|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 32001 | जोल्टो | वि. | लठारिएको; जोल्टिएको; जोल्ठो। |
| 32002 | जोल्ट्याइ | ना. | १. जोल्टिने क्रिया वा प्रक्रिया। [जोल्ट्याउ+आइ] |
| 32003 | जोल्ट्याइ | ना. | २. जोल्ट्याउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 32004 | जोल्ट्याइनु | क. क्रि. | लठारिने तुल्याइनु। |
| 32005 | जोल्ट्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | १. खसी बाख्रालाई एउटै ठाउँमा र एउटै डोरीमा बाँध्नु; अल्झाउनु। |
| 32006 | जोल्ट्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | २. मिलाउनु; जोर्नु। |
| 32007 | जोल्ट्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | ३. जोल्टिने पार्नु वा पार्न लगाउनु। |
| 32008 | जोल्ट्याङ | ना. | लठारो आदि झट्कारिँदा पर्ने बल र पैदा हुने कम्पन; जोल्टिङ। |
| 32009 | जोल्ट्याहट | ना. | जोल्ट्याइ। |
| 32010 | जोल्ट्याहा | वि. | जोल्टिने वा जोल्ट्याउने स्वभावको। |
| 32011 | जोशी | ना. | १. ज्योतिषविद्या जान्ने ज्योतिषी। |
| 32012 | जोशी | ना. | २. बाहुनहरूको एक थर। |
| 32013 | जोशी | ना. | ३. नेवारहरूको एक थर। |
| 32014 | जोस | ना. | १. अवस्थाविशेषमा हुने मनको तीव्र गति; मनको आवेग; मनोद्वेग। |
| 32015 | जोस | ना. | २. स्फूर्ति। |
| 32016 | जोसदार | वि. | जोस भएको ( भाषण, नारा, खेल इ.)। |
| 32017 | जोसिलो | वि. | जोस भएको; फुर्तिलो; तेजिलो। |
| 32018 | जोसमनी | ना. | भारतको जुनागढ गिरनार निवासी भुरे बाबाबाट दीक्षित नेपाली सन्त शशीधरले स्थापना गरेको निर्गुण भक्तिवादी मत। |
| 32019 | जोसुकै | सर्व. | १. जोकुनै; जोकोही; जुनकुनै; जो। ना. |
| 32020 | जोसुकै | सर्व. | २. सर्वसाधारण। |
| 32021 | जोह / जोहो | ना. | १. कुनै कामको निमित्त गरिने बन्दोबस्त; इन्तिजाम। |
| 32022 | जोह / जोहो | ना. | २. काम र समयअनुसारको मालसामान जोर्ने काम; जोरजाम; जोरबटुल। |
| 32023 | जोह / जोहो | ना. | ३. खोजतलास; खोजी। |
| 32024 | जौ | ना. | कार्तिक, मङ्सिरमा रोपेर वैशाखजेठमा काटिने, गहुँका जस्ता बोट भई लामो टुँडो हुने, गहुँका जातिकै एक प्रसिद्ध अन्न; यव। |
| 32025 | जौ | पू.स. | ज' ध्वनिबाट आरम्भ हुने शब्दमा लाग्ने इत्यादिवाचक एक द्वित्वध्वनि; जर। |
| 32026 | जौजहान | ना. | सम्पूर्ण परिवार; घरभरिका सबै जहान; जरजहान। |
| 32027 | जौहरी | ना. | १. जुहारतको व्यापारी; जुहारतको पारखी; जुहारतको गुणस्तरलाई छुट्ट्याउन सक्ने व्यक्ति। |
| 32028 | जौहरी | ना. | २. सुनचाँदीको काम गर्ने व्यक्ति। |
| 32029 | ज्ञ | ना. | १. देवनागरी लिपिमा स्वतन्त्र रूपको मानिएको तर ज तथा ञको संयोगले संयुक्त बनेको व्यञ्जनवर्ण; गाँठोपारी ज्ञ; ज्ञानी ज्ञ। |
| 32030 | ज्ञ | ना. | २. नेपाली भाषाको उच्चारणअनुसार 'ग्यँ'- का रूपमा उच्चरित हुने सोही वर्ण। |
| 32031 | ज्ञ | वि. | नामशब्दका पछिल्तिर लाग्दा तत्सम्बन्धी कुरा जान्ने भन्ने र विशेषण तथा उपसर्गका पछिल्तिर लाग्दा तिनीहरूको अर्थसमेत गाभेर जान्ने भन्ने अर्थ बुझाउने (शब्द); ज्ञाता (जस्तै- नाम शब्दका पछिल्तिर - गुणज्ञ, दोषज्ञ; विशेषणका पछिल्तिर- अल्पज्ञ, बहुज्ञ; उपसर्गका पछिल्तिर - अभिज्ञ, विज्ञ आदि)। |
| 32032 | ज्ञपित/ज्ञप्त | वि. | जनाइएको; ज्ञापित। |
| 32033 | ज्ञप्ति | ना. | १. जनाइने वा बोध गराइने क्रिया वा विषय। |
| 32034 | ज्ञप्ति | ना. | २. ज्ञान; विचार। |
| 32035 | ज्ञात | वि. | जानिएको; थाहा पाइएको; बुझिएको। |
| 32036 | ज्ञातयौवना | ना. | १. आफूमा यौवन सुरु भएको कुरा थाहा पाइसकेकी नायिका; आफ्नो यौवनलाई बुझ्न सक्ने नायिका। |
| 32037 | ज्ञातयौवना | ना. | २. संस्कृत साहित्यशास्त्रमा वर्णित नायिकाका भेदमध्ये मुग्धा नायिकाको एक भेद। |
| 32038 | ज्ञातव्य | वि. | जान्नुपर्ने; थाहा पाउनुपर्ने; जान्न योग्य; थाहा पाउन लायक; ज्ञेय। |
| 32039 | ज्ञाता | वि. | जान्ने; थाहा पाउने; जानिफकार। |
| 32040 | ज्ञाति | ना. | एउटै गोत्र वा एउटै कुलका व्यक्ति; सगोत्री; बन्धुबान्धव; कुलकुटम्ब। |
| 32041 | ज्ञान | ना. | १. मन वा आत्मालाई हुने कुनै विषयको बोध; लौकिक वा पारलौकिक विषयको जानकारी। |
| 32042 | ज्ञान | ना. | २. शास्त्रको अनुशीलनबाट हुने आत्मतत्त्वको बोध; तत्त्वज्ञान; आत्मसाक्षात्कार। |
| 32043 | ज्ञान | ना. | ३. ज्ञानेन्द्रियद्वारा प्राप्त अनुभव; बोध। |
| 32044 | ज्ञानकृत | वि. | जानीजानीकन गरेको; जानीबुझीकन गरेको। |
| 32045 | ज्ञानगम्य | वि. | ज्ञानद्वारा बुझ्न वा जान्न सकिने; बुद्धिले ठम्याउन सकिने; ज्ञानगोचर; बोधगम्य। |
| 32046 | ज्ञानगोचर | वि. | ज्ञानेन्द्रियद्वारा साक्षात्कार गर्न सकिने; ज्ञानद्वारा थाहा पाउन सकिने; ज्ञानगम्य। |
| 32047 | ज्ञानचक्षु | ना. | १. ज्ञानरूपी आँखा; ज्ञानका आँखा; मनुष्यभित्र अन्तर्निहित विवेकदृष्टि; अन्तर्दृष्टि। वि. |
| 32048 | ज्ञानचक्षु | ना. | २. ज्ञानका आँखा भएको; विवेकशील; विद्वान्। |
| 32049 | ज्ञानतः | क्रि.वि. | जानीबुझीकन; थाहा पाईकन; ज्ञानपूर्वक। |
| 32050 | ज्ञानद / दाता | वि. | १. ज्ञान दिने; लौकिक वा पारमार्थिक कुरा बुझाइदिने। ना. |