|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 44301 | धिपधिप | क्रि.वि. | बत्ती, आगो आदि क्षीण रूपमा बारम्बार बल्दै र निभ्दै गर्ने गरी; निभ्लानिभ्लाजस्तो भएर मन्द रूपमा बल्दै। |
| 44302 | धिपधिपाइ | ना. | धिपधिप गर्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44303 | धिपधिपाइनु | अ.क्रि. | धिपधिप गरेर बत्ती आदि बलिनु। |
| 44304 | धिपधिपाउनु | अ.क्रि. | बत्ती, आगो आदि धिपधिप गर्दै बल्नु। |
| 44305 | धिपधिपे | वि. | धिपधिप गरेर बल्ने; मधुरो गरी बल्ने (बत्ती आदि)। |
| 44306 | धिपिक्क | क्रि.वि. | १. बत्ती, आगो आदि क्षीण रूपमा बल्ने र तुरुन्त निभ्ने गरी। |
| 44307 | धिपिक्क | क्रि.वि. | २. शृङ्गार आदिले बत्ती बले जस्तै भएर; धपक्क। |
| 44308 | धिप्कनु | अ.क्रि. | बत्ती, आगो आदिको ज्वाला क्षीण रूपमा माथि उठ्नु वा बल्नु। |
| 44309 | धिप्काइ | ना. | धिप्कने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44310 | धिप्काइनु | क.क्रि. | धिप्कने पारिनु। |
| 44311 | धिप्काउनु | प्रे. क्रि. | धिप्कने पार्नु। |
| 44312 | धिप्को | ना. | धिप्प गर्दै बलेको बत्तीको ज्वाला। |
| 44313 | धिमा | ना. | हे. धिमे। |
| 44314 | धिमाल | ना. | विशेष गरी झापा जिल्लाको पश्चिमी भागमा र मोरङ जिल्लाको पूर्वी भागमा बसोबास गर्दै आएको लिम्बू जातिसँग मिल्दोजुल्दो एक जाति। |
| 44315 | धिमाली | वि. | १. धिमाल जातिसँग सम्बन्धित; धिमाल जातिले मान्ने गरेको। ना. |
| 44316 | धिमाली | वि. | २. धिमाल जातिले बोल्ने भाषा; धिमाल जातिको मातृभाषा। |
| 44317 | धिमे | ना. | एकातिर गजाले र अर्कातिर हातले ठोकेर बजाइने दुईतिर छालाले मोहोरेको ढोलकजस्तो एक बाजा; धिमा। |
| 44318 | धिराज | ना. | महाराजाधिराज। |
| 44319 | धिरी | ना. | १. ठुलो दुलो भएका बाँसका मास्तिरका आँख्ला खोलेर बनाइएको पानी आदि हाल्ने भाँडो; पानी ओसार्ने बाँसको ढुङ्ग्रो। वि. |
| 44320 | धिरी | ना. | २. साह्रै दुब्लो र अग्लो; टिङ्गरो। |
| 44321 | धिरो | वि. | बरियाँत जाँदा ठुलो र चर्को स्वरमा नरसिङ्गा आदि बाजा बजाउने; उराहा। |
| 44322 | धिषणा | ना. | १. बुद्धि; अक्कल। |
| 44323 | धिषणा | ना. | २. वाक्शक्ति; वाणी। |
| 44324 | धिषणा | ना. | ३. प्रशंसा; स्तुति। |
| 44325 | धी | ना. | १. बुद्धि; प्रज्ञा; अक्किल। |
| 44326 | धी | ना. | २. मन; चित्त; हृदय। |
| 44327 | धी | ना. | ३. ज्ञान; समझ; स्मृति। |
| 44328 | धी | ना. | ४. कर्म। |
| 44329 | धीत | वि. | १. पान गरिएको; पिइएको; खाइएको। |
| 44330 | धीत | वि. | २. आराधना गरिएको; सन्तुष्ट पारिएको। ना. |
| 44331 | धीत | वि. | ३. कुनै विषयवस्तुप्रति मनमा उब्जिएको धोको; तिर्सना, तिर्खा। ४ इच्छा; अभिलाषा। |
| 44332 | धीत | वि. | ५. इमान। |
| 44333 | धितधरान | ना. | १. राखनधरनमा भएको विश्वास। |
| 44334 | धितधरान | ना. | २. चोरी नगर्ने काम। |
| 44335 | धितमर्दो | वि. | धित मर्ने खालको; मनको तिर्सना पूरा हुने किसिमको; सन्तोषजनक। |
| 44336 | धीति | ना. | १. पानी आदि पिउने काम; पान। |
| 44337 | धीति | ना. | २. पिउने इच्छा; तिर्खा। |
| 44338 | धीमा | वि. | १. बिस्तारै हिँड्ने; मन्द गतिको। |
| 44339 | धीमा | वि. | २. मध्यम खालको; मन्द। |
| 44340 | धीमा | वि. | ३. कम्ती वेग भएको; वेगहीन। |
| 44341 | धीमा | वि. | ४. बिस्तारो; मधुरो। |
| 44342 | धीमा | वि. | ५. घुर्मैलो; स्पष्ट नभएको। विप. तेज। |
| 44343 | धीमान् | वि. | १. बुद्धिमान्। ना. |
| 44344 | धीमान् | वि. | २. देवताका गुरु; बृहस्पति। |
| 44345 | धीर | वि. | १. जस्तोसुकै आपत्विपत् वा सुखदुःख भए तापनि एकै रूपमा रहने; धैर्यशाली। |
| 44346 | धीर | वि. | २. गम्भीर; सहनशील। |
| 44347 | धीर | वि. | ३. विनयशील; नम्र स्वभावको। |
| 44348 | धीर | वि. | ४. सुन्दर; मनोहर। |
| 44349 | धीरचेता | वि. | मनमा धैर्य धारण गर्न सक्ने सामर्थ्य भएको; स्थिर चित्त भएको। |
| 44350 | धीरता | ना. | १. धीर हुनाको भाव, अवस्था वा गुण; धैर्य। |