|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 21401 | गुण | ना. | २. कुनै मानिसमा रहको असल स्वभाव; सद्गुण। |
| 21402 | गुण | ना. | ३. एक अर्कालाई प्रभाव पार्न सक्ने तत्त्व वा प्रशंसनीय विषय। |
| 21403 | गुण | ना. | ४. कुनै वस्तुको निर्माण, काम, विद्या, व्यवहार आदिको सिप; निपुणता।५. वस्तुबाट प्राप्त हुने फाइदा वा लाभ; उपयोगिता। |
| 21404 | गुण | ना. | ६. ब्रह्माण्डका प्राकृतिक धर्म वा वृत्ति (सत्व, रज, तम )।७. योगशास्त्रका अनुसार स्वभावमा देखिने शम, दम र तितिक्षा तीन गुण। |
| 21405 | गुण | ना. | ८. उपर्युक्त वृत्ति वा गुणका आधारमा तीन सङ्ख्याको सूचक शब्द। पूर्वीय काव्यशास्त्रका अनुसार रसलाई उत्कर्ष प्रदान गर्ने श्लेष, समाधि, औदार्य, माधुर्य, ओज, प्रसाद, अर्थव्यक्ति, कान्ति, सुकुमारता र समतानामक तत्त्व। १०. व्याकरणमा स्वरसन्धिका अ, उ, ओ तीनवटा अक्षर। |
| 21406 | गुण | ना. | ११. एक अङ्कलाई अर्को अङ्कले गुणन गर्ने काम; गुणा। |
| 21407 | गुण | ना. | १२. धनुको ताँदो वा डोरी। |
| 21408 | गुण | ना. | १३. धागो; डोरी; सुत। |
| 21409 | गुण | ना. | १४. वास्तु वा मूर्तिकलामा तीन इन्च बराबरको नापो; तीन अमल। |
| 21410 | गुणक | ना. | १. कुनै अङ्कलाई गुणन गर्ने अङ्क; गुन्ने अङ्क।२. गुणन गर्ने मानिस; गुन्नेवाला। |
| 21411 | गुणकथन | ना. | १. कसैका गुणबारे गरिने प्रशंसा; गुणगान; गुणानुवर्णन। |
| 21412 | गुणकथन | ना. | २. काव्यमा वियोग श्रृङ्गारमा हुने नायकका दश दशामध्येको एक। |
| 21413 | गुणकामदेव | ना. | काठमाडौँ सहर बसाल्ने र स्वम्भूको स्तूप बनाउने भनी वंशावलीमा चर्चित नेपालका लिच्छविकालीन प्राचीन राजा। |
| 21414 | गुणकारक /कारी | वि. | कुनै न कुनै प्रकारको गुण भएको वा फाइदा गर्ने; लाभदायक। |
| 21415 | गुणकीर्तन | ना. | १. गुण र यशको प्रशंसा गरिने नाटकको एउटा लक्षण। |
| 21416 | गुणकीर्तन | ना. | २. गुणको बखान; गुणानुवर्णन। |
| 21417 | गुणगान | ना. | कसैको गुण, स्वभाव आदि विषयलाई लिई गरिने प्रशंसा; बढाईचढाई गरिने गुणको बखान। |
| 21418 | गुणग्रहण | ना. | १. अर्कामा रहेको सद्गुण वा राम्रा कुराको सिको। |
| 21419 | गुणग्रहण | ना. | २. अरूले गरेको गुण सम्झने काम; कृतज्ञता स्वीकार। |
| 21420 | गुणग्राही | वि. | गुणको वा गुणीको कदर गर्ने; गुण सम्झने। |
| 21421 | गुणज्ञ | वि. | असल कुरा वा गुणको मर्म बुझ्ने; गुण जान्ने; गुणको कदर गर्ने। |
| 21422 | गुणत्रय | ना. | प्राकृतिक प्रमुख तीन गुण (सत्त्व, रज, तम )। |
| 21423 | गुणधर्म / धर्मिता | ना. | कुनै पदार्थमा पाइने विशेषता वा स्वभाव; वस्तुगत विशेषता। |
| 21424 | गुणन | ना. | एक अङ्कले अर्को अङ्कलाई गुन्ने काम; गुणा। |
| 21425 | गुणनफल | ना. | एक अङ्कले अर्को अङ्कलाई गुणन गर्दा निस्कने परिणाम; गुणा गरेर निकालिएको उत्तर; गुनेर आएको सङ्ख्या। |
| 21426 | गुणनिधि | वि . | धेरै उत्तम गुण भएको; धेरै गुण हुने; गुणहरूको खानी; गुणवान्; गुणी। |
| 21427 | गुणवाचक | वि. | १. गुण वा विशेषताको बोध गराउने। ना. |
| 21428 | गुणवाचक | वि. | २. व्याकरणअनुसार नाम, सर्वनामको गुण, विशेषता, स्वभाव आदिको बोध गराउने विशेषण शब्द (राम्रो, बाठो, मिठो, उज्यालो, रातो, कालो इ.)। |
| 21429 | गुणवान् | वि. | विभिन्न गुणले युक्त; गुण भएको; गुणी। |
| 21430 | गुणसागर | वि . | विशिष्ट गुण भएको; ठुलो गुणी। |
| 21431 | गुणस्तर | ना. | कुनै वस्तु वा पदार्थमा रहेको गुणको मात्रा; त्यस्तो गुणको मूल्याङ्कन गरी निर्धारण गरिने स्तर। |
| 21432 | गुणहीन | वि. | कुनै गुण वा विशेषता नभएको; गुणरहित; निर्गुणी। |
| 21433 | गुणा | वि. | १. कुनै अर्को सङ्ख्यालाई कुनै सङ्ख्याले गुनिएको; गुणन गरिएको (दोबर, तेवर वा दुना, तिना इ.)। ना. |
| 21434 | गुणा | वि. | २. गणितमा कुनै एक सङ्ख्याले कुनै अर्को सङ्ख्यालाई गुन्ने क्रिया वा विधि; गुणन। |
| 21435 | गुणाकर | वि. | धेरै गुण भएको; गुणहरूको खानी भएको; गुणनिधि। |
| 21436 | गुणाङ्क | ना. | १. गणितमा गुणा गरिने सङ्ख्या।२. लिच्छविकालका 'गुण' पद भएका कुनै राजाका पालाको 'गुण' शब्द-अङ्कित सिक्का। |
| 21437 | गुणाढ्य | वि. | १. धेरै असल गुण भएको; सद्गुणी। ना. |
| 21438 | गुणाढ्य | वि. | २. पैशाची प्राकृतमा 'बड्ड कहा' (बृहत् कथा) नामक ग्रन्थ लेख्ने प्रसिद्ध कवि। |
| 21439 | गुणातिशय | ना. | साहित्यशास्त्रअनुसार नाटकका गुणको असाधारण उत्कर्ष गराउने एक लक्षण। |
| 21440 | गुणातीत | वि. | १. प्राकृतिक गुणहरूदेखि मुक्त रहेको; निर्गुण; निर्विकार। ना. |
| 21441 | गुणातीत | वि. | २. परमेश्वर। |
| 21442 | गुणात्मक | वि. | गुणलाई महत्त्व दिइएको; गुण बेसी भएको; गुण बढाउने। |
| 21443 | गुणात्मकता | ना. | गुणात्मक हुनाको भाव वा स्थिति। |
| 21444 | गुणात्मक मूल्याङ्कन | ना. | गुण र स्तर निर्धारण गर्नका निम्ति गरिने मूल्याङ्कन; वस्तुको सङ्ख्यात्मक र वस्तुगत पक्षलाई छाडी आन्तरिक मूल्य निर्धारित गर्ने क्रिया वा व्यवस्था। |
| 21445 | गुणानुवाद | ना. | गुण वा चरित्रको बखान; कसैमा भएका राम्रा गुणको प्रशंसा; गुणगान; प्रशंसा। |
| 21446 | गुणान्वित | वि. | असल गुणले युक्त; गुणवान्। |
| 21447 | गुणी | वि. | १. गुण भएको; गुणयुक्त; गुणवान्। ना. |
| 21448 | गुणी | वि. | २. दोखपिचास लाग्दा झारफुक गर्ने व्यक्ति; धामी वा झाँक्री। |
| 21449 | गुणीभूत | वि. | मुख्य अर्थ नभएको; गौण बनेको; अप्रधान। |
| 21450 | गुणीभूत व्यङ्ग्य | ना. | काव्यमा मूल रूपमा अभिधा अर्थ र गौण रूपमा व्यञ्जना अर्थ भएको अप्रधान व्यङ्ग्य; मध्यमस्तरको काव्य। |