|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 10101 | उपहार | ना. | १. कुनै खुसियालीका प्रसङ्गमा मान्यजन वा मित्रलाई दिइने भेट; कोसेली; सौगात; नजराना। |
| 10102 | उपहार | ना. | २. राम्रो वा योग्य काम गर्नेलाई सम्मानार्थ चिनुस्वरूप दिइने वस्तु । |
| 10103 | उपहारक | वि. | उपहार दिने; कोसेली चढाउने । |
| 10104 | उपहास | ना. | १. अर्कालाई लज्जित तुल्याउन वा खिसीटिउरी गर्नका निम्ति गरिने हँस्सीठट्टा; गिल्ला । |
| 10105 | उपहास | ना. | २. निन्दा; बदनामी । |
| 10106 | उपहासक | वि. | उपहास गर्ने; हँस्सी उडाउने; गिल्ला गर्ने । |
| 10107 | उपहास्य | वि. | उपहास गर्न योग्य; हँस्सी गर्न लायक । |
| 10108 | उपहृत | वि. | उपहार चढाइएको; सौगात दिइएको । |
| 10109 | उपांशु | ना. | एकान्तमा अरूले सुनिने गरी गरिएको देवताको प्रार्थना; मन्त्रजप । |
| 10110 | उपाखण्ड | ना. | उत्पात; ज्यादा; औधी; उधुम । |
| 10111 | उपाख्यान | ना. | १. पुरानो कथा; प्राचीन वृत्तान्त । |
| 10112 | उपाख्यान | ना. | २. ठुलो कथाअन्तर्गत रहने सानो कथा । |
| 10113 | उपाख्यान | ना. | ३. उखान । |
| 10114 | उपाङ्ग | ना. | १. कुनै अङ्गको भाग; अवयव । |
| 10115 | उपाङ्ग | ना. | २. कुनै वस्तुको अभावपूर्ति गर्ने अर्को सहायक वा पूरक वस्तु । |
| 10116 | उपादान | ना. | १. लिने वा ग्रहण गर्ने काम । |
| 10117 | उपादान | ना. | २. पाउने काम; प्राप्ति; उपलब्धि । |
| 10118 | उपादान | ना. | ३. कुनै वस्तुको उपयोग गर्ने काम वा प्रक्रिया । |
| 10119 | उपादान | ना. | ४. बोध; ज्ञान । |
| 10120 | उपादान | ना. | ५. कुनै वस्तु तयार हुने सामग्री; साधन; कारण; हेतु । |
| 10121 | उपादान | ना. | ६. कुनै कामका निम्ति दिइएको एकमुस्ट रकम । |
| 10122 | उपादान कारण | ना. | कुनै वस्तुका उत्पादनमा रहने मुख्य भौतिक वस्तु (जस्तै- कपडाको उपादान कारण धागो) । |
| 10123 | उपादेय | वि. | १. लिन लायक; ग्रहण गर्न योग्य । |
| 10124 | उपादेय | वि. | २. उत्तम; श्रेष्ठ। |
| 10125 | उपादेय | वि. | ३. काम लाग्ने; उपयोगी। |
| 10126 | उपादेयता | ना. | १. ग्रहण गर्न योग्य हुनाको भाव वा अवस्था । |
| 10127 | उपादेयता | ना. | २. उपयोगिता । |
| 10128 | उपाधि | ना. | १. योग्यता, महत्त्व, सम्मान आदि जनाउने पद वा शब्द; पदवी; पद; दर्जा। |
| 10129 | उपाधि | ना. | २. एउटा कुरालाई अर्कै कुरा बताउने छल; कपट । |
| 10130 | उपाधि | ना. | ३. उपद्रव; उत्पात। |
| 10131 | उपाधि | ना. | ४. कर्तव्यको विचार; धार्मिक चिन्तन । |
| 10132 | उपाधिधारी | वि. | उपाधि पाएको; पदवी पाएको । |
| 10133 | उपाध्यक्ष | ना. | कुनै संस्था आदिमा अध्यक्षको सहायक भएर काम गर्ने अधिकारी; उपसभापति । |
| 10134 | उपाध्याय | ना. | १. वेदवेदाङ्ग पढाउने गुरु । |
| 10135 | उपाध्याय | ना. | २. शिक्षण वा अध्यापनकार्य गर्ने व्यक्ति । |
| 10136 | उपाध्याय | ना. | ३. उत्तम ब्राह्मणजाति भन्ने बुझाउँदा प्रयोग गरिने शब्द । |
| 10137 | उपाध्यायी | ना. | १. शिक्षिका; उपाध्याया । |
| 10138 | उपाध्यायी | ना. | २. अध्यापककी पत्नी; गुरुमा। |
| 10139 | उपान्त | वि. | १. अन्त्यभन्दा पहिलेको; छेउका नजिकको । ना. |
| 10140 | उपान्त | वि. | २. लेख्दा दायाँबायाँ छोडिने कागतको भाग; मार्जिन । |
| 10141 | उपाम्मे | वि. | अगाध; ज्यादै; अपाम्मे । |
| 10142 | उपाय | ना. | १. कुनै असजिलो वा अप्ठेरो काम सजिलोसँग गर्ने युक्ति; जुक्ति । |
| 10143 | उपाय | ना. | २. उद्योग; प्रयत्न; सफलताका नजिक पुऱ्याउने मुख्य कुरो । |
| 10144 | उपायसिद्ध | वि. | उपायबाट सिद्ध हुन सक्ने । |
| 10145 | उपायान्तर | वि. | खास उपायदेखि बाहेकको; उपायदेखि भिन्न । |
| 10146 | उपार्जन | ना. | खेतीपाती, इलम, उद्योग आदिबाट गरिने कमाइ; आम्दानी । |
| 10147 | उपार्जनीय | वि. | १. कमाउन योग्य । |
| 10148 | उपार्जनीय | वि. | २. सङ्ग्रह गर्न लायक । |
| 10149 | उपार्जित | वि. | १. कमाइएको; आम्दानी गरिएको । |
| 10150 | उपार्जित | वि. | २. सङ्ग्रह गरिएको; बटुलिएको । |