|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 62101 | फौजी अखडा | ना. | सैनिकहरू रहने ठाउँ वा शिविर। | |
| 62102 | फौजी अदालत | ना. | सैनिक- अदाल। | |
| 62103 | फौरेल | ना. | आसाम, मणिपुर आदिमा पाइने धानको एक जा। | |
| 62104 | फौबन्जार | ना. | स्थायी रूपले एकै ठाउँमा पसल नथापी थैला आदिमा मालसामान बोकेर गाउँघर घुमीघुमी वा बिचमा माल खरिद गरेर बजारमै पनि बढी मोलमा बेच्ने व्यापारी। | |
| 62105 | फौबन्जारी | ना. | फौबन्जारको काम वा पेसा। | |
| 62106 | फ्यँकाइ | ना. | फ्याँक्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 62107 | फ्यँकाइनु | क.क्रि. | फ्याँक्न लाइन; फ्याँक्ने पारिनु। | |
| 62108 | फ्यँकाउनु | प्रे. क्रि. | फ्याँक्न लाउनु; फ्याँक्ने पार्नु। | |
| 62109 | फ्याँ | ना. | १. मुख उघारेर सास फेर्दा आउने आवाज। | |
| 62110 | फ्याँ | ना. | २. धपेडी, थकाइ आदिले वा निद्रा लागेको बेला सास निस्कँदा आउने शब्द। | |
| 62111 | फ्याँ | ना. | ३. थकान; थकाइ। | |
| 62112 | फ्याँ | ना. | वि. ४. मुख बाएको; उदाङ्गो। | |
| 62113 | फ्याँ | ना. | ५. फ्याक्क फाटेको; फक्क उघारिएको। | |
| 62114 | फ्याँ | ना. | ६. थाकेको; थकि। | |
| 62115 | फ्याँफुँ | ना. | ताइँफाइ; फुङ्कार; फुर्तीफार्ती। | |
| 62116 | फ्याँफ्याँ | क्रि.वि. | लगातार फ्याँ गर्ने गरी। | |
| 62117 | फ्याँफ्याँती | क्रि.वि. | फ्याँफ्याँ। | |
| 62118 | फ्याँक्नु | स.क्रि. | १. कुनै वस्तु आफूतिरबाट अर्कातिर फाल्नु; मिल्काउनु। | |
| 62119 | फ्याँक्नु | स.क्रि. | २. कुनै वस्तु वेगसँग हुत्त्याउनु; आफल्नु। | |
| 62120 | फ्याँक्नु | स.क्रि. | ३. छोड्नु; त्याग्नु। | |
| 62121 | फ्याँक्नु | स.क्रि. | ४. बेला वा महिना नपुगी तुहाउनु। | |
| 62122 | फ्याँकाइ | ना. | फ्याँक्ने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 62123 | फ्याँकाफ्याँक | क्रि.वि. | १. परस्परमा फ्याँक्ने किसिमले; फालाफाल। | |
| 62124 | फ्याँकाफ्याँक | क्रि.वि. | २. धमाधम फाल्ने वा मिल्काउने गरी। | |
| 62125 | फ्याँकाफ्याँक | क्रि.वि. | ३. कुनै वस्तु आवश्यकभन्दा बढी भएर आफलताफल गर्ने चालसँग। | |
| 62126 | फ्याँकिनु | क.क्रि. | फ्याँक्ने काम गरिनु; फालिनु। | |
| 62127 | फ्याँचे | ना. | जरामा ससाना गाँठा हुने एक खालको साग। | |
| 62128 | फ्याउ | ना. | १. फ्याउरो कराउँदाको शब्द। | |
| 62129 | फ्याउ | ना. | २. निर्धा वा नपुंसक मान्छेको गर्जन। | |
| 62130 | फ्याउफ्याउ | ना. | १. फ्याउराको बोली। | |
| 62131 | फ्याउफ्याउ | ना. | क्रि.वि. २. फ्याउरो कराउने किसिमले। | |
| 62132 | फ्याउरी | ना. | १. फ्याउराको पोथी रूप। | |
| 62133 | फ्याउरी | ना. | २. केही गर्न नसकी कराएर मात्र हिँड्ने स्त्री ( निन्दार्थमा )। | |
| 62134 | फ्याउरी | ना. | ३. अनाज सुकाउँदा फिँजाउने तथा सोहोर्ने काम गर्ने, काठका पातामा बिंड हालिएको दाँदेजस्तो साधन। | |
| 62135 | फ्याउरी | ना. | ४. धान रोप्ता दाँदेले सम्याउन नसकेको छेउकुनाको हिलो सम्याउने काममा आउने र सो काम बाउसेले गर्ने त्यस्तै हतियार। | |
| 62136 | फ्याउरे १ | ना. | रोपाइँका दिन फ्याउरी चलाउने व्यक्ति; बाउसे। | |
| 62137 | फ्याउरे २ | वि. | १. फ्याउराको जस्तो झर्कोलाग्दो किसिमबाट कराउने। | |
| 62138 | फ्याउरे २ | वि. | २. अर्काको दूतजस्तो बनेर वा अगुवा भएर हिँड्ने। | |
| 62139 | फ्याउरो | ना. | १. फ्याउ-फ्याउ गरेर कराउने, लोकविश्वासअनुसार चितुवा वा बाघको अगि लागेर हिँड्ने, स्यालका जातको तर केही सानो एक हिंस्रक प्राणी। | |
| 62140 | फ्याउरो | ना. | २. केही गर्न नसकी कराएर मात्र हिँड्ने मानिस। | |
| 62141 | फ्याउसे | ना. | फ्याउसो। | |
| 62142 | फ्याउसो | कर्कलाको जस्तो पात हुने र डन्ठीमा फूल फुल्ने, एक जातको विषालु बोट; जङ्गली कर्कलो; फ्याक्सो। | ||
| 62143 | फ्याक | ना. | १. कुनै पनि वस्तुलाई बराबर पारेर चिरिएको एक भाग; फग्ल्याँटो। | |
| 62144 | फ्याक | ना. | २. आधा फ्याक; ठुलो टुक्रो। | |
| 62145 | फ्याकफ्याक | क्रि.वि. | १. कुनै वस्तुलाई टुक्राटुका पार्ने गरेर। | |
| 62146 | फ्याकफ्याक | क्रि.वि. | २. कुनै वस्तु काट्ने किसिमले; छ्याकछ्याक। | |
| 62147 | फ्याकफ्याकी/फ्याकफ्याक्ती | क्रि.वि. | अझै फ्याकफ्याक हुने गरी। | |
| 62148 | फ्याक्क | क्रि.वि. | १. कुनै वस्तुलाई बराबरी हुने हिसाबले दुई टुक्रा पार्ने गरी। | |
| 62149 | फ्याक्क | क्रि.वि. | २. हिर्काउने वा काट्ने किसिमले। | |
| 62150 | फ्याक्चे | वि. | १. गाला पुक्क उठेर पनि थेप्चिएको। |