|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 44351 | धीरता | ना. | २. जुनसुकै परिस्थितिमा पनि स्थिर रहने प्रक्रिया; स्थिरता। |
| 44352 | धीरत्व | ना. | धीरता। |
| 44353 | धीरप्रशान्त | वि. | नाट्यशास्त्रअनुसार वीर एवं शान्त स्वभाव भएको (काव्यको नायक)। |
| 44354 | धीरललित | वि. | धीरता, वीरता तथा ललितपना भएको र निश्चिन्त, अतिभावुक एवं विलासी प्रवृत्ति भएको (काव्यको नायक )। |
| 44355 | धीरा | वि. | आफ्ना नायकमा परस्त्रीसँग लसपस भएका चिह्नहरू देखेर व्यङ्ग्यात्मक रूपले रिस पोख्ने (नायिका)। |
| 44356 | धीराधीरा | वि. | नायकका शरीरमा परस्त्री समागमका लक्षणहरू देखेर रिसले रूँदै उसको चित्तवृत्तिलाई विचलित तुल्याउने (नायिका)। |
| 44357 | धीरोदात्त | वि. | साहित्यशास्त्रका अनुसार दयालु, क्षमाशील, बलवान्, धीर, दृढप्रतिज्ञ, योद्धा र आत्मप्रशंसा नगर्ने खालको (नायक)। |
| 44358 | धीरोद्धत | वि. | प्रचण्ड, चञ्चल, अहङ्कारी, आत्मश्लाघी तथा अरूको गर्व सहन नसक्ने (नायक)। |
| 44359 | धीवर | ना. | १. घाटमा नाउ तार्ने व्यक्ति; माझी; मलाहा। |
| 44360 | धीवर | ना. | २. पुराणअनुसार एक प्राचीन देश वा त्यस देशका निवासी। |
| 44361 | धुनु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तुमा रहेको फोहरमैला, दागकसर आदि सफा पानीले पखाल्नु; सफा गर्नु; प्रक्षालन गर्नु। |
| 44362 | धुनु | स.क्रि. | २. बिहान उठेर मञ्जन, कुल्ला आदि गरी सबै मुख पखाल्नु; मुखारी गर्नु। |
| 44363 | धुनु | स.क्रि. | ३. टाढाका साइनुको जुठो हटाउन मुख पखाल्नु। |
| 44364 | धुनु | स.क्रि. | ४. मनमा रहेको दाग, क्लेश आदि सबै निकाल्नु। |
| 44365 | धुइँधुइँ | क्रि.वि. | अत्यन्त क्रियाशील भई कुनै वस्तु खोज्ने गरी। |
| 44366 | धुइँधुइँती | क्रि.वि. | धुइँपत्ताल गरेर; धुइँधुइँ। |
| 44367 | धुइँपत्ता/धुइँपत्ताल | ना. | ज्यादै लागिपरेर कुनै कुरा खोजी गर्ने काम; पातालै उधिनुँला भनेजसो गरेर खोज्ने काम। |
| 44368 | धुइरनु | अ.क्रि. | १. मानिस वा अन्य प्राणी चारैतिरबाट एकै ठाउँमा जम्मा हुनु; धुइरो लाग्नु, भिड लाग्नु। |
| 44369 | धुइरनु | अ.क्रि. | २. एउटैमाथि धेरै जना जाइलाग्नु। |
| 44370 | धुइराइ | ना. | धुइरने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44371 | धुइराइनु | क.क्रि. | धुइरने पारिनु; धुइरन लाइनु। |
| 44372 | धुइराउनु | प्रे. क्रि. | धुइरो लाग्नु; धुइरनु। |
| 44373 | धुइरो | ना. | १. चारैतिरबाट एकै ठाउँमा जम्मा हुने क्रिया; ताँतीलगाइ। |
| 44374 | धुइरो | ना. | २. धेरै जना एकै जनामाथि जाइलाग्ने काम। |
| 44375 | धुइरो | ना. | ३. भिड। |
| 44376 | धुइऱ्याइ | ना. | धुइरिने वा धुइरो लाग्ने क्रिया- प्रक्रिया। |
| 44377 | धुइयाइनु | क.क्रि. | धुइरो लाग्ने पारिनु; धुइरिन लगाइनु। |
| 44378 | धुइऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | धुइरिने पार्नु; धुइरिन लाउनु। |
| 44379 | धुकचुक | ना. | कुनै विषयप्रति भएको मनको संशय; शङ्का; सन्देह, यसो गर्ने कि उसो गर्ने भन्ने सोचाइ। |
| 44380 | धुकचुकाइ | ना. | धुकचुकाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44381 | धुकचुकाइनु | अ.क्रि. | धुकचुकाउने होइन; धुकचुक लागिनु। |
| 44382 | धुकचुकाउनु | अ.क्रि. | धुकचुक लाग्नु; सन्देहमा पर्नु। |
| 44383 | धुकचुकाहट | ना. | धुकचुकाउने भाव, अवस्था, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44384 | धुकचुकाहा | वि. | धुकचुक गर्ने स्वभाव भएको। |
| 44385 | धुकचुकी | ना. | धुकचुकाउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44386 | धुकचुके | वि. | धुकचुक गर्ने; धुकचुकाउने। |
| 44387 | धुकधुक | क्रि.वि. | १. कडा परिश्रमले वा भय- त्रासले गर्दा मटु चल्ने गरी। ना. |
| 44388 | धुकधुक | क्रि.वि. | २. धुकधुकी। |
| 44389 | धुकधुकाइ | ना. | धुकधुकाउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 44390 | धुकधुकाइनु | क.क्रि. | धुकधुक होइनु। |
| 44391 | धुकधुकाउनु | अ.क्रि. | मुटु चल्नु; मुटु चल्दा आवाज आउनु। |
| 44392 | धुकधुकाहट | ना. | धुकधुकाउने भाव, अवस्था वा क्रिया-प्रक्रिया। |
| 44393 | धुकधुकी | ना. | १. मुटुको स्पन्दन वा आवाज; मुटुको धड्कन। |
| 44394 | धुकधुकी | ना. | २. प्राण, सास। |
| 44395 | धुकधुकी | ना. | ३. हृदय। |
| 44396 | धुजा १ | ना. | कपडा, कागज आदि च्यातिएर वा काटिएर बनेको ससानो टुक्रो; चिरो; धरो; धुर्को। |
| 44397 | धुजा २ | ना. | कपडा, कागज आदि च्यातिएर टुक्रैटुक्रा वा चिरैचिरा भएको अवस्था। |
| 44398 | धुजा पाती | ना. | कपडा, कागज आदि चिरो र बोट बिरुवाको पाती; देउदेउताका स्थानमा चढाइने कपडाका धुजा र पाती। |
| 44399 | धुजिनु | अ.क्रि | धुजा हुनु; टुक्रा पर्नु; चिरिनु। |
| 44400 | धुजे | वि. | धुजा भएको। |