|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 93251 | हलाइ | ना. | हाल्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 93252 | हलाइनु | क.क्रि. | हाल्न लाइनु। |
| 93253 | हलाउनु | प्रे. क्रि. | हाल्न लाउनु। |
| 93254 | हलान | ना. | हाल्ने काम वा खेप; हलाइ। |
| 93255 | हलापाटे | ना. | हलो जोत्ने मानिस; हली। |
| 93256 | हलायुध | ना. | कृष्णका दाजु बलराम; हलधर। |
| 93257 | हलाल | ना. | इस्लाम धर्मका अनुसार मासु खानका लागि घोक्रो रेटेर खसी, भेडा आदि पशु मार्ने तरिका। |
| 93258 | हलाहल | ना. | १. क्यात्तुकेका छाँटका लामालामा सेता स भएका पात, झुसिला लामालामा डाँठमा प्याजी रङका झुसिला लाम्चा फल र फलका टुप्पामा मसिनो रातो फूल तथा सो कन्द हुने, हिमालयका लेकमा पाइने एक जातको विषबुटी; नर्सिङ विष |
| 93259 | हलाहल | ना. | २. पुराणअनुसार देवदानवले मिलेर समुद्रमन्थन गर्दा निस्केको कडा विष। |
| 93260 | हली | ना. | १. खेतीकमाइ गर्नका लागि हलो जोत्ने मानिस; हरुवा। |
| 93261 | हली | ना. | २. वसुदेवका छोरा बलराम। |
| 93262 | हलीभाग | ना. | १. शारीरिक श्रम बेसी गर्ने र खान पनि अबेर आउने हुँदा भोक र श्रमअनुसार हलीलाई चाहिने खानाको निकै ठुलो परिमाण। |
| 93263 | हलीभाग | ना. | २. त्यस्तै ठुलो भाग। |
| 93264 | हलुको | वि. | १. सजिलै उचाल्न र बोक्न सकिने; गह्र नभएको; कम वजनको; हलौ हलका। |
| 93265 | हलुको | वि. | २. उज्जर वा चर्को रङ्ग नभएको फिक्का। |
| 93266 | हलुको | वि. | 3. मानमर्यादा नभएको; कम इज्जतको; अप्रतिष्ठित। |
| 93267 | हलुको | वि. | ४. थोरै अलिकति (घाउ वा चोट ) | |
| 93268 | हलुङ | वि. | हलुको। |
| 93269 | हलुङ्कसी | क्रि.वि. | हलुङ्गो चालसित; बिस्तारै। (उदा.- मनको भुमरो हलुङ्कसी प्रभुको पाउसरोजमा पसी लेखनाथ; 'लालित्य')। |
| 93270 | हलुङ्गो | वि. | हलुको; हलौँ। |
| 93271 | हलुवा | ना. | गहुँको पिठो वा सुजी घिउमा भुटी सखर; चिनी आदि मिलाएर दुधमा वा घिउ र चास्नीमा पकाइएको नरम खाद्य पदार्थ; मनभोग। |
| 93272 | हलुवाई | ना. | हलुवा, लड्डु, पेडा आदि मिठाई बनाउने र बेच्ने पेसा भएको व्यक्ति वा जाति, मिठाई बेच्ने पसले; हलवाई | |
| 93273 | हलुवाबेत/हलुवाबेद | ना. | कडाकडा पात, सेता फूल, राता, मझौला खालका गुलिया फल हुने एक रुख वा त्यसैको फल | |
| 93274 | हले | वि. | १. हलगोरु जोत्ने; हली। |
| 93275 | हले | वि. | २. नेपालमा कृषकका तीन श्रेणी (हले; कोदाले र सुकुम्बासी) - मध्ये एक। |
| 93276 | हलेकोदाले | वि. | १. हलाले जोत्ने र कोदालाले खन्ने। |
| 93277 | हलेकोदाले | वि. | २. हलगोरु हुने र कोदालाले खनेर मात्र दुःखजिलो गर्ने। |
| 93278 | हलेदे | वि. | १. हलेदोजस्तो; हलेदोको रङको। ना. |
| 93279 | हलेदे | वि. | २. हलेदो हुने ठाउँ। |
| 93280 | हलेदे आँप | ना. | आँपको जस्तो गन्ध आउने र अचार बनाएर खाइने एक जातको हलेदो; हर्दिआँप। |
| 93281 | हलेदो | ना. | सर्वदाका जस्ता ठुलठुला पात हुने, तलैतला परेका सेता वा पहेँला फूल फुल्ने, अदुवाको आकारको, तितो टर्रो भावको पहेँलो कन्द हुने, एक जातको बोट वा सुकाएर बेसार बनाइने त्यसैको कन्द | |
| 93282 | हलेपाखो | ना. | हरेक रोपनीमा सरदर पन्ध्र पाथी अनाज पैदा हुने असल खालको पाखो। |
| 93283 | हलेबीज | ना. | बीजनप्रणालीमा तिरो लगाउनका लागि कायम गरिएको एक हल गोरुबाट जोत्न मिल्ने जग्गा। |
| 93284 | हलेसा | ना. | नाचनी' नामको नृत्यभित्र पर्ने एक थरी राग। |
| 93285 | हलेसो | ना. | हरियो गर्धन र गर्धनमनिको भाग प्याजी रङको हुने, टाउको निलो र पखेटा तथा पुच्छर फुस्रो रङको भएको, परेवाज एक जातको चरो। |
| 93286 | हलो | ना. | गोरु, राँगा आदिले तानेर खेतबारी जोत्ने फाली, अनौ, हरिस, जुवा र जोतारो भएको साधन; हल; हर। |
| 93287 | हलोजुवा | ना. | जोत्ने हलो र हलामा गोरु नार्ने जुवा। |
| 93288 | हलोजोता / जोताहा | ना. | हलो जोत्ने व्यक्ति; हली; हरुवा। |
| 93289 | हलौं | वि. | हलुङ्गो; हलुको। |
| 93290 | हलौ | ना. | फोन, ट्रङ्कल गर्दा वा कसैलाई भेट्दा सम्बोधन गरिने शब्द | |
| 93291 | हलौर | निपा. | कुनै कामकुरामा स्वीकृति जनाउने शब्द; हुन्छ; लौ। |
| 93292 | हल् | ना. | अन्तमा 'अ' स्वर नलागेका व्यञ्जनवर्णको मूल रूप; सो रूप देखाउन वर्णमुनि लगाइने छड्के रेखा (्) भएको चिह्न (जस्तो- क्, ख्, ग्, घ्, ङ् इ.)। |
| 93293 | हल्कनु | अ.क्रि. | बोटबिरुवा आदि छिटै सप्रनु; हलक्क बढ्नु; लहलहाउनु। |
| 93294 | हल्का | वि. | हलुको; हलौं। |
| 93295 | हल्काइ | ना. | हल्कने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 93296 | हल्काइनु | क.क्रि. | हल्काउने काम गरिनु; हलक्क बढाइनु। |
| 93297 | हल्काउनु | प्रे. क्रि. | हलक्क बढाउनु; लहलहाउने पार्नु। |
| 93298 | हल्काफुल्का | वि. | १. हलुको खालको। |
| 93299 | हल्काफुल्का | वि. | २. पथ्य (खाना)। |
| 93300 | हल्किनु | अ.क्रि. | हलक्क बढिनु। |