|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 66901 | भड्किलो | वि. | २. उज्ज्वल; चहकिलो (रङ)। | |
| 66902 | भड्खारो/भड्खालो | ना. | १. गहिरो खाल्टो; भङ्दालो; खौलो। | |
| 66903 | भड्खारो/भड्खालो | ना. | २. काममा पर्ने विघ्न-बाधा; आपत्ति। | |
| 66904 | भड्खारोमा पर्नु | अ.क्रि. | ठुलो विपत्ति वा हानिको स्थितिमा पर्नु। | |
| 66905 | भण्डार | ना. | हे. भन्डार। | |
| 66906 | भण्डारा | ना. | हे. भन्डारा। | |
| 66907 | भतक्क | १. गर्मी, चिन्ता आदिले शरीरमा छटपटी वा ताप उत्पन्न हुने गरी। | ||
| 66908 | भतक्क | २. रिसले चुर हुने किसिमले; भुतुक्क। | ||
| 66909 | भतभत | क्रि.वि. | १. तातो वस्तु वा आगो आदिले पोलेर डहने गरी; भतभती। | |
| 66910 | भतभत | क्रि.वि. | २. घाउ-खटिरामा जलन वा डाह हुने गरी। | |
| 66911 | भतभत | क्रि.वि. | ३. धमाधम मर्ने गरी; भुतुभुतु। | |
| 66912 | भतभत | क्रि.वि. | ४. फतफताउने किसिमले; फतफ। | |
| 66913 | भतभताइ | ना. | भतभताउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 66914 | भतभताइनु | अ.क्रि. | फतफताइनु; बडबडाइनु। | |
| 66915 | भतभताउनु | अ.क्रि. | १. आगो, तातो वस्तु आदिले पोल्नु; जल्नु। | |
| 66916 | भतभताउनु | अ.क्रि. | २. घाउ-खटिरा आदिमा जलन हुनु; डहनु। | |
| 66917 | भतभताउनु | अ.क्रि. | ३. बडबडाउनु; फतफताउनु; करकराउनु। | |
| 66918 | भतभती | क्रि.वि. | भतभ। | |
| 66919 | भतवासी | ना. | असारे फूलका जस्ता पात हुने, सेता अथवा हरिया फूल फुल्ने, ससाना फल फल्ने, आयुर्वेदीय औषधीमा प्रयुक्त हुने एक लहरो। | |
| 66920 | भताभत | क्रि.वि. | धमाधम मर्ने गरी; एकपछि अर्को हुँदै मरेर; भुतुभुतु। | |
| 66921 | भताभुङ्ग | क्रि.वि. | १. बरबाद हुने गरी; नष्टभ्रष्ट भएर; लथालिङ्ग। | |
| 66922 | भताभुङ्ग | क्रि.वि. | ना. २. बरबाद; नाश। | |
| 66923 | भताभुङ्गे | वि. | १. भताभुङ्ग पार्ने; नष्टभ्रष्ट तुल्याउने; भज्याहा। | |
| 66924 | भताभुङ्गे | वि. | २. भताभुङ्ग। | |
| 66925 | भतारिनु | अ.क्रि. | १. हिलोमैलो वा धुलोमैलो भएका फोहोर ठाउँमा ढसमस्स भएर बस्नु। | |
| 66926 | भतारिनु | अ.क्रि. | २. पछारिनु; लड्नु। | |
| 66927 | भताऱ्याइ | ना. | भतारिने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 66928 | भताहा | वि. | १. परम्पराअनुसार भातभान्सामा मिल्ने; सजातीय। | |
| 66929 | भताहा | वि. | ना. २. त्यस्ता बन्धुवर्ग वा नातादार। | |
| 66930 | भतिज/भतिजा | ना. | १. भतिजोको मानबोधक शब्द। | |
| 66931 | भतिज/भतिजा | ना. | २. भतिजो। | |
| 66932 | भतिजी | ना. | दाजु वा भाइकी छोरी; जेठाजु वा देवरकी छोरी। | |
| 66933 | भतिजो | ना. | दाजु वा भाइको छोरो; जेठाजु वा देवरको छोरो। | |
| 66934 | भतुवा | ना. | १. तलबविना भातमात्र खाएर बस्ने नोकर। | |
| 66935 | भतुवा | ना. | वि. २. कामकाज नगरी खाएर मात्र बस्ने; भातमारा। | |
| 66936 | भतुवाकार | ना. | कमला पात र डाँठ हुने, फुलीका आकारका पहेँला, सेता फूल फुल्ने एक थरी बर्खे झार। | |
| 66937 | भतेर | ना. | १. निम्तारु अथवा अन्य धेरै मान्छेलाई खान तयार गरिएको भातभान्सा। | |
| 66938 | भतेर | ना. | २. प्रशस्त खाना; धेरै खानेकुरो। | |
| 66939 | भतेर | ना. | ३. आवश्यकभन्दा बढी मात्रामा पाकेको भा। | |
| 66940 | भतेरे | वि. | भतेरका निम्ति आवश्यक; भतेरमा चाहिने। | |
| 66941 | भतेरे डाडुपन्यु | ना. | खड्कौँलाहरूको भाततिहुन चलाउन, बाँड्न र पस्कन हुने ठुलठुला डाडु-पन्यु। | |
| 66942 | भत्कनु | अ.क्रि. | १. पर्खाल, भित्तो, छानो, गारो, ढिस्को, डिल, खात आदि खस्नु वा लड्नु; ढल्नु। | |
| 66943 | भत्कनु | अ.क्रि. | २. कुनै कामव्यवहार बिग्रनु; लथालिङ्ग हुनु; भताभुङ्ग हुनु; बिग्रनु। | |
| 66944 | भत्करु | ना. | बिहेमा जन्तीको खबर लिएर दुलहीका घरमा जाने दुलहातर्फको मानिस; वरयात्रीको अग्रदूत; भत्खरु; भत्खौरे। | |
| 66945 | भत्काइ | ना. | १. भत्कने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 66946 | भत्काइ | ना. | [ भत्काउ + आइ] २. भत्काउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 66947 | भत्काइनु | क.क्रि. | घर पर्खाल आदि लडाइनु; ढलाइनु। | |
| 66948 | भत्काउनु | स.क्रि. | १. घर, पर्खाल आदि बिगार्नु वा लडाउनु। | |
| 66949 | भत्काउनु | स.क्रि. | २. बिगार्नु; नाश पार्नु। | |
| 66950 | भत्किनु | अ.क्रि. | १. भत्कनु। |