|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 49651 | पता | ना. | ४. रहस्य; भेद; भेउ। |
| 49652 | पता | ना. | ५. ज्ञान। |
| 49653 | पताका | ना. | १. झन्डा वा ध्वजा। |
| 49654 | पताका | ना. | २. चिह्न वा निसान। |
| 49655 | पताका | ना. | ३. साहित्यमा नाटकको मूल कथावस्तुदेखि अतिरिक्त सहायक कथा हुने विशिष्ट स्थल; पताकास्थानक। |
| 49656 | पताकास्थानक | ना. | विचार गरिएको विषय वा प्रस्तुत प्रसङ्गसँग मेल खाने अर्को विषय वा प्रसङ्ग उपस्थित हुने नाटकको स्थल। |
| 49657 | पताकी | वि. | १. पताका भएको; झन्डावाल। |
| 49658 | पताकी | वि. | २. पताका लिने; झन्डा बोक्ने। ना. |
| 49659 | पताकी | वि. | ३. रथ। |
| 49660 | पताल | ना. | हे. पाताल। |
| 49661 | पतासी | ना. | हे. पटासी। |
| 49662 | पतिँगर | ना. | हे. पतिङ्गर। |
| 49663 | पतिंवरा | ना. | आफ्ना इच्छाअनुसार पति वरण गर्ने कन्या; स्वयंवरा। |
| 49664 | पति | ना. | १. कुनै वस्तु वा व्यक्तिको धनी वा स्वामी। |
| 49665 | पति | ना. | २. कुनै विवाहिता स्त्रीको लोग्ने; पोइ; कान्त। |
| 49666 | पति | ना. | ३. राष्ट्रको सर्वोच्च शासक। |
| 49667 | पति | ना. | ४. पाशुपत दर्शनअनुसार अपरिमित ज्ञानशक्ति र प्रभुशक्तिले युक्त (जगत्को सृष्टि, स्थिति र संहारका कारण) महेश्वर। |
| 49668 | पति | ना. | ५. इज्जत; आबरु; पती; मान; प्रतिष्ठा। |
| 49669 | पति | ना. | ६. जरो; मूल। |
| 49670 | पति | ना. | ७. शाही सेनाको एक उच्च पदाधिकारी; कमान्डर (जस्तो- चमूपति )। |
| 49671 | पतिकामा | ना. | पतिको कामना गर्ने स्त्री। |
| 49672 | पतिघातिनी | ना. | १. पतिलाई मार्ने स्त्री। |
| 49673 | पतिघातिनी | ना. | २. ज्योतिष वा सामुद्रिक शास्त्रअनुसार विधवा हुने योग वा लक्षण भएकी स्त्री। |
| 49674 | पति भज्नु | अ.क्रि. | मन एवं तनले लोग्ने तुल्याउनु। |
| 49675 | पतिङर / पतिङ्गर | ना. | झरेर भुईँमा झरेका पातहरूको समुदाय; पातपतिङ्गर। |
| 49676 | पतित | वि. | १. खसेको; झरेको; गिरेको। |
| 49677 | पतित | वि. | २. जाति, धर्म आदिबाट च्युत भएको। |
| 49678 | पतित | वि. | ३. आचारभ्रष्ट; चरित्रभ्रष्ट। |
| 49679 | पतित | वि. | ४. महापापी; पातकी। |
| 49680 | पतित | वि. | ५. नीच; अधम। |
| 49681 | पतित पावन | वि. | १. पतितहरूको उद्धार गर्ने; अपवित्रलाई पवित्र पार्ने। ना. २ ईश्वर। |
| 49682 | पतित पावन | वि. | ३. ब्रह्मा। |
| 49683 | पतिदेवता | ना. | १. पतिरूपी देवता। ना. |
| 49684 | पतिदेवता | ना. | २. आफ्ना पतिलाई देवतासमान मान्ने स्त्री; पतिव्रता स्त्री। |
| 49685 | पतिधर्म | ना. | पतिप्रति गर्नुपर्ने स्त्रीको कर्तव्य। स्त्रीप्रति पुरुष वा पतिले गर्नुपर्ने कर्तव्य। |
| 49686 | पतिना | ना. | बाबरी झार; पुदिना; पदिना। |
| 49687 | पतिया | ना. | नयाँ मुलुकी ऐन लागु हुनुभन्दा पूर्व जातभातबाट पतित भएका व्यक्तिले आफ्ना जातमा मिल्नका निम्ति धर्माधिकारीका निर्देशनअनुसार गर्ने गरेको शुद्धि; प्रायश्चित्त। |
| 49688 | पतिया पुर्जी | ना. | जातबाट पतित भएका मानिसलाई आफ्ना जातमा मिल्नका निम्ति सरकारी अड्डाबाट दिइने पुर्जी। |
| 49689 | पतिवती | वि. | पति जिउँदै भएकी; सधवा; सौभाग्यवती (स्त्री)। |
| 49690 | पतिव्रत | ना. | पतिको निरन्तर सेवा-शुश्रूषा गरिने व्रत; पातिव्रत्य; पतिप्रतिको अनन्य भक्ति र प्रेम। |
| 49691 | पतिव्रता | ना. | पतिव्रत लिएकी स्त्री; सती। |
| 49692 | पती | ना. | इज्जत; आबरु; हुर्मत। |
| 49693 | पतुर्नु | अ.क्रि. | १. धामीझाँक्रीले चिन्ता बस्ता सम्बन्धित देवतालाई आङमा चढाएर काँप्नु। |
| 49694 | पतुर्नु | अ.क्रि. | २. त्यसरी काँप्तै बक्नु। |
| 49695 | पतुराइ | ना. | पतुर्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 49696 | पतुरिनु | अ.क्रि. | पतुर्ने होइनु । |
| 49697 | पतेरो | ना. | १. बोटबिरुवाका पातमा लाग्ने वा बस्ने पातैका रङको किरो; पधेरो। |
| 49698 | पतेलो | ना. | १. हाँडी। [पात+एलो] |
| 49699 | पतेलो | ना. | २. बिरुवा (जस्तो-बेला-पतेला)। |
| 49700 | पतै | ना. | १. पराल काटेर पारिएको धुलो; कुटी। |