 | विराध | ना. | ४. विरोध; असहमति। |
| 81283 | विराम | ना. | १. रोकिने वा थामिने काम। |
| 81284 | विराम | ना. | २. थकाइ मार्ने वा सुस्ताउने काम; विश्राम। |
| 81285 | विराम | ना. | ३. समाप्ति; अन्त। |
| 81286 | विराम | ना. | ४. वाक्य, वाक्यांश आदिको अन्तमा अडान लिने ठाउँ वा त्यस्तो चिह्न। |
| 81287 | विराम | ना. | ५. छन्दको बिचबिचमा केही क्षण रोकिने ठाउँ; यति। |
| 81288 | विरामचिह्न | ना. | लेख आदिमा प्रयोग गरिने विरामसूचक चिह्न (पादविराम, अर्धविराम, पूर्णविराम आदि)। |
| 81289 | विराम सन्धि | ना. | विशेष परिस्थितिमा दुवै पक्षको स्वीकृतिबाट केही अवधिका लागि लडाइँ बन्द गर्ने सम्झौता। |
| 81290 | विरुत | ना. | १. चिच्च्याएको शब्द; चीत्कार। |
| 81291 | विरुत | ना. | २. होहल्ला; कोलाहल। |
| 81292 | विरुत | ना. | ३. चराहरूको कूजन; कलरव। वि. |
| 81293 | विरुत | ना. | ४. अस्पष्ट शब्द भएको; बोलेको नबुझिने खालको। |
| 81294 | विरुत | ना. | ५. गुञ्जायमान। |
| 81295 | विरुद | ना. | १. गुण बखान्ने काम; प्रशस्ति; कीर्तिगाथा। |
| 81296 | विरुद | ना. | २. प्राचीन कालका राजामहाराजाहरूको मानबोधक र कीर्तिसूचक पदवी। |
| 81297 | विरुद | ना. | ३. कीर्ति; यश। |
| 81298 | विरुदावली | ना. | १. कविता वा गद्यबाट गरिने राजस्तुति। |
| 81299 | विरुदावली | ना. | २. गुण, उदारता, पराक्रम आदिको विस्तृत वर्णन; सविस्तार प्रशंसा। |
| 81300 | विरुद्ध | वि. | १. कुनै विचार, मत, सिद्धान्त, इच्छा, गुण आदिसँग मेल नखाने किसिमको; विपरीत। |