|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 93201 | हर्ने | वि. | हरण गर्ने; खोस्ने। |
| 93202 | हर्नेभर्ने | वि. | बनाउन र बिगार्न सक्ने; खोस्ने र दिने; हरण तथा भरण गर्ने; हर्ताकर्ता। |
| 93203 | हर्पी | ना. | १. सानो हर्पे। |
| 93204 | हर्पी | ना. | २. हर्पे। |
| 93205 | हर्पे | ना. | घिउ; तेल आदि हालिने काठको थेप्चो आकारको भाँडो; एक प्रकारको सिङमाङ; हर्पी | |
| 93206 | हर्फारबडी | ना. | ससाना पात, पहेंला फूल र अमलाजस्ता फल लाग्ने एक बोट वा त्यसैको फल; लवली। |
| 93207 | हर्ष | ना. | चिताएको कुरो पुग्दा वा चाहेजस्तो कुनै काम बन्दा मनमा हुने आनन्द; प्रसन्नता; खुसियाली। |
| 93208 | हर्षगीत | ना. | उत्सव आदिमा गाइने हर्षप्रधान गीत | |
| 93209 | हर्षबढाइँ | ना. | १. कुनै उन्नतिको काम हुँदा हर्षले मनाइने उत्सव; हर्कबढाइँ; खुसियाली। |
| 93210 | हर्षबढाइँ | ना. | २. ठुलो खुसियालीमा बन्दुक, तोप आदि पड्काई गरिने उत्सव वा बढाइँ। |
| 93211 | हर्षमान् | वि. | हर्षित; दङ्गदास। |
| 93212 | हर्षातिरेक | ना. | अत्यधिक हर्ष भएको स्थिति; चारैतिरबाट सुन्न पाइने हर्षको कुरो। |
| 93213 | हर्षाश्रु | ना. | धेरै कालपछि प्रियजनसँग मिलन हुँदा आनन्दको उद्रेकले आँखाबाट निस्कने आँसु; प्रेमाश्रु। |
| 93214 | हर्षित | वि. | ज्यादै हर्ष अनुभव भएको; प्रसन्न; आनन्दित; पुलकित। |
| 93215 | हर्सन्दा | ना. | भइपरी आउने कामकाजका निम्ति सरकारी ढुकुटीमा जगेडा राखिछोडिने रकम; अतिरिक्त कामका लागि छुट्ट्याइएको धन। |
| 93216 | हर्सा | ना. | गुदद्वारको भित्रपट्टि खटिरो आउने र रगत बग्ने एक रोग; अल्काई; अर्श। |
| 93217 | हर्से | वि. | हर्साको रोग लागेको। |
| 93218 | हलपिराहा | वि. | हल वा साथीलाई नसहने; जोडालाई पिर्ने (पशु वा मानिस)। |
| 93219 | हलफुटाइ | ना. | साथीसाथी फुट्ने छुट्टिने काम। |
| 93220 | हल | ना. | १. खेतबारी जोतिने काठे साधन वा फलामे यन्त्र; हलो। |
| 93221 | हल | ना. | २. एउटा हलाले दिनभरि जोतिने जमिनको एकाइ (जस्तो- एक हलको जग्गा, एक हलको मेलो इ.) । |
| 93222 | हल | ना. | ३. एउटै हलामा नारिएका गोरुको जोडी । वि. |
| 93223 | हल | ना. | ४. जोडा; युगल । (उदा.- ती दुई साथी एक हल भएका छन्)। |
| 93224 | हल | ना. | कुनै कठिन विषय, प्रश्न, समस्या आदिको समाधान; निराकरणको उपाय | |
| 93225 | हलका | वि. | हलुको। |
| 93226 | हलका | ना. | छुट्ट्याइएको क्षेत्र; निर्धारित घेरो; वृत्त; परिधि। |
| 93227 | हलकारो | ना. | १. चिठीपत्र आदि घरघर बाँड्दै हिँड्ने हुलाकअड्डाको निम्नतहको कर्मचारी; हुलाकी। |
| 93228 | हलकारो | ना. | २. हुलाकी सिपाही। |
| 93229 | हलक्क | क्रि.वि. | बोटबिरुवा आदि छिटै बढ्ने वा हुर्कने गरी; छिटै सप्रने चालसित। |
| 93230 | हलगोरु | ना. | १. एउटै सोइलामा नारिने वा सँगसँगै जोतिने गोरु; जोडा गोरु। |
| 93231 | हलगोरु | ना. | २. आपसमा प्रायः नछुट्टिने दुई व्यक्ति; जोडी दौँतर| |
| 93232 | हलचल | ना. | १. हल्लने, चल्ने र चलबलाउने काम | |
| 93233 | हलचल | ना. | २. जनतामा त्रास र आतङ्क फैलँदा हुने हल्लाखल्ला; खलबली; कोलाहल | |
| 93234 | हलधर | ना. | १. पुराणप्रसिद्ध वसुदेवका छोरा बलराम। |
| 93235 | हलधर | ना. | २. लो जो व्यक्ति; ही वि. |
| 93236 | हलधर | ना. | ३. हलो बोक्ने; हलाले जोत्ने काम गर्ने। |
| 93237 | हल न चल | वि. | चल्न - चलमलाउन नसक्ने; रोगले शरीर हल्लाउनेसम्म क्षमता नभएको (व्यक्ति)। |
| 93238 | हलन्त | वि. | स्वररहित व्यञ्जनवर्ण अन्तमा हुने; हल् अन्तमा भएको (शब्द; जस्तो- पश्चात्; झन्; हट् इ.)। |
| 93239 | हलन्त बहिष्कार | ना. | प्राचीन र मध्यकालीन वाङ्मयकार एवं साहित्यिक स्रष्टाहरूको पालादेखि उच्चारणका आधारमा राम, विकास, एक आदि शब्दलाई गद्य वा पद्य दुवै विधामा विकल्पले राम्, विकास, एक् इत्यादि हलन्त रूपमा लेख्ने गरिएकोमा उक्त, वैयक्तिक हलन्त रूप लेखिनु हुँदैन र सक्छन्, भन्छन् आदि क्रियापदलाई सकछन, भनछन आदि रूपमा लेखिनुपर्छ भनी सं. १९६५ मा 'माधवी' पत्रिकाका सम्पादक स्व. राममणि आचार्य दीक्षित र उनका अनुयायीहरूले प्रस्तुत गरेको मत र सो मतसँग सम्बन्धित आन्दोलन। |
| 93240 | हलपाटे | वि. | जोडा हुनुपर्नेमा नभई एक्लो भएको; जोडीबाट छुट्टिएको वा अर्को जोडाको मृत्यु भएको (गोरु वा व्यक्ति)। |
| 93241 | हलम्बु | वि. | कुनै कामकाज नभएको; बेकम्मा; लट्ठक; हरिलम्फु; लन्ठ | |
| 93242 | हवाई | ना. | हलुवाई | |
| 93243 | हलसारो | ना. | १. प्रायः बर्खे बाली लगाउने बेलामा पानी बर्सेपछि सर्वप्रथम हलो चलाउँदा भूमिपूजा गरेर मनाइने उत्सव; वसन्तपञ्चमीजस्ता कृषिपर्वमा पहिलो पटक हलो जोत्ने काम। |
| 93244 | हलसारो | ना. | २. पाडा, बाच्छा मरेको लैनो भैँसी वा गाई; हतुवा पशु। |
| 93245 | हलसारो | ना. | ३. बुहारीले पत्यार गरेर कसैलाई राख्न दिएको वस्तु। वि. |
| 93246 | हलसारो | ना. | ४. पाडाबाछा मरेर हातले पघार्नुपर्ने; हतुवा (गाई-भैँसी); हातसारो। |
| 93247 | हलहल | क्रि.वि. | १. छाद्ने वा बान्ता गर्ने चाले। |
| 93248 | हलहल | क्रि.वि. | २. बोटबिरुवाहरू राम्रोसँग सप्रने र बढ्ने गरी। |
| 93249 | हलहलती / हलहली | क्रि.वि. | अझै हलहल भएर। |
| 93250 | हलहले | ना. | पालुङ्गाका छाँटका पात हुने र तरकारी खाइने एक थरी साग। |