|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 79301 | लाञ्छना | ना. | २. अपवाद; निन्दा। | |
| 79302 | लाञ्छित | वि. | लाञ्छना लगाइएको; दोषी तुल्याइएको; कलङ्कि। | |
| 79303 | लाटलुट १ | ना. | जुठो चिज छरिएर बिटुलिने काम; लसपस; छातछू। | |
| 79304 | लाटलुट २ | ना. | जबर्जस्ती खोस्ने र लुट्ने काम; खोसमोस; लुटपिट। | |
| 79305 | लाटा | ना. | १. मकै पाक्ने बेलामा बोटमा बस्ने पहेँलो किरो; मकैकिरो। | |
| 79306 | लाटा | ना. | २. बालकहरूको खेलमा प्रयोग हुने एक शब्द। | |
| 79307 | लाटा | ना. | वि. ३. लाटो; लट्ठक। | |
| 79308 | लाटागाँडा | वि. | लठेप्रो; लाटो; ग्वाँजे; लाटोगाँडो। | |
| 79309 | लाटानुप्रास | ना. | अनुप्रास शब्दालङ्कारको एक भेद; समानार्थक शब्दको आवृत्ति हुने तर अन्वय गर्दा भेद प्रतीत हुने एक शब्दालङ्कार। | |
| 79310 | लाटिनु | अ.क्रि. | १. लाटो हुनु; लठ्याङ्ग्रिनु। | |
| 79311 | लाटिनु | अ.क्रि. | २. रोगले मुख बिग्रेर जिभ्राले स्वाद थाहा नपाउने हुनु। | |
| 79312 | लाटिनु | अ.क्रि. | ३. शरीरका अङ्गमा अचेतन वा जडता पैदा हुनु; बोधो हुनु। | |
| 79313 | लाटी १ | ना. | काव्यशास्त्रअनुसार वैदर्भी र पाञ्चाली रीतिका बिचको एक रीति। | |
| 79314 | लाटी २ | वि. | १. बोल्न नसक्ने; मुखबाट शब्द उच्चारण गर्न नसक्ने (स्त्री)। | |
| 79315 | लाटी २ | वि. | २. लठ्यौरी। | |
| 79316 | लाटी २ | वि. | ३ सोझो नियतकी; सुधी। | |
| 79317 | लाटी २ | वि. | ४. मूर्ख; बद्धिहीन (स्त्री)। | |
| 79318 | लाटीकाठ | ना. | लाम्चो आकारको पात हुने एक जातको रुख। | |
| 79319 | लाटीको साल | ना. | अलपत्रे चाला। | |
| 79320 | लाटी बुड्यानी | ना. | १. धामीविद्याअनुसार बुड्यानीका तीन बहिनीमध्ये एउटी; पूतना। | |
| 79321 | लाटी बुड्यानी | ना. | २. रोगको एक भेद; मधौरुलाई विचेत पार्ने व्यथा। | |
| 79322 | लाटो | वि. | १. बोल्न नजान्ने; बेला पुगेर पनि बोली नफुटेको; अबोला। | |
| 79323 | लाटो | वि. | २. लठ्यौरो; ग्वाँगे; लठेप्रो। | |
| 79324 | लाटो | वि. | ३. मूर्ख; जड। | |
| 79325 | लाटो | वि. | ४. सुधो; साधु। | |
| 79326 | लाटो | वि. | ५. निमुखा। | |
| 79327 | लाटो | वि. | ६. नुन, पिरो, चिनी आदि नपुगेको; चखिलो नभएको; बेस्वादिलो (तरकारी, अचार आदि)। | |
| 79328 | लाटोकोसेरो | ना. | राती मात्र आँखा देख्ने, दिउँसो अन्धो हुने एक जातको चरो; भूल्को; उल्लु; उल्लूक। | |
| 79329 | लाटोगाँडो | वि. | १. नबोल्ने र गाँड उम्रेको; लाटो र गाँडो। | |
| 79330 | लाटोगाँडो | वि. | २. अबुझ; बुद्धिहीन। | |
| 79331 | लाटोगाँडो | वि. | ३. सहारा नभएको; निस्सहाय। | |
| 79332 | लाटोघाँस | ना. | चिसो ठाउँमा हुने एक प्रकारको घाँसे रुख। | |
| 79333 | लाटोरिस | ना. | हतपती नउठ्ने, उठेपछि शान्त नहुने र केही गरिछाड्ने रिस वा झोक। | |
| 79334 | लाटो सुधो | वि. | १. लाटो र सुधो। | |
| 79335 | लाटो सुधो | वि. | २. सिधासाधा; साधारण खालको। | |
| 79336 | लाठ १ | ना. | राणाकालमा कमान्डरइनचीफभन्दा मुनिको प्रमुख सैनिक दर्जा; प्रधान सेनापति; जङ्गीलाठ। | |
| 79337 | लाठ २ | वि. | १. घस्टिएर पुरानोजस्तो भएको; बिसम्भार भएर धुस्निएको; लास्ट ( लुगाफाटो आदि)। | |
| 79338 | लाठ २ | वि. | २. बिग्रेको; बरबाद। | |
| 79339 | लाठ ३ | ना. | १. साइकलको पाउदान वा चक्का अड्याउने बिचको किलो; धुरा; धुर। | |
| 79340 | लाठ ३ | ना. | २. कलपुर्जाको एक अवयव। | |
| 79341 | लाठी | ना. | लट्ठी। | |
| 79342 | लाठी चार्ज | ना. | जुलुस आदि भिड हटाउन गरिने लाठीको प्रहार; लाठीमुङ्ग्री। | |
| 79343 | लाठीप्रहार | ना. | लाठीचार्ज। | |
| 79344 | लाठीमुङ्ग्री | ना. | जे पायो त्यसैले अरूलाई प्रहार गर्ने काम; परस्परमा लाठो र मुङ्ग्रोले कुट्ने काम; पिटापिट। | |
| 79345 | लाठे | वि. | १. जवान; लायक; समर्थ; तन्दुरुस्त; लक्का जवान। | |
| 79346 | लाठे | वि. | ना. २. रोपाइँमा कोदालीको काम गर्ने पुरुष खेतालो। | |
| 79347 | लाठो | ना. | लौरोभन्दा ठुलो र लामो कुट्ने साधन। | |
| 79348 | लाड | ना. | केटाकेटीलाई गरिने पुलपुल्याहट र माया। | |
| 79349 | लाडिनु | अ.क्रि. | १. लाडे हुनु; पुलपुलिनु; प्यारो बन्न खोज्नु। | |
| 79350 | लाडिनु | अ.क्रि. | २. बालकजस्तो बन्नु; केटाकेटीको जस्तो बानी गर्नु। |