|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 44451 | धुपौरे | ना. | २. अह्राइपह्राइ नगरे पनि खुसी पार्न वा साखिलो हुनका निम्ति अर्काको काम गरिदिने व्यक्ति। |
| 44452 | धुपौरे | ना. | ३. आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्न अरूसँग खुसामद गर्दै हिँड्ने व्यक्ति। |
| 44453 | धुपौरे | ना. | ४. अन्धपरम्परावादी व्यक्ति। |
| 44454 | धुपौरो | ना. | आगाका झरझराउँदा कोइला राखेर धूप हाल्ने भाँडो; कोइल्याँटो; धूपपात्र। |
| 44455 | धुमधुम | क्रि.वि. | धुमधुमती। |
| 44456 | धुमधुमती | क्रि.वि. | १. कसैसँग रिसाएर केही नबोली; अँध्यारो मुख लगाउँदै बसिरहने गरी। |
| 44457 | धुमधुमती | क्रि.वि. | २. सुनसान वा अँध्यारामा एक्लै बसेर। |
| 44458 | धमेलो | ना. | धामी बसाएर ज्योतिष हेराउने काम। |
| 44459 | धुम्म | क्रि.वि. | १. अँध्यारामा कसैसँग नबोली बस्ने गरी; धुमधुमती। |
| 44460 | धुम्म | क्रि.वि. | २. आकाशका चारैतिर बादल ढाकिएर। |
| 44461 | धुम्मिनु | अ.क्रि. | १. रिसले वा पिरले धुमधुमतीसँग बस्नु; धुम्म पर्नु। |
| 44462 | धुम्मिनु | अ.क्रि. | २. आकाशलाई बादलले ढाक्नु। |
| 44463 | धुम्म्याइ | ना. | धुम्मिने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44464 | धुम्म्याइनु | क.क्रि. | धुम्मिने पारिनु; धुम्मिन लाइनु। |
| 44465 | धुम्म्याउनु | प्रे. क्रि. | धुम्मिने पार्नु; धुम्मिन लाउनु। |
| 44466 | धुम्रिँदो | वि. | धुवाँ उडिरहेको; धुवाँ उड्दो। |
| 44467 | धुम्साखान | ना. | परस्परमा भएको चर्को झगडा; लडाइँ; घम्साखान। |
| 44468 | धुर् | ना. | १. गाडी, बग्गी, रथ आदिका पाङ्ग्रा अड्याउने तेर्सो आग्लो; धुरा। |
| 44469 | धुर् | ना. | २. नारिएका गोरुका काँधमा राखिने, जुवाका बिचमा हल्लुँड बाँधेर हरिस अड्याउने ठाउँ। |
| 44470 | धुर् | ना. | 3. धुराका छेउ छेउमा ठाडो पारेर घुसारिने बियो। |
| 44471 | धुर् | ना. | ४. अग्लो ठाउँ; टाकुरो। |
| 44472 | धुर् | ना. | ५. कुनै पनि ठाउँको सबैभन्दा माथिल्लो स्थान वा भाग; धुरी; टुप्पो। |
| 44473 | धुर १ | ना. | एक कट्ठाको बिसौँ भाग जमिनको परिमाण (प्रायः मधेसमा प्रचलित)। |
| 44474 | धुर २ | ना. | खेतका गरामा हिलो तथा पानी अड्याउन छेउतिर वा चारैतिर उठाइएको माटाको ढिस्को; आली। |
| 44475 | धुरकिल्ला | ना. | धुरको साँध; धुरा। |
| 44476 | धुरन्धर | वि. | १. कुनै पनि विषयको गहन ज्ञान भएको; प्रकाण्ड विद्वान्; पारङ्गत; पोख्त। |
| 44477 | धुरन्धर | वि. | २. प्रधान; प्रमुख; मुख्य। |
| 44478 | धुरन्धर | वि. | ३. जोत्न लायक; जुवामा नार्न सुहाउँदो (गोरु )। |
| 44479 | धुरन्धर | वि. | ४. भार वहन गर्ने; भारी बोक्ने। |
| 44480 | धुर पस्नु | टु. | कुनै व्यक्तिमाथि खेदो गरेको बखत अरूले पनि उसैको जरो खन्नु; कुनै व्यक्तिमाथि जाइलाग्दा अरू अरू पनि उसैमाथि खनिनु। |
| 44481 | धुरा १ | ना. | १. एकमाथि अरूहरूको मद्दत; सहयोगीहरूको हुल; धुइरो। |
| 44482 | धुरा १ | ना. | २. ससाना र झुरुम्म परेका घरको समूह (जस्तो- कुल्लीधुरा ; सिपाहीधुरा इ.)। |
| 44483 | धुरा २ | ना. | १. गाडी, बग्गी, रथ आदिका पाङ्ग्रा अड्याउन तेर्सो पारेर राखिने आग्लो। |
| 44484 | धुरा २ | ना. | २. गोरुका काँधमा राखिएका जुवाको बिच भाग। |
| 44485 | धुरा २ | ना. | ३. धुरी। |
| 44486 | धुरिनु | अ.क्रि. | १. एउटाको विरोधमा धेरै जना खनिनु; धुइरो लाग्नु; धुइरिनु। |
| 44487 | धुरिनु | अ.क्रि. | २. धुरा उठ्नु; ओइरिनु। |
| 44488 | धुरी | ना. | १. घरका छानाको टुप्पाको भाग, छानाका दुई कराला पाखा वा पाटा जोडिई धारिम परेको माथिल्लो भाग। |
| 44489 | धुरी | ना. | २. त्यस ठाउँमा हालिने टायल, टिन आदिको कोप्रो परेको साधन। |
| 44490 | धुरीको बलो | १. घर छाउने बेला घरको धुरीमा राखिने बलियो काठ वा बाँस; धुरी अड्याउने बिचको काठ। | |
| 44491 | धुरीको बलो | २. घरको मूली मान्छे। | |
| 44492 | धुरी खाँबो / खामो | ना. | धुरीको बलो अड्याउने खाँबो वा खामो। |
| 44493 | धुरीण | वि. | १. सबैभन्दा माथिल्लो; श्रेष्ठ; उत्तम। |
| 44494 | धुरीण | वि. | २. कुनै विषयमा गहिरो ज्ञान भएको; धुरन्धर। |
| 44495 | धुरीण | वि. | ३. जुवामा नार्न योग्य; जोत्न लायक (गोरु)। |
| 44496 | धुरी बलो | ना. | धुरीका खाँबामाथि राखी धुरी अड्याउने बलो, धुरीको बलो। |
| 44497 | धुरी मार्नु | टु. | १. घर छाउँदा खर, फुस आदिको छानालाई धुरीमा चुल्ठी पारेर बिट मार्नु; छानाका पाटा जोडिने ठाउँमा खर पाँजेर कसी थुन्नु। |
| 44498 | धुरी मार्नु | टु. | २. काम फत्ते गर्नु। |
| 44499 | धुरुक्क | क्रि.वि. | १. आँसु तरर्र बहाएर रुने गरी। |
| 44500 | धुरुक्क | क्रि.वि. | २. रुवाउने गरी दुःख दिएर। |