|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 21201 | गिरीश | ना. | १. ठुलो पर्वत; गिरिराज। |
| 21202 | गिरीश | ना. | २. महादेव; शिव। |
| 21203 | गिर्खो | ना. | १. सानोतिनो फोको, फुकुन्डो वा खटिरो। |
| 21204 | गिर्खो | ना. | २. सानो आँख्लो। |
| 21205 | गिर्खो | ना. | ३. ढुङ्गा, माटा आदिको सानो टुक्रो। |
| 21206 | गिर्जाघर | ना. | इसाई धर्म मान्नेहरूले ईश्वरको प्रार्थना गर्ने घर। |
| 21207 | गिर्दा | ना. | १. चारैतिर लगाइएको घेरा; क्याम्पा;कुँडुलो।२. छरछिमेकको ठाउँ; घरगाउँ; हाता। |
| 21208 | गिर्रा | ना. | भकुन्डो खेल्ने एकातिर टाउको भएको लट्ठी। |
| 21209 | गिलगिल्याइ | ना. | गिलगिल्याउने काम वा प्रक्रिया। |
| 21210 | गिलगिल्याइनु | क.क्रि. | थिचेर वा चलाएर गिलो पारिनु; गिल्याइनु। |
| 21211 | गिलगिल्याउनु | स.क्रि. | थिचथाच पारी चलाएर गिलो गराउनु; गिल्याउनु। |
| 21212 | गिलगिल्याहट | ना. | गिलगिल्याउने भाव, स्थिति, क्रिया वा प्रक्रिया; गिलगिल्याइ। |
| 21213 | गिलसिरिन | ना. | कुर्कुच्चामा बन्चरे हुँदा, पैताला फाट्दा वा हातमुखको छाला नरम पार्न लेसेर लाइने लेदो चिल्लो पदार्थ। |
| 21214 | गिलाफ | ना. | पिँजरा छोप्ने ढक्कन; तकिया आदिको खोल। |
| 21215 | गिलास | ना. | पिँध केही सानो र मुख फुकेको पित्तल, स्टिल, सिसा आदिबाट बनेको पानी, चिया आदि खाने ठाडो लाम्चो भाँडो। |
| 21216 | गिलिक्क / गिलित्त | क्रि.वि. | गिलो हुने गरी (पाकेर वा सडेर); गलक्क; फतक्क। |
| 21217 | गिलिल्ल | क्रि.वि. | खित्का छोड्ने गरी; चर्को स्वरले (हाँस्ने किसिम )। |
| 21218 | गिलो | वि . | १. पानी मिसिएर नरम भएको।२. ठर्रो वा साह्रो नभएको; कमलो। |
| 21219 | गिलो | वि . | ३. समय पुगेर वा बढ्ता पाकी नरम भएको ( फलफूल )। |
| 21220 | गिल्टी | ना. | १. सेतो, हल्का र सस्तो एक प्रकारको धातु; आलमोनियम। |
| 21221 | गिल्टी | ना. | २. धातुका भाँडाहरूमा मुलम्मा लगाइने एक किसिमको धातु; निकल। |
| 21222 | गिल्टी | ना. | सर्दी लागेर, नसा खुम्चिएर वा जिउमा कुनै तोड आदि परेर शरीरका जोर्नीजोर्नीमा निस्कने गाँठो; फुकुन्डो। |
| 21223 | गिल्डर | ना. | हल्यान्ड वा नेदरल्यान्डका मुद्राको नाम। |
| 21224 | गिल्याइ | ना. | गिल्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 21225 | गिल्याइनु | क. क्रि. | गिलो पारिनु। |
| 21226 | गिल्याउनु | स.क्रि. | कुनै चिजलाई पानी हालेर वा थिचेर नरम पार्नु; गिलो तुल्याउनु। |
| 21227 | गिल्ल | क्रि.वि. | एकै खेप तिखो खित्का छाड्ने गरी (हाँस्ने किसिम )। |
| 21228 | गिल्ला | ना. | १. घोचपेचका साथ गरिने हँस्सी; ठट्टा।२. कसैलाई हियाएर गरिने निन्दा; घृणा; हेला। |
| 21229 | गिल्ला | ना. | ३. दोष लगाउने काम; आक्षेप। |
| 21230 | गिल्लिनु | अ.क्रि. | हे. गिज्जिनु। |
| 21231 | गिल्ली | ना. | हँसी; ठट्टा। |
| 21232 | गिल्ल्याइ | ना. | गिल्लिने र गिल्ल्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 21233 | गिल्ल्याइनु | क.क्रि. | गिल्ला गरिनु; गिज्याइनु। |
| 21234 | गिल्ल्याउनु | स.क्रि. | गिल्ला गर्नु; गिज्याउनु। |
| 21235 | गीत | ना. | विशेषतः गाउनका निम्ति रचिएको लयात्मक तथा सुललित पद्यरचना; गाना; गान। |
| 21236 | गीतकार | वि. | गीत रच्ने; गाना बनाउने। |
| 21237 | गीतगुञ्जन | ना. | गीतको मधुर लय वा ध्वनि; गानाको सुरिलो प्रतिध्वनि। |
| 21238 | गीतगोविन्द | जयदेवद्वारा रचित प्रख्यात संस्कृत गीतिकाव्य। | |
| 21239 | गीता | ना. | १. महाभारतमा युद्धबाट विमुख हुन लागेका अर्जुनलाई ज्ञान, कर्म र भक्तियोगका साथै मानवीय कर्तव्यबारे श्रीकृष्णले दिएको उपदेश। |
| 21240 | गीता | ना. | २. हिन्दूहरूको प्रसिद्ध दार्शनिक ग्रन्थ; भगवद्गीता। |
| 21241 | गीता | ना. | ३. ठुला महापुरुषले दिएका छन्दोबद्ध तथा ज्ञानमय उपदेश (रामगीता, भगवद्गीता, शिवगीता इ.)। |
| 21242 | गीताञ्जली | ना. | १. प्रार्थना गर्दै जोडिएको अँजुली।२. रवीन्द्रनाथ ठाकुरद्वारा रचित नोबेल पुरस्कार प्राप्त प्रसिद्ध एक गीतिकाव्य। |
| 21243 | गीति | ना. | १. लयात्मक पद्य-रचना; गीत; गान। |
| 21244 | गीति | ना. | २. आर्या छन्दको एक भेद। |
| 21245 | गीतिका | ना. | १. लघु गीत। सानो वा छोटो गान। |
| 21246 | गीतिका | ना. | २. सगण, जगण,भगण, रगण, सगण र लघु-गुरु हुने एक वार्णिक छन्द। |
| 21247 | गीतिकाव्य | ना. | गीतैगीत भएको वा गीति तत्त्वलाई प्रमुखता दिएर रचिएको काव्य; गेयात्मक गुणले युक्त काव्य। |
| 21248 | गीतिनाटक / नाट्य | ना. | गीतप्रधान भएको अभिनयकाव्य; प्रायः पद्यमा लेखिएको एक प्रकारको रूपक। |
| 21249 | गीतिमय | वि. | गीति-तत्त्वले युक्त; सङ्गीतप्रधान; लय वा सुर मिलेको। |
| 21250 | गीतिरूपक | ना. | गीतिनाटक/ गीतिनाट्य। |