|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 49551 | पड्के | वि. / ना. | २. सेता भावका खस्रा, तीन-चार अमल चौडा पात हुने र सेतो बोक्रो हुने पड्याक्क भाँचिने खालको दुब्लो काठ हुने एक जातको रुख। |
| 49552 | पड्के | वि. / ना. | ३. पशु। |
| 49553 | पड्को | ना. | पड्याक्क भाँचिने खालको; कमजोर वा कमलो (रुख, काठ आदि )। |
| 49554 | पड्क्याइ | ना. | पड्किने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 49555 | पड्क्याहट | ना. | पड्किने भाव, अवस्था वा क्रिया-प्रक्रिया। |
| 49556 | पड्याक | ना. | पड्कँदा वा भाँचिँदाको शब्द। |
| 49557 | पड्याकपुडुक | ना. / क्रि.वि | हे. पट्याकपुटुक। |
| 49558 | पड्याक्क | क्रि.वि. | हे. पट्याक्क। |
| 49559 | पड्याङ | ना. | हिर्काइको चाल वा शब्द। |
| 49560 | पड्याङपुडुङ | क्रि.वि. | पड्याङको शब्द निकालिरहेर। |
| 49561 | पड्याङ्ग /पड्याङ्ङ | १. बन्दुक आदि वस्तु पड्कने किसिमले पट्याङ्ङ; पट्याक। | |
| 49562 | पड्याङ्ग /पड्याङ्ङ | २. गालामा लबटाले हान्दा शब्द निस्कने गरी। | |
| 49563 | पढ्नु | स.क्रि. | १. पुस्तक वा लेखमा लेखिएका कुराको ज्ञान हुने गरी पाठ गर्नु; पाठ घोक्नु; विद्याभ्यास गर्नु; अध्ययन गर्नु। |
| 49564 | पढ्नु | स.क्रि. | २. बाच्नु; पाठ गर्नु। |
| 49565 | पढ्नु | स.क्रि. | ३. सिक्नु; जान्नु। |
| 49566 | पढन्त/पढन्ते | वि. | आवश्यकभन्दा बढी पढ्ने; खुब पढ्ने; सधैँ एकनाससित पढिरहने। |
| 49567 | पढाइ | ना. | पढ्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 49568 | पढाइनु | क. क्रि. | पढ्न लाइनु; शिक्षा दिइनु। |
| 49569 | पढाउनु | प्रे. क्रि. | १. पुस्तक वा लेखमा लेखिएका कुराको बोध गराउनु; पुस्तकका कुरा बुझाउनु। |
| 49570 | पढाउनु | प्रे. क्रि. | २. विद्याभ्यास गराउनु; विद्या हासिल गराउनु। |
| 49571 | पढाउनु | प्रे. क्रि. | ३. ज्ञान गराउनु; सिकाउनु। |
| 49572 | पढिनु | क.क्रि. | पढ्ने काम गरिनु। |
| 49573 | पढीपण्डित | ना. | पढेर भएको पण्डित। |
| 49574 | पढैया | वि. | पढिरहने; रटन्ता; अध्ययनशील। |
| 49575 | पण | ना. | १. बाजी राखेर खेलिने खेल। |
| 49576 | पण | ना. | २. बाजी राखिएको वस्तु। |
| 49577 | पण | ना. | ३. ज्याला; मजदुरी; पारिश्रमिक। |
| 49578 | पण | ना. | ४. इनाम; पुरस्कार; पारितोषिक। |
| 49579 | पण | ना. | ५. रुपियाँ; पैसा। |
| 49580 | पण | ना. | ६. प्रतिज्ञा; कबुल; सर्त। |
| 49581 | पण | ना. | ७. लिच्छविकालीन तामाको मुद्रा। |
| 49582 | पणक्रिया | ना. | बाजी थाप्ने वा बाजी लगाउने काम। |
| 49583 | पणबन्ध | ना. | १. बाजी। |
| 49584 | पणबन्ध | ना. | २. प्रतिज्ञा। |
| 49585 | पण्डा | ना. | १. सत् र असत् कुराको विवेक गर्ने बुद्धि; विवेकशक्ति। |
| 49586 | पण्डा | ना. | २. विद्या; ज्ञान। |
| 49587 | पण्डा | ना. | ३. तीर्थ, मन्दिर वा घाटमा धार्मिक कृत्य गराउने ब्राह्मण; तीर्थ-पुरोहित; गङ्गापुत्र। |
| 49588 | पण्डित | ना. | १. शास्त्रको तात्पर्य राम्ररी बुझेको विद्वान् व्यक्ति; शास्त्रवेत्ता। |
| 49589 | पण्डित | ना. | २. सत् र असत् छुट्ट्याउने बुद्धि भएको व्यक्ति। |
| 49590 | पण्डित | ना. | ३. संस्कृतको वा अन्य भाषाको विद्वान् व्यक्ति। |
| 49591 | पण्डित | ना. | ४. ब्राह्मणलाई आदर गर्दा भनिने शब्द। |
| 49592 | पण्डित | ना. | ५. राणाकालमा चलेको शिक्षकहरूको एक दर्जा।। |
| 49593 | पण्डित | ना. | ६. घृतकौशिक गोत्रका नेपाली बाहुनहरूको एक थर। वि. |
| 49594 | पण्डित | ना. | ७. विद्वान्; शास्त्रज्ञ। |
| 49595 | पण्डित | ना. | ८. निपुण; कुशल। |
| 49596 | पण्डित | ना. | ९. पुराण भन्ने; पौराणिक। |
| 49597 | पण्डितमानी | वि | आफूलाई सबैभन्दा ठुलो विद्वान् ठान्ने। |
| 49598 | पण्डितराज | ना. | १. ठुला विद्वान् वा धुरन्धर पण्डित। |
| 49599 | पण्डितराज | ना. | २. त्यस्ता ठुला विद्वान् पण्डितलाई दिइने एक उपाधि। |
| 49600 | पण्डित्याइँ | ना. | पण्डितमा रहने गुण; पाण्डित्य; विद्वत्ता। |