|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 79151 | लाइन म्यान | ना. | टेलिफोन, बिजुली आदिमा बाहिरको काम गर्ने कर्मचारी; फुटबल खेलमा झन्डा लिएर छेउछाउमा कुदी सङ्केत दिने व्यक्ति। | |
| 79152 | लाइनु | क.क्रि. | लगाइनु। | |
| 79153 | लाइनो टाइप | ना. | मुद्रणकलमा एकएक लाइन वा हरफको एक ढिको हुने विकसित अवस्थाका टाइपको एक रूप; हरफमुद्र। | |
| 79154 | लाइब्रेरियन | ना. | पुस्तकालयाध्यक्ष; ग्रन्थपाल। | |
| 79155 | लाइब्रेरी | ना. | पुस्तकालय; ग्रन्थागार। | |
| 79156 | लाइसार | ना. | लाउने कुरालाई महत्त्व दिने काम (खाइसार कि लाइसार मरेपछि लम्पसार - उखान)। | |
| 79157 | लाइसेन्स | ना. | १. तोकिएको माल, वस्तु निकासी वा पैठारी गर्न नियमबमोजिम दिइएको अनुमतिपत्र। | |
| 79158 | लाइसेन्स | ना. | २. निजी वा भाडावाल सबारीचालकलाई सबारीसाधन चलाउन ऐनबमोजिम सरकारबाट दिइने अनुमतिपत्र। | |
| 79159 | लाइसेन्स | ना. | ३. रेडियो आदि प्रयोग गर्न सरकारबाट दिइने अनुमतिपत्र। | |
| 79160 | लाई १ | ना. | सागपातमा लाग्ने अति मसिना खालका कालाकाला किरा; रुखमा लाहा पैदा गर्ने एक प्रकारको किरा। | |
| 79161 | लाई किरा | ना. | सागपातमा लाग्ने मसिना किरा; लाई। | |
| 79162 | लाई २ | प्रत्य. | व्याकरणमा कर्म र सम्प्रदान कारकको विभक्तिका रूपमा रहने र द्वितीयामा लोप भएर पनि प्रयोग हुने रूपसाधक प्रत्यय (जस्तो- भाइलाई बोलाऊ, म हरिलाई पुस्तक दिन्छु)। | |
| 79163 | लाउनु | स.क्रि. | १. लगाउनु। | |
| 79164 | लाउनु | स.क्रि. | २. बन्द गर्नु; थुन्नु (उदा.- ढोका लाउन नबिर्स)। | |
| 79165 | लाउनु | स.क्रि. | ३. कुनै शब्दका पछाडि प्रयुक्त भएर गर्नका निम्ति प्रेरणा दिने अर्थ बुझाउने क्रियापद (जस्तो- गोता लाउनु; भन्न लाउनु इ.)। | |
| 79166 | लाउके | वि. | १. अर्काले अह्राएको काम मात्र गर्ने; खटनपटनको काम मात्र गर्ने। | |
| 79167 | लाउके | वि. | २. बेसरोकारको काममा अघि सर्ने; लाफ्रे; लाभ्रे। | |
| 79168 | लाउड स्पिकर | ना. | स्वरलाई विस्तारित रूप दिने एक यान्त्रिक उपकरण; ध्वनिप्रसारक यन्त्र। | |
| 79169 | लाउनी काठ / लाउने काठ | ना. | ढिकी चलाउँदा ओखलमा धान आदि चलाउन प्रयोग गरिने टुप्पामा कपडा बेरिएको लामो काठ; काठ; लुँडी। | |
| 79170 | लाक | ना. | मनको भित्री अभिप्राय; मनपेट; आँ। | |
| 79171 | लाकपाक | ना. | १. आपसी कुटपिट; कुटाकुट; हातहालाहाल; लाप्पा। | |
| 79172 | लाकपाक | ना. | २. परस्परको जुधाइ; कुस्ती। | |
| 79173 | लाकेट | ना. | शोभाका निम्ति माला वा हारमा झुन्ड्याइने जन्त्रजस्तो सानो वस्तु; लकेट। | |
| 79174 | लाक्षणिक | वि. | १. सङ्केतक। | |
| 79175 | लाक्षणिक | वि. | २. लक्षणसम्बन्धी; लक्षणबाट ब्यक्तिने वा लक्षणाशक्तिद्वारा अर्थबोध गराउने (शब्द, वाक्य आदि)। | |
| 79176 | लाक्षणिक | वि. | ३. पारिभाषिक; लक्षण गर्नुपर्ने। | |
| 79177 | लाक्षणिक | वि. | ४. गौण। | |
| 79178 | लाक्षा | ना. | लाहा। | |
| 79179 | लाक्षा रस | ना. | सधवा स्त्रीहरूले गोडामा लगाउने रातो रङ्ग; माहुर। | |
| 79180 | लाख | ना. | १. सय हजारको सङ्ख्या; लक्ष। | |
| 79181 | लाख | ना. | वि. २. शतसहस्र; सय हजार। | |
| 79182 | लाख | ना. | ३. झट्ट गनेर नसकिने; अनगन्ती; अति धेरै। | |
| 79183 | लाखन् | वि. | १. अनेक लाख; अनगन्ती। | |
| 79184 | लाखन् | वि. | २. अनेकौं। | |
| 79185 | लाखन् बिसी | ना. | प्राचीन समयमा एक देशले अर्को देशलाई सैनिक सहायता दिन नसकेमा दिइने एक लाख बिस रुपियाँको रकम वा सो चलनअनुसार दिइने कुनै रकम। | |
| 79186 | लाखन् रुपियाँको जिउ | पदा. | बहुमूल्य शरीर। | |
| 79187 | लाखन् रुपियाँको वचन | पदा. | बहुमूल्य बोली। | |
| 79188 | लाखाँ | वि. | अनेक लाख; अनगन्ती। | |
| 79189 | लाखा | ना. | १. नेवार जातिमा दुलहातर्फबाट दुलहीतर्फलाई दिइने दस्तुर वा रोटीमिठाई। | |
| 79190 | लाखा | ना. | २. पागमा डुबाएर बनाइएको एक प्रकारको ठुलो रोटी; लाखामरी। | |
| 79191 | लाखापाखा | वि. | १. छिन्नभिन्न भएर यताउति लागेको; यत्रतत्र छरिएको। | |
| 79192 | लाखापाखा | वि. | २. बिल्लीबाठ परेको; ठाउँठहर हराएको। | |
| 79193 | लाखा फर्काइ | ना. | नेवारजातिमा विवाहको करार भङ्ग गर्न वा वैवाहिक सम्बन्धविच्छेद गर्न दुलहीका तर्फबाट गरिने कामकारबाही वा फर्काइने वस्तु। | |
| 79194 | लाखु | ना. | एक जातको भद्दा बाँदर। | |
| 79195 | लाखे | ना. | १. राक्षस; राकस। | |
| 79196 | लाखे | ना. | २. मकुन्डो लगाएर साउनभदौतिर सांस्कृतिक रिवाजअनुसार नचाइने राक्षसरूपधारी व्यक्ति। | |
| 79197 | लाखे नाच | ना. | मकुन्डो लगाएर नाचिने परम्परागत सांस्कृतिक नाच। | |
| 79198 | लाखेस् | वि.बो. | कसैलाई बदलाको भावनाले डरत्रास देखाउनका निम्ति प्रयोग हुने शब्द; पखेस्। | |
| 79199 | लाखौँ | वि. | १. अनेक लाख; लाखन्। | |
| 79200 | लाखौँ | वि. | २. अनगन्ती; असङ्ख्य; धेरै; प्रशस्। |